Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w Łodzi utrzymał w mocy postanowienie wierzyciela – Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w S. z dnia [...] o uznaniu za nieuzasadnione zarzutów zobowiązanej M.P. w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego dotyczącego egzekucji obowiązku o charakterze niepieniężnym, tj. wykonania szczepień ochronnych małoletniego F.O.
Na powyższe postanowienie M.P. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi.
W odpowiedzi na skargę Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w Ł. wniósł o jej odrzucenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Przed merytorycznym rozpoznaniem skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada z urzędu jej dopuszczalność. Ustala, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do odrzucenia skargi, jakie zostały enumeratywnie wymienione w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. Jednym z warunków dopuszczalności skargi jest pozostawanie sprawy, której ona dotyczy, w kognicji sądu administracyjnego, o czym stanowi art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Stosownie do tego przepisu sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Odrzucenie skargi z tej przyczyny ma miejsce wówczas, gdy skarga dotyczy aktu lub czynności nie objętych zakresem właściwości sądu administracyjnego albo została wniesiona w sprawie wyłączonej z zakresu właściwości tego sądu.
Zgodnie z art. 3 § 1 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W myśl art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a. kontrola sądu administracyjnego obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu. Z art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a. wynika, że przepis ten wyłącza spod kognicji sądów administracyjnych kontrolę legalności postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, których przedmiotem jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu (por. postanowienia NSA: z 8 sierpnia 2017 r., II OSK 1897/17; z 8 grudnia 2017 r., II OSK 3098/17; 8 lutego 2018 r., II OSK 141/18).
Przedmiotem skargi wniesionej w niniejszej sprawie jest postanowienie w przedmiocie stanowiska wierzyciela w sprawie zgłoszonych w postępowaniu egzekucyjnym zarzutów, a więc postanowienie, które nie podlega odrębnej kontroli sądu administracyjnego. Należy przy tym dodać, że tego rodzaju postanowienie na mocy art. 135 p.p.s.a. może podlegać kontroli w postępowaniu ze skargi na postanowienie organu egzekucyjnego w sprawie zgłoszonych zarzutów.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a. sąd orzekł, jak w postanowieniu.
D.Cz.