Uzasadnienie
W DNIU 8 GRUDNIA 2010 R. M. W., REPREZENTOWANY PRZEZ MATKĘ J. W., ZŁOŻYŁ DO WOJEWÓDZKIEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO W ŁODZI SKARGĘ NA ODMOWĘ ZAKWALIFIKOWANIA GO DO ZAWARCIA UMOWY NAJMU LOKALU MIESZKALNEGO Z ZASOBU MIESZKANIOWEGO GMINY Ł. WNOSZĄC O UCHYLENIE CZYNNOŚCI POLEGAJĄCEJ NA ODMOWIE PRZYZNANIA LOKALU MIESZKALNEGO.
ZARZUCIŁ, ŻE W SPRAWIE ODMOWY ZAKWALIFIKOWANIA GO DO ZAWARCIA UMOWY NAJMU LOKALU MIESZKALNEGO PRZY ULICY P. [...] M [...] W Ł., GMINA NIE PODJĘŁA ROZSTRZYGNIĘCIA W FORMIE UCHWAŁY. POMIMO TEGO CZYNNOŚĆ ODMOWY PRZYZNANIA LOKALU MIESZKALNEGO WINNA PODLEGAĆ KONTROLI SĄDU ADMINISTRACYJNEGO, TAK JAK WSKAZANO W UCHWALE NSA Z DNIA 21 LIPCA 2008 R., SYGN. AKT I OPS 4/08 (ONSA I WSA 2008/6/90). SKARŻĄCY SPORZĄDZIŁ W NINIEJSZEJ SPRAWIE WEZWANIE DO USUNIĘCIA NARUSZENIA PRAWA I SKIEROWAŁ JE DO ORGANU GMINY.
RADA MIEJSKA W Ł. W ODPOWIEDZI NA SKARGĘ WNIOSŁA O JEJ ODRZUCENIE, A W PRZYPADKU, GDYBY SĄD NIE UZNAŁ TEGO WNIOSKU ZA ZASADNY, O JEJ ODDALENIE.
NA ROZPRAWIE PRZED WOJEWÓDZKIM SĄDEM ADMINISTRACYJNYM W ŁODZI PEŁNOMOCNIK SKARŻĄCEGO STWIERDZIŁ, ŻE PRZEDMIOTEM SKARGI JEST CZYNNOŚĆ OKREŚLONA W PIŚMIE URZĘDU MIASTA Ł. Z DNIA [...] R., KTÓREGO KOPIĘ ZŁOŻYŁ DO AKT SPRAWY. ZDANIEM PEŁNOMOCNIKA, JEST TO CZYNNOŚĆ OKREŚLONA W ART. 3 § 2 PKT 4 P.P.S.A. STANOWI ONA FORMĘ ZAKOŃCZENIA POSTĘPOWANIA ADMINISTRACYJNEGO PROWADZONEGO W SPRAWIE WYNAJMU MIESZKANIA.
POSTANOWIENIEM Z DNIA 9 CZERWCA 2010 R. WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W ŁODZI ODRZUCIŁ SKARGĘ M. W. NA PISMO URZĘDU MIASTA Ł. Z DNIA [...] R. NR [...] W PRZEDMIOCIE ODMOWY ZAKWALIFIKOWANIA DO ZAWARCIA UMOWY NAJMU LOKALU MIESZKALNEGO Z ZASOBU MIESZKANIOWEGO GMINY Ł., NA PODSTAWIE ART. 58 § 1 PKT 6 P.P.S.A.
