Uzasadnienie
III SA/Łd 639/08
W dniu 13 listopada 2008 r. D. Ż. (dalej skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] (znak [...]) w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. W treści skargi strona wniosła o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, załączając wypełniony formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy na druku "PPF".
Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że D. Ż. prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Skarżący otrzymuje wynagrodzenie za pracę w wysokości 1.200 zł netto (obecnie – jak wyjaśnił jest to ok. 1.000 zł netto, bowiem przebywa na zwolnieniu lekarskim z powodu urazu kręgosłupa). Nie wykazał żadnego majątku. Wyjaśnił, że mieszkanie w którym zamieszkuje zostało przejęte przez wierzyciela i w chwili obecnej toczy się postępowanie eksmisyjne. Skarżący wyjaśnił także, że ma zarejestrowaną działalność gospodarczą, prowadzone firmy nie przynoszą jednakże dochodów i przewidziane są do likwidacji. Istnieją wyłącznie z powodu toczącego się postępowania restrukturyzacyjnego.
Skarżący wskazał, iż upadek jego firm spowodowany został nierzetelnością kontrahenta, od którego od kilku lat stara się przed Sądem Okręgowym odzyskać pieniądze. W uzasadnieniu wniosku skarżący podał również, iż jest po rozwodzie. Ma dzieci w wieku 9, 13, 16 i 23 lat, na które ma zasądzone łącznie 2.000 zł alimentów, a których nie płaci, ponieważ jego obecne uposażenie nie pozwala na ich pokrycie. Korzysta z pomocy rodziców, by zapewnić dzieciom pomoc w uzyskaniu wykształcenia. Skarżący oświadczył również, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem i radcą prawnym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje
Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm. – dalej ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), należy rozważyć, czy w świetle podanych okoliczności skarżący spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym.
Stosownie do postanowień art. 243 § 1 powoływanej ustawy, prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej, ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Zgodnie z art. 245 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 1 powołanej ustawy, przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Sądu zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej.
W stanie faktycznym istniejącym w rozpatrywanej sprawie należy uznać, że skarżący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, co stanowi przesłankę niezbędną do całkowitego zwolnienia od kosztów sądowych (art. 246 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Przede wszystkim należy wskazać na sytuację materialno-bytową skarżącego, w tym kwotę osiąganego dochodu i niezbędnych wydatków. Skarżący otrzymuje wynagrodzenie za pracę w wysokości 1.200 zł netto (obecnie – jak wyjaśnił jest to ok. 1.000 zł netto, bowiem przebywa na zwolnieniu lekarskim z powodu urazu kręgosłupa). Nie wykazał żadnego majątku. Mieszka z rodzicami w domu, który został przejęty przez wierzycieli. Istotne jest także to, że skarżący ma dzieci w wieku 9, 13, 16 i 23 lat, na które ma zasądzone łącznie 2.000 zł alimentów, a których nie płaci, ponieważ jego obecne uposażenie nie pozwala na ich pokrycie. Korzysta z pomocy rodziców, by zapewnić dzieciom pomoc w uzyskaniu wykształcenia.
W ocenie Sądu, ewentualna konieczność poniesienia kosztów postępowania sądowego w postaci opłat sądowych, czy zwrotu wydatków, czy też pomocy profesjonalnego pełnomocnika może w istotnym stopniu wpłynąć na sytuację materialno-bytową skarżącego.
Wobec powyższego, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 245 § 2 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), orzeczono jak w postanowieniu.
R.A.