Uzasadnienie
Prezydent Miasta P. postanowieniem z dnia [...] nr [...], wydanym na podstawie art. 61 a § 1 i § 2 oraz art. 28 k.p.a., po rozpatrzeniu wniosku T. S. z dnia [...] lutego 2015 r. (data wpływu: 12 lutego 2015 r.) odmówił wszczęcia postępowania w sprawie wymeldowania R. S. z pobytu stałego w lokalu nr [...] przy ulicy A w P. W uzasadnieniu wydanego orzeczenia organ administracji publicznej I instancji wyjaśnił, że prowadzi już na wniosek T. S. postępowanie administracyjne w sprawie wymeldowania R. S. z pobytu stałego w lokalu nr [...] przy ulicy A w P. Wniosek o wszczęcie tego postępowania wpłynął w dniu [...] stycznia 2013 r. Po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego Prezydent Miasta P. wydał w dniu [...] kwietnia 2014 r. decyzję nr [...] o wymeldowaniu R. S. z ww. adresu. Wojewoda [...] uchylił tę decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji wskazując jednocześnie, iż nie wyjaśniono, czy ostatecznie zostało zakończone postępowanie w tej samej sprawie zawieszone postanowieniem z dnia [...] maja 2004 r. ([...]).
Zdaniem organu I instancji wszczynanie kolejnego postępowania w tej samej sprawie skutkowałoby koniecznością jej unieważnienia.
T. S. wniosła zażalenie na powyższe postanowienie.
Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] nr [...] utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie, uznając za zasadne zastosowanie dyspozycji przepisu art. 61 a § 1 k.p.a. Wskazał, że przepis ten stanowi podstawę do wydania przez organ administracji publicznej postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania, gdy żądanie, o którym mowa w art. 61 k.p.a., zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z innych uzasadnionych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte. Przez uzasadnione przyczyny należy rozumieć takie sytuacje, które w sposób oczywisty stanowią przeszkodę do wszczęcia postępowania, przykładowo gdy w tej samej sprawie postępowanie administracyjne już się toczy albo w sprawie takiej zapadło już rozstrzygnięcie lub, gdy w przepisach prawa brak jest podstawy materialnoprawnej do rozstrzygnięcia żądania w trybie administracyjnym.
Organ odwoławczy wyjaśnił, że w dniu [...] stycznia 2013 do organu administracji publicznej I instancji wpłynął wniosek T. S. o wymeldowanie R. S. z pobytu stałego. Na podstawie tego wniosku organ meldunkowy wszczął postępowanie w przedmiocie wymeldowania R. S., nie wyjaśniwszy uprzednio, czy zakończone zostało postępowanie w tej samej sprawie zawieszone postanowieniem z dnia [...] maja 2004 r. ([...]). Z uwagi na powyższe, Wojewoda [...] rozpatrując sprawę w trybie odwoławczym uchylił decyzję organu meldunkowego o wymeldowaniu R. S. z pobytu stałego. Jednocześnie zalecił aby organ meldunkowy wyjaśnił zagadnienie dwóch toczących się jednocześnie postępowań. Z akt sprawy wynika, iż na obecną chwilę żadne z ww. postępowań nie zostało zakończone decyzją ostateczną, a zatem niedopuszczalne jest podjęcie kolejnego postępowania w niniejszej sprawie.
T. S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na postanowienie organu odwoławczego. W uzasadnieniu skargi stwierdziła, iż dotychczas nie zostało zakończone postępowanie zawieszone postanowieniem z dnia [...] maja 2004 r., nr [...]. Jej zdaniem należało zakończyć postępowanie administracyjne z 2004 roku definitywnie i skoncentrować uwagę na postępowaniu o wymeldowaniu R. S. od stycznia 2013 r.
Wojewoda [...] w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, powołując się na argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Pełnomocnik uczestnika postępowania R. S. w piśmie procesowym z dnia 15 lutego 2016 r. wniósł o oddalenie skargi. Stwierdził, że wszczęcie postępowania zgodnie z wnioskiem skarżącej z dnia [...] lutego 2015 r. nastąpiłoby z naruszeniem przepisu art. 61 a § 1 k.p.a.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.
Natomiast w myśl art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej: p.p.s.a), sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie:
- 1) uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, jeżeli stwierdzi:
- a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,
- b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego,
- c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy;
- 2) stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach;
- 3) stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub w innych przepisach.
Z wymienionych przepisów wynika, iż sąd bada legalność zaskarżonej decyzji pod kątem jej zgodności z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej.
Ponadto, co należy podkreślić, sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną - art.134 § 1 p.p.s.a.
W ocenie Sądu Wojewoda [...] wydając zaskarżone postanowienie nie naruszył przepisów prawa.
Zgodnie z art. 61 a § 1 k.p.a. gdy żądanie, o którym mowa w art. 61 zostało wniesione przez osobę niebędąca stroną lub z innych uzasadnionych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ administracji publicznej wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania. Do uzasadnionych przyczyn można zaliczyć, np.: żądanie jednostki dotyczy sprawy rozstrzygniętej decyzją, żądanie jednostki dotyczy sprawy, w której prowadzone jest postępowanie, przedawnienie materialno-prawne – upływ terminu, po którym jednostka nie może domagać się uprawnienia (v. Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz Barbara Adamiak, Janusz Borkowski. Wydawnictwo C.H.Beck. Warszawa 2011, str. 298).
W niniejszej sprawie niesporne pozostaje, iż Prezydent Miasta P. postanowieniem z dnia [...] maja 2004 r., nr [...] zawiesił postępowanie w sprawie wymeldowania R. S. z lokalu mieszkalnego nr [...] przy ulicy A w P., jak i to że postępowanie zawieszone tym postanowieniem nie zostało zakończone wydaniem decyzji ostatecznej.
Strona obecnie w skardze domaga się zakończenia postępowania zawieszonego w 2004 r. Dostrzega zatem konieczność kontynowania wszczętego już wcześniej postępowania
Skoro strona wystąpiła już wcześniej z żądaniem wymeldowania R. S. z tego samego lokalu, to jej wniosek z dnia [...] lutego 2015 r. zmierzał do wszczęcia tożsamego postępowania administracyjnego. Wniosek ten, ze względu na treść art. 61 a § 1 k.p.a. nie mógł zostać uwzględniony. Uwzględnienie kolejnego wniosku doprowadzić mogłoby do wydania przez organ dwóch decyzji w sprawie wymeldowania R. S. z tego samego lokalu. Rozstrzygnięcie takie byłoby wadliwe i skutkowało koniecznością jego unieważnienia (art. 156 § 1 pkt 3 k.p.a.).
W powyższej sytuacji wydanie postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania było prawidłowe.
Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a., skargę oddalił.
O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 250 p.p.s.a. m.m.