Uzasadnienie
Wnioskiem [...] r. P. W. zwrócił się do Urzędu Miasta Ł. Wydziału Praw Jazdy i Rejestracji Pojazdów o wydanie zaświadczenia potwierdzającego dane zawarte w zgubionym dowodzie rejestracyjnym przyczepy D50 nr rej. [...]. Do wniosku załączono kserokopię faktury VAT nr [...] z dnia [...] r. oraz kserokopię protokołu zdawczo-odbiorczego przyczepy z dnia [...] r.
Postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] Prezydent Miasta Ł. na podstawie art. 217 § 2 i art. 219 k.p.a. w związku z § 8 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 22 lipca 2002 r. w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów odmówił wydania zaświadczenia potwierdzającego dane właściciela pojazdu marki Sanok D-50 o nr ramy [...]nr rej. [...]. W uzasadnieniu organ wskazał, że [....] z siedzibą w Ł. przy ul. D. nie zawiadomiło Oddziału Rejestracji o zbyciu przedmiotowego pojazdu. Organ I instancji wskazał również, że zgodnie z § 8 ust. 2 rozporządzenia z dnia 22 lipca 2002 r. w przypadku, gdy dane właściciela są niezgodne z danymi zawartymi w dowodzie rejestracyjnym lub karcie pojazdu, organ rejestrujący wydaje zaświadczenie po zgłoszeniu zbycia pojazdu przez właściciela na którego wystawione były dokumenty.
W zażaleniu P. W. wyjaśnił, że przedmiotową przyczepę kupił na przetargu na podstawie faktury VAT z [...] w Ł., od którego otrzymał protokół odbioru i materiały na przyczepę. Wskazał, że nie otrzymał dowodu rejestracyjnego, bowiem dowód zaginął albo przyczepa była wyrejestrowana. Skarżący podał, że przyczepę użytkował w swoim gospodarstwie rolnym, a obecnie musi poruszać się po drogach państwowych i dlatego konieczna jest jej rejestracja.
Postanowieniem z dnia [...] r. nr [....] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. na podstawie art. 138 §1 pkt 1 k.p.a., art. 72 ust. 4 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym w związku z § 8 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 22 lipca 2002 r. w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu organ powołał się na treść przepisu art. 217 § 1 k.p.a. Podniósł, że bezsporna jest okoliczność zagubienia dowodu wydanego dla pojazdu marki Sanok D-50, która stanowiła podstawę do złożenia przez stronę wniosku o wydanie zaświadczenia potwierdzającego dane zawarte w dowodzie rejestracyjnym wydanym dla tego pojazdu.
Organ powołał się na przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 22 lipca 2002 r. wskazując, że w przypadku zagubienia dowodu rejestracyjnego lub karty pojazdu przed ponownym zarejestrowaniem pojazdu właściciel pojazdu dołącza do wniosku o rejestrację zaświadczenie, o którym mowa w art. 72 ust. 4 ustawy Prawo o ruchu drogowym, wystawione przez organ rejestrujący właściwy ze względu na miejsce ostatniej rejestracji, potwierdzające dane zawarte w zagubionym dokumencie, niezbędne do rejestracji pojazdu (§ 2 ust. 11 rozporządzenia).
Samorządowe Kolegium Odwoławcze podało, że organ rejestrujący winien wydać zaświadczenie po ziszczeniu się ustanowionego przez ustawodawcę warunku tj. po złożeniu przez właściciela na którego wystawiony był dowód rejestracyjny pojazdu tj. [...] z siedzibą w Ł., przy ul. D. [...], oświadczenia o zbyciu przedmiotowego pojazdu.
Na gruncie rozpoznawanej sprawy organ odwoławczy stwierdził, iż bezspornym jest, że [...] z siedzibą w Ł. wbrew ustanowionemu obowiązkowi, wynikającemu z wyżej przywołanych przepisów - nie złożyło oświadczenia o zbyciu pojazdu marki Sanok D-50.
Zdaniem Kolegium powyższa okoliczność na podstawie § 8 ust. 2 ww. rozporządzenia stanowiła podstawę odmowy wydania żądanego zaświadczenia.
