Uzasadnienie
W dniu 4 października 2010 r. bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła skarga R. B. na "nieprawidłowe działanie geodety uprawnionego K. W. która działa niezgodnie z postanowieniem o rozgraniczeniu z dnia [...] r.".
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 1 grudnia 2010 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez sprecyzowanie jaki akt organu administracji publicznej jest przedmiotem wniesionej skargi w terminie 7 od dnia pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania.
W odpowiedzi, w piśmie z dnia 14 października 2010 r. skarżący wskazał, że przedmiotem skargi jest postanowienie Wójta Gminy G. z dnia [...] r. znak [...] dotyczące wszczęcia postępowania rozgraniczeniowego.
W odpowiedzi na skargę z dnia 24 listopada 2011 r. Wójt Gminy G. wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie o jej oddalenie. W ocenie organu czynności geodety nie jest objęta właściwością sądu administracyjnego.
Zarządzeniem z dnia 28 grudnia 2010 r. ponownie wezwano stronę skarżącą do wyjaśnienia czy przedmiotem skargi jest działanie geodety uprawnionego K. W. czy też postanowienie Wójta Gminy G. z dnia [...] r. o wszczęciu postępowania rozgraniczeniowego pod rygorem uznania, że przedmiotem skargi jest działanie geodety uprawnionego.
W piśmie z dnia 5 stycznia 2011 r. strona skarżąca wskazała, że przedmiotem skargi jest postanowienie z dnia [...] r. o wszczęciu postępowania rozgraniczeniowego.
Postanowieniem z dnia 15 lutego 2011 r. referendarz sądowy oddalił wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu, albowiem jej wniesienie jest niedopuszczalne.
Merytoryczne rozpoznanie skargi zawsze poprzedza kontrola dopuszczalności środka zaskarżenia. Wśród okoliczności czyniących skargę niedopuszczalną, ustawa z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wymienia niewyczerpanie (przez wnoszącego skargę) środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym. Uzależnienie dopuszczalności skargi od wcześniejszego wykorzystania przysługujących stronie środków zaskarżenia związane jest z zakresem działania sądów administracyjnych, które sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie (art. 3 § 1 i 2 powołanej ustawy).
Zgodnie z treścią art. 3 § 2 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi podstawową kategorię postanowień zaskarżalnych do sądu stanowią te, na które przysługuje zażalenie, postanowienia kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty.
Postanowienie organu geodezyjnego o wszczęciu postępowania rozgraniczeniowego nie jest postanowieniem, na które przysługuje zażalenie, jak również nie jest postanowieniem kończącym postępowanie, ani rozstrzygającym sprawę co do istoty.
Przepis art. 3 § 2 pkt 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, odnosi się natomiast do indywidualnych aktów administracyjnych, innych, niż decyzje lub postanowienia - oraz czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień i obowiązków, wynikających z przepisów prawa. Prawo wniesienia skargi, zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a uzależnione jest także od wyczerpania środków zaskarżenia. Oceniając charakter prawny postanowienia o wszczęciu postępowania rozgraniczeniowego należy uznać, iż jest to akt procesowy, inicjujący postępowanie, który w konsekwencji ma prowadzić do wyjaśnienia i załatwienia sprawy. Na postanowienie to nie służy zażalenie, o czym skarżący zostały pouczony w treści postanowienia.
Wobec powyższego złożenie skargi na postanowienie o wszczęciu postępowania rozgraniczeniowego należy uznać za niedopuszczalne.
W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.
D.T.