SĄD W UZASADNIENIU POSTANOWIENIA STWIERDZIŁ, ŻE ODMOWA UMIESZCZENIA NA LIŚCIE OCZEKUJĄCYCH NA NAJEM LOKALU Z ZASOBU MIESZKANIOWEGO GMINY NIE NASTĘPUJE W FORMIE CZYNNOŚCI OKREŚLONEJ W ART. 3 § 2 PKT 4 P.P.S.A., JAK TWIERDZI PEŁNOMOCNIK SKARŻĄCEGO, LECZ JEST AKTEM Z ZAKRESU ADMINISTRACJI PUBLICZNEJ, O KTÓRYM MOWA W ART. 3 § 2 PKT 6 P.P.S.A. PISMO DYREKTORA WYDZIAŁU BUDYNKÓW I LOKALI URZĘDU MIASTA Ł., INFORMUJĄCE SKARŻĄCEGO O NEGATYWNEJ OPINII WYDANEJ PRZEZ KOMISJĘ GOSPODARKI MIESZKANIOWEJ I KOMUNALNEJ RADY MIEJSKIEJ W Ł. W SPRAWIE NAJMU LOKALU ZE WZGLĘDU NA SWĄ TREŚĆ NIE MOŻE ZOSTAĆ ZAKWALIFIKOWANE JAKO AKT ORGANU JEDNOSTKI SAMORZĄDU TERYTORIALNEGO W ROZUMIENIU ART. 3 § 2 PKT 6 P.P.S.A. NIE PODLEGA WIĘC ZASKARŻENIU DO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO.
NA POSTANOWIENIE WOJEWÓDZKIEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO W ŁODZI M. W. WNIÓSŁ SKARGĘ KASACYJNĄ.
POSTANOWIENIEM Z DNIA 13 PAŹDZIERNIKA 2010 R., SYGN. AKT I OSK 1645/10 NACZELNY SĄD ADMINISTRACYJNY UCHYLIŁ ZASKARŻONE POSTANOWIENIE I PRZEKAZAŁ SPRAWĘ DO PONOWNEGO ROZPOZNANIA WOJEWÓDZKIEMU SĄDOWI ADMINISTRACYJNEMU W ŁODZI.
SĄD POWOŁAŁ UCHWAŁĘ NACZELNEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO Z DNIA 21 LIPCA 2008 R. SYGN. AKT I OPS 4/08 (ONSAIWSA 2008 R., NR 6, POZ. 90), ZGODNIE Z KTÓRĄ AKT ORGANU GMINY DOTYCZĄCY ZAKWALIFIKOWANIA I UMIESZCZENIA NA LIŚCIE OSÓB OCZEKUJĄCYCH NA NAJEM LOKALU Z MIESZKANIOWEGO ZASOBU GMINY JEST AKTEM Z ZAKRESU ADMINISTRACJI PUBLICZNEJ, O KTÓRYM MOWA W ART. 3 § 2 PKT 6 P.P.S.A.
ZDANIEM NACZELNEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO, Z TREŚCI PISMA DYREKTORA WYDZIAŁU BUDYNKÓW I LOKALI URZĘDU MIASTA Ł. ZAWIADAMIAJĄCEGO O NEGATYWNEJ OPINII KOMISJI GOSPODARKI MIESZKANIOWEJ I KOMUNALNEJ WYNIKA, ŻE WNIOSEK M. W. BYŁ ROZPATRYWANY W TRYBIE § 9 PKT 5 UCHWAŁY RADY MIASTA Ł. Z DNIA 6 MARCA 2002 R. W SPRAWIE ZASAD WYNAJMOWANIA LOKALI WCHODZĄCYCH W SKŁAD MIESZKANIOWEGO ZASOBU GMINY Ł. (DZ. URZ. WOJ. ŁÓDZKIEGO NR 74, POZ. 1460 ZE ZM.), KTÓRY UPOWAŻNIA DYREKTORA WYDZIAŁU BUDYNKÓW I LOKALI URZĘDU MIASTA Ł. DO "WSKAZYWANIA" OSÓB, DLA KTÓRYCH MAJĄ BYĆ PRZEZNACZONE LOKALE W ZWIĄZKU Z REALIZACJĄ INDYWIDUALNYCH SPRAW WYMAGAJĄCYCH SZCZEGÓLNEGO POTRAKTOWANIA, PO UZYSKANIU OPINII KOMISJI GOSPODARKI MIESZKANIOWEJ I KOMUNALNEJ RADY MIEJSKIEJ W Ł. W TAKIEJ SYTUACJI PISMO ZAWIADAMIAJĄCE O NEGATYWNYM WYNIKU TEGO "WSKAZANIA" NALEŻAŁOBY ZAKWALIFIKOWAĆ JAKO AKT ORGANU JEDNOSTKI SAMORZĄDU TERYTORIALNEGO W SPRAWIE Z ZAKRESU ADMINISTRACJI PUBLICZNEJ W ROZUMIENIU ART. 3 § 2 PKT 6 P.P.S.A., KTÓRY PODLEGA ZASKARŻENIU DO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO.