Organ wyjaśnił, że jego rolą jest weryfikacja ustanowionych przesłanek niezbędnych do wydania przedmiotowego zaświadczenia i w zależności od dokonanych ustaleń, bądź wydanie zaświadczenia, którego wzór został określony w załączniku nr 2 ww. rozporządzenia, bądź też - stosownie do art. 219 k.p.a., wydanie postanowienia o odmowie udzielenia zaświadczenia o żądanej treści.
W skardze z dnia 26 października 2010 r. P. W. wskazał, że w dniu [...] r. protokołem zdawczo-odbiorczym oraz dokumentem WZ nr [...] otrzymał przyczepę D-50 o numerze ramy [...] oraz nr rej. [...], którą nabył w wyniku przetargu ofertowego przeprowadzonego przez [...] w likwidacji. Podniósł, że przyczepa została mu wydana bez dowodu rejestracyjnego, a Spółka nie złożyła właściwego zawiadomienia o zbyciu pojazdu do organu rejestrującego. Obecnie Przedsiębiorstwo to zostało zlikwidowane i skarżący nie ma możliwości uzyskania żądanego zaświadczenia. Wniósł o uchylenie powyższego postanowienia i wydanie zaświadczenia potwierdzającego dane właściciela. Skarżący powtórzył argumentację wskazaną w zażaleniu. Do skargi załączył kserokopie dokumentów sprzedaży przyczepy.
W odpowiedzi na skargę z dnia 25 listopada 2010 r. organ administracji wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje twierdzenia zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga P. W. jest niezasadna.
Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W związku z tym zgodnie z treścią art. 145 § 1 punkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), aby wyeliminować z obrotu prawnego akt organu administracji państwowej, konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy albo też do naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania albo stwierdzenia nieważności decyzji.
Rozpatrując skargę w tak zakreślonej kognicji Sąd nie dopatrzył się uchybień, które mogłyby skutkować uchyleniem zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia organu pierwszej instancji.
Przystępując bowiem do oceny zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia należy podnieść, że podstawę materialnoprawną zaskarżonego rozstrzygnięcia stanowią przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), ustawy z dnia 21 marca 1985 r. Prawo o ruchu drogowym oraz rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 22 lipca 2002 r. w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów (Dz. U. z 2007 r. Nr 186, poz. 1322 ze zm.).
Uregulowane w Dziale VII k.p.a. postępowanie w przedmiocie wydania zaświadczenia ma charakter uproszczony. Składają się na nie wyłącznie czynności materialno – techniczne polegające na badaniu, jakiego rodzaju źródło może zawierać żądane dane i czy dane te dotyczą stanu prawnego lub faktycznego, którego potwierdzenia domaga się wnioskodawca. W przedmiotowym postępowaniu nie dokonuje się ustaleń i ocen tak jak w postępowaniu jurysdykcyjnym.
Dlatego zaświadczenie nie może rozstrzygać o żadnych prawach i obowiązkach oraz nie może tworzyć nowej sytuacji prawnej. Potwierdza ono stan ustalony, jest wyłącznie przejawem tego, co zawarte jest w źródłach, na których bazuje organ wydający zaświadczenie (por. wyrok NSA z 16.09.2005 r., II OSK 36/05, ONSAiWSA 2006/2/64, wyroki WSA w Warszawie z 23.03.2006 r., I SA/Wa 1356/04, Lex nr 202335 oraz z 21.11.2008 r., III SA/Wa 1612/08, Lex nr 519918).
Z kolei przewidziana w art. 218 § 2 k.p.a. możliwość przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego na skutek złożenia wniosku o wydanie zaświadczenia sprowadza się w istocie do zbadania okoliczności wynikających z posiadanych przez organ ewidencji, rejestrów i innych danych. Nie może prowadzić do dokonywania jakichkolwiek ocen, w tym prawnych, odnośnie informacji będących w dyspozycji organu.
