Uzasadnienie
III SA/Łd 633/14
H.W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. z dnia [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2013.
Wyrokiem z 14 listopada 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę. Następnie skarżący wniósł w dniu 5 października 2015 r. pismo, które potraktowane zostało jako wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od obowiązku uiszczenia opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem.
Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że skarżący pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną. Wskazał, że jest właścicielem domu o powierzchni 100 m2 oraz nieruchomości rolnej o powierzchni 2,78 ha. W oświadczeniu o stanie majątku i dochodach skarżący podał, że osiąga dochody z tytułu renty w wysokości 469 zł miesięcznie. Ponadto jego żona uzyskuje dochody z tytułu umowy o pracę w wysokości 800 zł miesięcznie oraz z prowadzonego gospodarstwa rolnego w wysokości ok. 4.000 zł rocznie. Daje to łączny dochód miesięczny w wysokości ok. 800 zł. Skarżący nie posiada natomiast żadnych oszczędności ani przedmiotów o wartości przekraczającej 3.000 euro.
Referendarz Sądowy zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) [dalej: ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi], prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 powoływanej ustawy uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym).
Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należy rozważyć, czy w świetle podanych okoliczności strona wnioskująca spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym.
W stanie faktycznym istniejącym w rozpatrywanej sprawie należy uznać, że wnioskodawca nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania w sprawie, co stanowi przesłankę do przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 246 § 1 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Rozpoznając wniosek, referendarz miał na względzie przede wszystkim fakt, że prawo pomocy jest instytucją, której zasadniczym celem jest umożliwienie realizacji prawa do sądu osobom ubogim, nie dysponującym wystarczającymi środkami na prowadzenie sporów przed sądem. Ze złożonego wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych oraz z oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym wynika, iż jedyne dochody w gospodarstwie domowym wnioskodawcy zamykają się kwotą ok 800 zł miesięcznie. Nie posiada ona żadnych zasobów pieniężnych, jak i przedmiotów wartościowych. Z tych dochodów ponosi koszty bieżącego utrzymania, w tym koszty mieszkania - opłat związanych z utrzymaniem domu oraz koszty leków i innych świadczeń zdrowotnych. Należało mieć także na uwadze, że skarżący zobowiązany jest do poniesienia koszów sądowych w szeregu innych spraw prowadzonych przed tutejszym Sądem.
W tym stanie faktycznym należy uznać, że wnioskodawca nie jest w stanie ponieść kosztów opłaty kancelaryjnej w sprawie, co stanowi przesłankę do przyznania prawa pomocy w części (art. 246 § 1 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).
Zgodnie z art. 245 § 4 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, częściowe zwolnienie od opłat lub wydatków może polegać na zwolnieniu od poniesienia ułamkowej ich części albo określonej ich kwoty pieniężnej.
Wobec powyższego, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 245 § 3 w zw. z art. 245 § 4 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.
U.K.