W ŚWIETLE TREŚCI ART. 21 UST. 3 PKT 5 USTAWY O OCHRONIE PRAW LOKATORÓW, MIESZKANIOWYM ZASOBIE GMINY I O ZMIANIE KODEKSU CYWILNEGO, W KTÓRYM WSKAZANO, ŻE ZASADY WYNAJMOWANIA LOKALI MIESZKALNYCH POWINNY UWZGLĘDNIAĆ "TRYB ROZPATRYWANIA I ZAŁATWIANIA WNIOSKÓW O NAJEM LOKALI ZAWIERANY NA CZAS NIEOZNACZONY I O NAJEM LOKALI SOCJALNYCH", NIE ULEGA WĄTPLIWOŚCI, ŻE PISMO, O KTÓRYM MOWA, ODMOWNIE ZAŁATWIŁO WNIOSEK M. W. O NAJEM LOKALU MIESZKALNEGO I TO PISMO, JAKO WYDANE PRZEZ OSOBĘ UPOWAŻNIONĄ UCHWAŁĄ RADY MIEJSKIEJ, STANOWI ZASKARŻALNY DO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO, W MYŚL ART. 3 § 2 PKT 6 P.P.S.A., AKT ORGANU JEDNOSTKI SAMORZĄDU TERYTORIALNEGO.
WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY ZWAŻYŁ, CO NASTĘPUJE:
NA WSTĘPIE ROZWAŻAŃ WSKAZAĆ NALEŻY, ŻE ZGODNIE Z TREŚCIĄ ART. 190 USTAWY Z DNIA 30 SIERPNIA 2002 R. PRAWO O POSTĘPOWANIU PRZED SĄDAMI ADMINISTRACYJNYMI (DZ. U. NR 153, POZ. 1270 ZE ZM.), ZWANEJ DALEJ "P.P.S.A." SĄD, KTÓREMU SPRAWA ZOSTAŁA PRZEKAZANA, ZWIĄZANY JEST WYKŁADNIĄ PRAWA DOKONANĄ W TEJ SPRAWIE PRZEZ NACZELNY SĄD ADMINISTRACYJNY.
WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY MOŻE ODSTĄPIĆ OD ZAWARTEJ W ORZECZENIU NACZELNEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO WYKŁADNI PRAWA JEDYNIE W WYJĄTKOWYCH SYTUACJACH, W SZCZEGÓLNOŚCI, GDY STAN FAKTYCZNY SPRAWY USTALONY W WYNIKU PONOWNEGO JEJ ROZPOZNANIA ULEGŁ TAK ZASADNICZEJ ZMIANIE, ŻE DO NOWO USTALONEGO STANU FAKTYCZNEGO NALEŻY STOSOWAĆ PRZEPISY PRAWA ODMIENNE, NIŻ WYJAŚNIONE PRZEZ NSA.
ZGODNIE Z ART. 52 § 1 P.P.S.A., SKARGĘ MOŻNA WNIEŚĆ PO WYCZERPANIU ŚRODKÓW ZASKARŻENIA, JEŻELI SŁUŻYŁY ONE SKARŻĄCEMU W POSTĘPOWANIU PRZED ORGANEM WŁAŚCIWYM W SPRAWIE. WEDŁUG ZAŚ ART. 52 § 2 P.P.S.A. PRZEZ WYCZERPANIE ŚRODKÓW ZASKARŻENIA NALEŻY ROZUMIEĆ SYTUACJĘ, W KTÓREJ STRONIE NIE PRZYSŁUGUJE ŻADEN ŚRODEK ZASKARŻENIA, W TYM M. IN. WNIOSEK O PONOWNE ROZPATRZENIE SPRAWY, PRZEWIDZIANY W USTAWIE.
