Uzasadnienie
III SA/Łd 606/06
Postanowieniem z dnia [...] Nr [...], wydanym na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 i art. 101 Kodeksu postępowania administracyjnego, Prezydent Miasta Ł. postanowił zawiesić z urzędu postępowanie w sprawie o wymeldowanie M. T. z miejsca stałego zameldowania w Ł. przy ul. A. 4/6 m. 10.
W uzasadnieniu rozstrzygnięcia wyjaśniono, że rozpoznanie sprawy i wydanie decyzji administracyjnej zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez Sąd Rejonowy dla Łodzi - Śródmieścia w Łodzi.
Organ wyjaśnił, że zgodnie z art. 103 k.p.a. zawieszenie postępowania wstrzymuje bieg terminów przewidzianych w Kodeksie postępowania administracyjnego.
Postanowieniem z dnia [...] Nr [...], wydanym na podstawie art. 97 § 2 k.p.a. i art. 101 k.p.a., Prezydent Miasta Ł. postanowił podjąć zawieszone z urzędu postępowanie w sprawie o wymeldowanie M. T. z pobytu stałego z lokalu nr 10 położonego przy ul. A. 4/6 w Ł. W uzasadnieniu wskazano, że rozpoznanie sprawy i wydanie decyzji administracyjnej uzależnione było od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez Sąd Rejonowy dla Łodzi - Śródmieścia w Łodzi II Wydział Cywilny, który z wniosku M. T. rozpatrywał sprawę o przywrócenie utraconego posiadania. Z uwagi na to, iż sprawa ta została zakończona podjęto zawieszone postępowanie.
Na powyższe postanowienie złożył zażalenie M. T. Wniósł o utrzymanie zawieszenia postępowania o jego wymeldowanie do czasu zakończenia toczących się w Sądzie Rejonowym dla Łodzi Śródmieścia w Łodzi w II Wydziale Cywilnym postępowań w sprawach: II C 718/03 o eksmisję M. T., II C 871/06 o dopisanie M. T. do decyzji o przydziale własnościowego prawa do lokalu nr 10 przy ul. A. 4/6 w Ł., o wznowienie utraconego posiadania II C 184/05 - obecnie sprawa o sygn. II C 855/06, polegającego na odcięciu mediów przez M. T..
Postanowieniem z dnia [...] Nr [...], wydanym na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 i art. 97 § 2 k.p.a., Wojewoda [...] utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.
W uzasadnieniu wyjaśniono, że w myśl art. 97 § 2 k.p.a., gdy ustąpiły przyczyny uzasadniające zawieszenie postępowania, organ administracji publicznej podejmie postępowanie z urzędu lub na żądanie strony. W sprawie bezspornym jest, że Sąd Rejonowy dla Łodzi Śródmieścia w Łodzi wyrokiem z dnia 9 czerwca 2006 r. sygn. akt II C 184/05 /w aktach sprawy/ oddalił powództwo M. T. przeciwko M. T. o przywrócenie naruszonego posiadania. Orzeczenie jest prawomocne. Zgodnie z art. 365 § 1 K.p.c., orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd który je wydał, lecz również inne sądy i inne organy państwowe i organy administracji publicznej.
Organ odwoławczy podzielił stanowisko organu pierwszej instancji, iż ustąpiła przyczyna uzasadniająca zawieszenie postępowania administracyjnego. Wskazane w zażaleniu przez M. T. toczące się sprawy sądowe nie stanowiły podstawy zawieszenia niniejszego postępowania. Ich wpływ na przedmiotowe postępowanie organ meldunkowy oceni po podjęciu zawieszonego postępowania.
W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skarżący wniósł o utrzymanie zawieszonego postępowania dotyczącego jego wymeldowania do czasu zakończenia postępowania sądowego toczącego się w Sądzie Rejonowym dla Łodzi Śródmieścia w sprawie o sygn. akt 718/03 o wzajemną eksmisję z lokalu nr 10 przy ul. A. 4/6 lub do czasu wydania postanowienia zobowiązującego M. T. do wydania kluczy do drzwi wejściowych mieszkania przy ul. A. W uzasadnieniu skarżący podał, że nie może korzystać z mieszkania, ponieważ M. T. w drzwiach wejściowych wymieniła zamki. Podniósł, iż nie może zrezygnować z mieszkania, ponieważ w całości należy ono do niego, wspólnie z byłą żoną nabyli mieszkanie, zmodernizowali i wyposażyli.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wnosił o jej oddalenie. Podtrzymał w całości stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu.
