Uzasadnienie
III SA/Łd 609/15
Pismem z dnia 28 maja 2015 r. I. P. (dalej skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 6 maja 2015 r. w przedmiocie odmowy wprowadzenia zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków. W treści skargi strona sformułowała wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowenie profesjonalnego pełnomocnika, przedkładając następnie – po wezwaniu Sądu - wypełniony formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej na druku "PPF".
Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że skarżąca prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe, osiąga dochody w wysokości 1.957,01 zł. Posiada dom jednorodzinny oraz nieruchomość rolną o powierzchni 3 ha. Skarżąca nie zadeklarowała posiadania żadnych wartościowych przedmiotów, oszczędności ani papierów wartościowych. W uzasadnieniu strona wskazała, iż pozostaje pod opieką lekarską w związku z przewlekłą chorobą. Gospodarstwo rolne nie przynosi dochodów, a skarżąca znajduje się w bardzo trudnej sytuacji materialnej. Wskazała także na ponoszone wydatki związane z bieżącym utrzymaniem oraz kosztami mediów, wyliczając je na ok. 1.100 zł.
Referendarz Sądowy zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) [dalej: ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi], prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 powoływanej ustawy uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym).
Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należy rozważyć, czy w świetle podanych okoliczności strona skarżąca spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym.
W stanie faktycznym istniejącym w rozpatrywanej sprawie należy uznać, że skarżąca nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania bez uszczerbku koniecznego utrzymania dla siebie i rodziny, co stanowi przesłankę niezbędną do całkowitego zwolnienia od kosztów sądowych (art. 246 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Przede wszystkim należy wziąć pod uwagę fakt, że jedyne dochody gospodarstwa domowego stanowi świadczenie emerytalne skarżącej w wysokości 1.957,01 zł. Z tych dochodów skarżąca pokrywa bieżące koszty utrzymania. Skarżąca nie posiada przy tym żadnych zgromadzonych środków pieniężnych ani przedmiotów o wartości przekraczającej 3.000 euro. Istotne jest przy tym, że skarżąca jest osobą schorowaną (pozostaje pod opieką wielu lekarzy różnych specjalności), co nie wątpliwie łączy się z koniecznością ponoszenia zwiększonych wydatków na leki i koszty zapewnienia świadczeń zdrowotnych.
W tych wszystkich okolicznościach, w ocenie referendarza sądowego, ewentualna konieczność poniesienia kosztów postępowania sądowego w postaci opłat sądowych, w tym wpisu od skargi, zwrotu wydatków, czy ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika może wpłynąć na sytuację materialną skarżącej. Mając na uwadze przedstawione argumenty stwierdza się, że skarżąca wykazała, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 245 § 3 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.
RA