Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] nr [...] Dyrektor Izby Celnej w [...], na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 o.p. (Dz. U. 2012 r. poz. 749 t.j. ze zm.), po rozpoznaniu odwołania J. M. –P. i D. P. wspólników spółki cywilnej "A" s.c. w Z. od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego [...] w Ł. nr [...] z dnia [...] określającej zobowiązanie w podatku akcyzowym za miesiące od sierpnia do grudnia 2010 r. w łącznej wysokości 236.496,00 zł, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
W skardze J. M. –P. i D. P. wspólnicy spółki cywilnej "A" s.c. J. M. –P. i D. P. w Z. zarzucili:
- 1. naruszenie art. 120 w zw. z art. 121 §1, 122, 187 § 1 o.p. polegające na przeprowadzeniu postępowania podatkowego z naruszeniem powyższych przepisów procedury, co doprowadziło do naruszenia zasad legalizmu,
- 2. naruszenie art. 8 ust. 1 pkt 4, ustawy o podatku akcyzowym poprzez uznanie, że przepis ten ma zastosowanie w niniejszej sprawie;
- 3. naruszenie art. 8 ust. 6 ustawy o podatku akcyzowym poprzez uznanie, że przepis ten nie ma zastosowania w niniejszej sprawie.
Skarżący wnieśli uchylenie decyzji w całości oraz zasądzenie kosztów według norm przepisanych.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w [...] wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: ppsa), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się przy tym, że zawieszenie postępowania sądowego powinno być uzasadnione względami celowościowymi, sprawiedliwości, jak również ekonomiki procesowej, a celowość zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. powinna być analizowana z punktu widzenia wystąpienia w przyszłości ewentualnej konieczności uruchomienia nadzwyczajnych środków wzruszania rozstrzygnięć ostatecznych, np. przesłanek do wznowienia postępowania administracyjnego lub stwierdzenia nieważności decyzji (por. postanowienie NSA z dnia 13 czerwca 2008 r., sygn. akt I FZ 221/08). Rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego powinno mieć też bezpośredni wpływ na wynik tego postępowania (por. postanowienie NSA z dnia 11 grudnia 2012 r. sygn. akt II FZ 941/12, opubl. CBOSA). Z powyższego wynika, że zawieszenie postępowania z przyczyn wskazanych w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. ma charakter fakultatywny i zależy od uznania sądu, ale nie może być dowolne. Winno być uzasadnione względami wskazanymi wyżej.
W ocenie Sądu taka sytuacja zachodzi w niniejszej sprawie. Wskazać bowiem należy, że Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego złożył w dniu 7 stycznia 2015 r. wniosek o podjęcie uchwały wyjaśniającej w składzie siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego na podstawie art. 36 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2014 r., poz. 1647) oraz art. 264 § 2 w zw. z art. 15 § 1 pkt 2 p.p.s.a.: "Czy w rozumieniu art. 13 ust. 1 oraz art. 102 ust. 1-3 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2014 r. poz. 752 z późn. zm.) podatnikiem jest spółka cywilna, czy jej wspólnicy?". Wniosek ten został zarejestrowany pod sygn. akt I GPS 1/15.
W przedstawionej sytuacji w sposób oczywisty uzasadnione jest zawieszenie z urzędu postępowania przez sąd administracyjny w rozpoznawanej sprawie, do czasu wydania uchwały wyjaśniającej wskazane w pytaniu wątpliwości interpretacyjne. Treść uchwały będzie miała zasadnicze znaczenie dla oceny spornego zagadnienia występującego w niniejszej sprawie. Przedmiotem uchwały będzie bowiem wyjaśnienie wątpliwości interpretacyjnych dotyczących przepisów prawa, które stanowiły podstawę wydania zaskarżonych decyzji.
Mając na uwadze powyższe okoliczności, Wojewódzki Sąd Administracyjny na mocy art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.
b.a.