W dniu 1 czerwca 2007 r. wpłynęło do Sądu pismo procesowe M. T., w którym poinformował, że złożył pozew o ochronę naruszonego posiadania, który został zarejestrowany przez Sąd Rejonowy dla Łodzi Śródmieścia II Wydział Cywilny sygn. akt II C 351/07.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga nie jest zasadna.
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej. Kontrola, o której mowa w § 1 sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (§ 2 art. 1 tej ustawy).
Zgodnie z treścią art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.
W myśl zaś art. 145 § 1 wymienionej ustawy sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie:
1/ uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi:
a/ naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b/ naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c/ inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, 2/ stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach, 3/ stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w kodeksie postępowania administracyjnego lub w innych przepisach.
Z wymienionych przepisów wynika, że sąd bada legalność zaskarżonego postanowienia, czy jest ono zgodne z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej.
W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie zaskarżone postanowienie nie narusza prawa.
Podstawę prawną rozstrzygnięcia stanowił art. 97 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.). Zgodnie z tym przepisem, gdy ustąpiły przyczyny uzasadniające zawieszenie postępowania, organ administracji publicznej podejmie postępowanie z urzędu lub na żądanie strony.
Zauważyć należy, iż zawieszając postępowanie administracyjne w sprawie o wymeldowanie M. T. postanowieniem z dnia [...] organ administracji jako przyczynę zawieszenia (kwestię prejudycjalną, o której mowa w art. 97 § 1 pkt 4) przyjął wystąpienie przez M. T. do sądu powszechnego przeciwko M. T. z powództwem o naruszenie posiadania (sygn. akt II C 184/05).
Zawieszenie postępowania jest instytucją tamującą bieg postępowania i opóźniającą merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy, winno mieć więc zastosowanie tylko w przypadkach określonych przez ustawodawcę. Ustanie zaś przyczyny uzasadniającej zawieszenie postępowania rodzi obowiązek organu administracji jego podjęcia. Organ z urzędu obowiązany jest do sprawdzenia, czy nie ustała przyczyna zawieszenia (patrz B. Adamiak, J. Borkowski " Kodeks postępowania administracyjnego - Komentarz" Wydawnictwo C.H. Beck 2004, str. 441).
W niniejszej sprawie, jak wskazuje materiał dowodowy, wyrokiem z dnia 9 czerwca 2006 r. Sąd Rejonowy dla Łodzi Śródmieścia w Łodzi II Wydział Cywilny oddalił powództwo M. T. o przywrócenie naruszonego posiadania. Orzeczenie to stało się prawomocne w dniu 7 września 2006 r. Oznacza to, że zagadnienie wstępne, od którego zależało rozstrzygnięcie sprawy administracyjnej zostało rozpoznane przez Sąd. Wobec powyższego obowiązkiem organu było podjęcie zawieszonego postępowanie w sprawie o wymeldowanie M. T. Dodać należy, że jeżeli organ nie wydaje postanowienia o podjęciu zawieszonego postępowania, mimo oczywistego ustania przyczyny jego zawieszenia, pozostaje w bezczynności, a stronie służy skarga na bezczynność organu po wyczerpaniu przewidzianego trybu (por. wyrok NSA z dnia 26 kwietnia 2001 r. I SAB 148/00 Lex nr 77613).
Prawidłowo przyjęły więc organy administracji obu instancji, że skoro ustała przyczyna zawieszenia postępowania, to odpadła podstawa do tamowania biegu postępowania administracyjnego, a postępowanie w sprawie wymeldowania należało podjąć.
Odnośnie pisma skarżącego z dnia 25 maja 2007 r., informującego o złożeniu na etapie postępowania sądowego kolejnego pozwu o ochronę naruszonego posiadania do Sądu Rejonowego w Łodzi, sprawa o sygn. akt II C 351/07, wskazać należy, iż sprawa ta pozostaje bez wpływu na rozstrzygnięcie w przedmiotowej sprawie.
Inne kwestie poruszane w skardze, jako że wykraczają poza przedmiot niniejszego postępowania nie mogą podlegać ocenie Sądu w trakcie tego postępowania.
Z tych wszystkich względów, Sąd na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym orzekł jak w sentencji.