Uzasadnienie
III SA/Łd 635/05
Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] [...] Wojewoda [...] stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...]. w sprawie pozbawienia T. Sz. statusu osoby bezrobotnej i prawa do zasiłku od dnia 18 kwietnia 2005 r.
Postanowienie wydane zostało w następujących okolicznościach faktycznych:
W dniu 21 grudnia 2004 r. Prezydent Miasta Ł. przyznał T. Sz. status osoby bezrobotnej od dnia rejestracji tj. od 15 grudnia 2004 r. oraz prawo do zasiłku dla bezrobotnych w wysokości 120 % zasiłku podstawowego na okres 12 miesięcy.
Następnie decyzją z dnia [...]. Prezydent Miasta Ł. orzekł o utracie przez T. Sz. statusu osoby bezrobotnej i prawa do zasiłku od dnia 18 kwietnia 2005 r. z powodu niestawiennictwa w Urzędzie Pracy w wyznaczonym terminie i niepowiadomienia w ciągu 5 dni o uzasadnionej przyczynie niestawiennictwa.
Decyzja przesłana do strony listem poleconym w dniu 9 maja 2005 r. została zwrócona do nadawcy w dniu 30 maja 2005 r, po dwukrotnym jej awizowaniu.
W dniu 3 sierpnia 2005 r. T. Sz. osobiście pokwitowała w aktach odbiór tej decyzji, a następnie w dniu 4 sierpnia 2005 r złożyła od niej odwołanie wyjaśniając, że wcześniej opiekowała się mężem, który miał poważny wypadek i przebywał w szpitalu w Z.. Dopiero gdy stan zdrowia męża uległ poprawie mogła pomyśleć o swoich sprawach.
Skarżąca złożył też w PUP oświadczenie, że nie zgłosiła się na wizytę w dniu 18 kwietnia 2005 r. gdyż w tym czasie przebywała w szpitalu w Z. razem z mężem. Przyznała, że została zapoznana z obowiązkami osoby bezrobotnej, w tym z obowiązkiem powiadomienia Urzędu Pracy o przyczynie niestawiennictwa w wyznaczonym dniu, ale po wypadku, jakiemu uległ w pracy jej mąż, była w szoku i nie myślała o konsekwencjach niedopełnienia tego obowiązku.
Wskazanym na wstępie postanowieniem Wojewoda [...] stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania.
W uzasadnieniu wskazał, że zgodnie z treścią art. 129 § 1 i 2 k.p.a. odwołanie wnosi się do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu, który wydał decyzję, w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie. Analizując przedmiotową sprawę organ uznał, że decyzja Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] została doręczona skarżącej, w trybie doręczenia zastępczego uregulowanego w art. 44 k.p.a. Ponieważ przesyłka pocztowa została awizowana w dniu 12 maja 2005 r, wtórne awizo miało miejsce w dniu 19 maja 2005 r, a zwrot przesyłki nastąpił w dniu 30 maja 2005 r, za datę doręczenia decyzji organ przyjął dzień 27 maja 2005 r tj. z upływem czternastodniowego terminu od daty pierwszego zawiadomienia o pozostawieniu pisma w placówce pocztowej wraz z informacją o możliwości jego odbioru.
W związku z powyższym termin do wniesienia przez T. Sz. odwołania od decyzji upłynął w dniu 10 czerwca 2005 r. Ponieważ odwołanie zostało złożone przez T. Sz. w dniu 4 sierpnia 2005 r., należało uznać, że zostało ono złożone z przekroczeniem ustawowego terminu. Jednocześnie Wojewoda wskazał, że strona nie złożyła wraz z odwołaniem prośby o przywrócenie uchybionego terminu.
W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego T. Sz. wnosiła o ponowne rozpatrzenie jej prośby. Wskazywała, że decyzję o utracie statusu osoby bezrobotnej i prawa do zasiłku odebrała dopiero w dniu 3 sierpnia 2005 r. i w tym samym dniu złożyła odwołanie. Wyjaśniała, że tak późne odebranie decyzji spowodowane było nieszczęśliwym wypadkiem męża, z powodu którego przez cały czas przebywała poza miejscem zamieszkania tj. w Z. opiekując się mężem. Dopiero po pewnym czasie od wyjścia męża ze szpitala mogła zająć się swoimi sprawami.
Do skargi załączona została kserokopia karty informacyjnej potwierdzająca pobyt W. Sz. w szpitalu w Z. na oddziale Chirurgii Urazowej i Ortopedii od 15 kwietnia 2005 r. do 6 lipca 2005 r.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wnosił o jej oddalenie podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Na wstępie należy zaznaczyć, że zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153 poz. 1269) - sądy administracyjne sprawują w zakresie swojej właściwości kontrolę pod względem zgodności z prawem.
Oznacza to, że sąd administracyjny badając legalność zaskarżonej decyzji ocenia, czy jest ona zgodna z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron, oraz procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej.
Decyzja zaś lub postanowienie, stosownie do art. 145 § 1 ust. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270), podlega uchyleniu, jeżeli sąd stwierdzi:
1/ naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy 2/ naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania 3/ inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Sąd administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 p.p.s.a.).
W rozpoznawanej sprawie skargę należało uwzględnić z uwagi na naruszenie przez organy orzekające w sprawie przepisów postępowania, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy.
Przede wszystkim po złożeniu przez T. Sz. w dniu 4 sierpnia 2005 r. pisma, w którym odwołuje się ona od decyzji z dnia [...] wyjaśniając jednocześnie dlaczego odebrała ją dopiero w dniu 3 sierpnia 2005 r., organ administracji mając na uwadze fakt prawnie skutecznego wcześniejszego doręczenia tej decyzji przez awizo winien poinformować skarżącą o możliwości złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia odwołania i ustalić, czy w świetle okoliczności sprawy, chce ona taki wniosek złożyć. Zgodnie z art. 9 k.p.a. organ administracji państwowej, ma obowiązek informować strony o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania oraz udzielać stronom niezbędnych wyjaśnień i wskazówek, tak aby strony i inne osoby uczestniczące w postępowaniu nie poniosły szkody z powodu nieznajomości prawa. Chodzi o takie poinformowanie strony o możliwych środkach prawnych, aby mogła ona ocenić, z jakiego środka prawnego chce i może skorzystać.
W przedmiotowej sprawie organ nie wywiązał się z tego obowiązku mimo, iż z treści odwołania złożonego przez T. Sz. wynikały też okoliczności mogące stanowić podstawę wniosku o przywrócenie terminu do jego wniesienia.
Ponownie rozpoznając sprawę organ winien więc najpierw ustalić czy skarżąca chce złożyć wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania i jeżeli odpowiedź będzie pozytywna, rozważyć przesłanki z art. 58 § 1 i 2 k.p.a., a dopiero później ocenić dopuszczalność rozpoznania odwołania.
Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny, na postawie art. 145 § 1 pkt 1 lit c) ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.) uchylił zaskarżone postanowienie.