Kontrolowane postępowanie toczyło się w oparciu o przepis art. 217 § 2 pkt 2 k.p.a., zgodnie z którym zaświadczenie wydaje się, jeżeli osoba ubiega się o nie ze względu na swój interes prawny w urzędowym potwierdzeniu określonych faktów lub stanu prawnego. W przypadku, gdy podstawą wydania zaświadczenia jest przepis art. 217 § 2 pkt 2 k.p.a. - organ jest obowiązany wydać zaświadczenie, gdy chodzi o potwierdzenie faktów lub stanu prawnego, wynikających z prowadzonej przez ten organ ewidencji, rejestrów bądź innych danych znajdujących się w jego posiadaniu (art. 218 § 1 k.p.a).
W rozpoznawanej sprawie skarżący wystąpił w dniu[...] r. z wnioskiem o wydanie zaświadczenia potwierdzającego dane właściciela pojazdu – przyczepy D-50 marki Sanok o numerze rejestracyjnym [....], uzasadniając go zagubieniem dowodu rejestracyjnego w Przedsiębiorstwie sprzedającym mu przyczepę. Do wniosku skarżący załączył kserokopię faktury VAT nr [....] z dnia [....] r., na podstawie której nabył własność przyczepy. Organ administracji stanął natomiast na stanowisku, że [...] z siedzibą w Ł. nie złożyło oświadczenia o zbyciu pojazdu marki Sanok D-50, stąd też nie jest możliwe wydanie wnioskowanego zaświadczenia.
Wyjaśnić należy, że w myśl przepisu art. 72 ust. 4 ustawy Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2005 r. Nr 108, poz. 908 ze zm.) w przypadku zagubienia dowodu rejestracyjnego lub karty pojazdu, zamiast tych dokumentów należy przedstawić zaświadczenie potwierdzające dane zawarte w zagubionym dokumencie niezbędne do rejestracji. Stosownie natomiast do § 8 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 22 lipca 2002 r. (Dz. U. z 2007 r. Nr 186, poz. 1322 ze zm.) organ rejestrujący na wniosek właściciela pojazdu, z zastrzeżeniem ust. 2, wydaje zaświadczenie, o którym mowa w §2 ust. 11, po złożeniu przez właściciela stosownego oświadczenia pod odpowiedzialnością karną za składanie fałszywych zeznań. W przypadku gdy dane właściciela pojazdu, o którym mowa w ust. 1, są niezgodne z danymi właściciela zawartymi w zagubionym dowodzie rejestracyjnym lub karcie pojazdu, organ rejestrujący wydaje zaświadczenie po zgłoszeniu zbycia pojazdu przez właściciela, na którego wystawione były zagubione dokumenty.
W przepisie § 2 ust. 11 rozporządzenia wskazano, że w przypadku zagubienia dowodu rejestracyjnego lub karty pojazdu przed ponownym zarejestrowaniem pojazdu właściciel pojazdu dołącza do wniosku o rejestrację zaświadczenie, o którym mowa w art. 72 ust. 4 ustawy, wystawione przez organ rejestrujący właściwy ze względu na miejsce ostatniej rejestracji, potwierdzające dane zawarte w zagubionym dokumencie, niezbędne do rejestracji pojazdu.
Analizując treść powyższych przepisów wyjaśnić należy, że w zaistniałym stanie faktycznym skarżący nie może domagać się wydania zaświadczenia potwierdzającego, iż jest właścicielem przedmiotowego pojazdu. Poprzedni właściciel pojazdu – [...]z siedzibą w Ł. - nie zawiadomiło organu rejestrującego o zbyciu przedmiotowego pojazdu, a taki obowiązek wynikał z treści przepisu art. 78 ust. 2 ustawy Prawo o ruchu drogowym.
W sytuacji braku takiego oświadczenia organ administracji nie ma możliwości wydania zaświadczenia o żądanej treści. Powyżej wskazano bowiem, że postępowanie dotyczące wydawania zaświadczeń jest postępowaniem odformalizowanym, w którym organ nie ma kompetencji do przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego.
Jego zadaniem jest jedynie potwierdzenie faktu wynikającego z ewidencji, zaś w przedmiotowej sprawie z ewidencji nie wynika, iż to skarżący jest właścicielem przedmiotowej przyczepy.
Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł o oddaleniu skargi.
D.T.