Z kolei, stosownie do art. 52 § 3 P.p.s.a., jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a P.p.s.a., można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. W przypadku innych aktów niż wymienione w art. 52 § 3 P.p.s.a., jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi i nie stanowi inaczej, należy również przed wniesieniem skargi do sądu wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa, a termin, o którym mowa w art. 52 § 3 P.p.s.a., nie ma zastosowania (art. 52 § 4 P.p.s.a.).
Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że skarga podlega odrzuceniu przez Sąd, ponieważ skarżący przed wniesieniem skargi do sądu nie wezwał na piśmie właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa stosownie do art. 52 § 4 P.p.s.a.
Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest pismo zastępcy Dyrektora Wydziału Budynków i Lokali Urzędu Miasta Ł. z dnia [...] r. nr [...], zawiadamiające o negatywnej opinii Komisji Gospodarki Mieszkaniowej i Komunalnej Rady Miejskiej w Ł. w sprawie najmu lokalu. Pismo to zostało wydane przez osobę upoważnioną uchwałą Rady Miejskiej w Ł. i odmownie załatwiło wniosek M. W. o najem lokalu mieszkalnego. Stanowi ono zatem akt organu jednostki samorządu terytorialnego w sprawie z zakresu administracji publicznej w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 6 P.p.s.a., podlegający zaskarżeniu do sądu administracyjnego.
W niniejszej sprawie skarżący w dniu 26 września 2009 r. sporządził wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, to jest § 9 pkt 3 uchwały Rady Miasta Ł. z dnia 6 marca 2002 r. w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu Gminy Ł. (Dz. Urz. Woj. Łódzkiego nr 74, poz. 1460 ze zm.) i skierował je do organu gminy – Rady Miasta Ł. W związku z tym należy stwierdzić, że skarżący przed wniesieniem skargi do sądu nie wezwał na piśmie właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa, o którym mowa w art. 52 § 4 p. p. s. a., a ustawa o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. nr 142, poz. 1591 z późn. zm.) nie stanowi, że bez takiego wezwania możliwe jest wniesienie skargi do sądu administracyjnego.
Wniesienie skargi do sądu administracyjnego w niniejszej sprawie jest dopuszczalne dopiero po wezwaniu organu do usunięcia naruszenia prawa.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn niż określone w art. 58 § 1 pkt 1-5 P.p.s.a. wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Tą inną przyczyną jest brak wezwania właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa.
Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 52 § 4 P.p.s.a. w związku z art. 52 § 1 i § 2 P.p.s.a. oraz art. 58 § 1 pkt 6 Sąd orzekł o odrzuceniu skargi.
Wskazać jednak należy, że odrzucenie skargi przez Sąd niniejszym postanowieniem nie zamyka skarżącemu drogi do skutecznego zaskarżenia pisma zastępcy Dyrektora Wydziału Budynków i Lokali Urzędu Miasta Ł. z dnia [...]. Zgodnie bowiem ze zdaniem drugim art. 52 § 4 P.p.s.a. w przypadku innych aktów niż aktów, o których mowa w art. 52 § 3 P.p.s.a., czternastodniowy termin na wniesienie wezwania do usunięcia naruszenia prawa, nie ma zastosowania. Zaskarżone pismo nie należy do aktów, o których mowa w art. 52 § 3 P.p.s.a.
Wynika z tego, że skarżący może wnieść do organu właściwego w sprawie, czyli organu, który wydał zaskarżone pismo, wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a następnie wnieść skargę do sądu administracyjnego w terminie określonym w art. 53 § 2 P.p.s.a.
A. B.