Uzasadnienie
III SA/Łd 621/16
B. P. (dalej skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z [...] (znak [...]) w przedmiocie odmowy uwzględnienia zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej.
W związku z wezwaniem do uiszczenia wpisu do skargi skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
W uzasadnieniu wniosku wskazała, że utrzymuje się z emerytury, która podlega zajęciu komorniczemu. Ponadto ma na utrzymaniu córkę i wnuczkę. Sama jest osobą schorowaną i korzysta z pomocy lekarskiej oraz ponosi koszty leków. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że skarżąca prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Jedyny jej dochód stanowi emerytura w kwocie 3.247,71 zł, jak wyjaśniła, podlega zajęciu komorniczemu. Skarżąca nie jest właścicielką domu, mieszkania ani żadnej innej nieruchomości. Nie posiada żadnych oszczędności, ani przedmiotów o wartości przekraczającej 5.000 zł.
Referendarz Sądowy zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) [dalej: ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi], prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 powoływanej ustawy uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym).
Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należy rozważyć, czy w świetle podanych okoliczności strona skarżąca spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym.
W stanie faktycznym istniejącym w rozpatrywanej sprawie należy uznać, że skarżąca nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, co stanowi przesłankę niezbędną do całkowitego zwolnienia od kosztów sądowych (art. 246 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Przede wszystkim należy wskazać na sytuację materialno-bytową skarżącej, w tym kwotę osiąganego dochodu i niezbędnych wydatków. Jedyny dochód skarżącej stanowi emerytura w kwocie 3.274,71 zł, ale – co istotne – podlega ona zajęciu komorniczemu. Ponadto istotne jest, że skarżąca utrzymuje swoją córkę i wnuczkę oraz ponosi zwiększone wydatki związane z pomocą lekarską oraz zakupem leków. Nie posiada żadnych oszczędności, ani przedmiotów o wartości przekraczającej 5.000 zł. Istotne jest także, iż skarżąca – jak wskazała w uzasadnieniu wniosku – z uwagi na stan zdrowia i ponosi zwiększone koszty leczenia.
W tej sytuacji, w ocenie referendarza sądowego, ewentualna konieczność poniesienia kosztów postępowania sądowego w postaci opłat sądowych, czy zwrotu wydatków, czy też pomocy profesjonalnego pełnomocnika może w istotnym stopniu wpłynąć na sytuację materialno-bytową skarżącej.
Wobec powyższego, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 245 § 2 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.
R.A.