Uzasadnienie
Pełnomocnik Przedsiębiorstwa Usługowo Handlowego "A" Spółka Jawna w likwidacji w Ł. w dniu [...] zgłosił zarzuty wobec tytułu wykonawczego wystawionego przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w Ł. i wniósł o umorzenie postępowania egzekucyjnego na mocy art. 34 § 4 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Zarzucił organowi egzekucyjnemu naruszenie art. 33 ust.1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, tj. wystawienie tytułu wykonawczego pomimo przedawnienia z dniem [...] obowiązku podatkowego, a ponadto art. 33 ust. 5 tej ustawy poprzez wystawienie tytułu wykonawczego w oparciu o decyzję, która nigdy nie została doręczona spółce. W uzasadnieniu zarzutów wyjaśniono, ze w dniu [...] Naczelnik Urzędu skarbowego w Ł. na podstawie decyzji z dnia [...] wystawił tytuł wykonawczy nr [...]. Tytuł wykonawczy wystawiony został w oparciu o decyzję administracyjną, która nigdy nie została doręczona spółce pod jej adresem widniejącym w Krajowym Rejestrze Sądowym, to znaczy Ł. ulica W. 133. W Konsekwencji decyzja ta nigdy nie uprawomocniła się, a podatnikowi przysługuje prawo do złożenia od niej odwołania.
Ponadto zgodnie z art. 70 ustawy Ordynacja podatkowa zobowiązania podatkowe przedawniają się z upływem 5 lat od końca roku podatkowego, w którym upłynął termin płatności podatku. W niniejszym przypadku przedawnienie nastąpiło z dniem [...].
Naczelnik Urzędu Skarbowego w Ł. postanowieniem z dnia [...] Nr [...] uznał zgłoszone zarzuty za nieuzasadnione. Uzasadniając swoje stanowisko stwierdził, iż zobowiązanie podatkowe spółki za miesiąc listopad 2004 r., wobec którego prowadzone jest postępowanie egzekucyjne nie uległo przedawnieniu. Wydane postanowienie o wszczęciu dochodzenia z dnia [...] zawiesiło jego bieg zgodnie z art. 70 § 6 ustawy Ordynacja podatkowa. Decyzja stanowiąca podstawę tytułu wykonawczego została przesłana na adres zamieszkania jednego ze wspólników i tam przez niego odebrana. Taki sposób doręczenia wynikał z faktu, iż pod adresem siedziby spółki funkcjonuje od 2005 r. inny podmiot gospodarczy, a spółka nie dokonała aktualizacji siedziby. Doręczenie decyzji na adres wspólnika nastąpiło po uzgodnieniu z tym wspólnikiem.
Pełnomocnik spółki wniósł zażalenie na postanowienie organu egzekucyjnego, podnosząc naruszenie artykułu 33 ust. 1 i 5 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji oraz artykułów 70 § 6 i 151 ustawy Ordynacja podatkowa. Stwierdził, iż art. 151 ordynacji podatkowej wyraźnie wskazuje sposób doręczenia korespondencji dla spółki jawnej. Błędne jest twierdzenie organu o skutecznym doręczeniu korespondencji na adres wspólnika. Ponadto podatnik nie posiada żadnej wiedzy o wszczęciu przeciwko niemu postępowania karno skarbowego dotyczącego przedmiotowej sprawy, a postanowienie z dnia [...] nigdy nie zostało mu doręczone. Jeżeli takie postępowanie toczy się wobec innych osób to nie sposób uznać, że w myśl art. 70 § 6 ustawy Ordynacja podatkowa może ono wywoływać skutek wobec podatnika.
Dyrektor Izby Skarbowej w [...] postanowieniem z dnia [...] nr [...] utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu postanowienia wskazał, że postępowanie egzekucyjne prowadzone jest na podstawie tytułu wykonawczego z dnia [...], [...], obejmującego należności z tytułu podatku VAT za 11/2004. Podstawą wystawienia tego tytułu wykonawczego jest decyzja z dnia [...], Nr [...], wydana przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w Ł. Pełnomocnik zobowiązanego kwestionuje w całości istnienie i wymagalność należności pieniężnej określonej w orzeczeniu, od którego przysługują środki zaskarżenia. Od w/w decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w Ł. spółka złożyła odwołanie do Dyrektora Izby Skarbowej w [...]. Skoro zarzut zobowiązanej nieistnienia obowiązku podatkowego w podatku VAT za 11/2004 jest przedmiotem rozpatrzenia w odrębnym postępowaniu podatkowym oraz zobowiązana kwestionuje w całości wymagalność należności pieniężnej określonej w decyzji, od której złożyła środek zaskarżenia zarzut ten należy uznać za niedopuszczalny.
Decyzja będąca podstawą wystawienia tytułu wykonawczego została doręczona w dniu [...]r. W wyniku uprawomocnienia się decyzji określającej zobowiązanie w podatku VAT za 11/2004 oraz braku wykonania obowiązku, w dniu [...] wystawiono tytuł wykonawczy [...] i przekazano do realizacji.
Decyzja stanowiąca podstawę wystawienia tytułu wykonawczego została wysłana na adres zamieszkania jednego ze wspólników i przez niego odebrana. Taki sposób doręczenia decyzji uzgodniono ze wspólnikiem spółki. Wskazać należy, iż na decyzję będącą podstawą wystawienia tytułu wykonawczego wniesiono odwołanie wysłane dopiero w dniu [...]. W ocenie organu odwoławczego zobowiązanie podatkowe, dochodzone w prowadzonym postępowaniu egzekucyjnym nie uległo przedawnieniu, gdyż postanowienie z dnia [...] Nr [...] o wszczęciu dochodzenia w sprawie o przestępstwo skarbowe zawiesiło jego bieg zgodnie z art. 70 § 6 ustawy Ordynacja podatkowa.
Pełnomocnik spółki w dniu [...] wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na postanowienie organu odwoławczego. Treść zarzutów skargi i jej uzasadnienie były identyczne jak w zażaleniu na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w Ł. z dnia [...] o uznaniu zarzutów za nieuzasadnione
Dyrektor Izby Skarbowej w [...] w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, powołując się na okoliczności wcześniej przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia.
Obecni na rozprawie w dniu 10 lutego 2011 r. pełnomocnicy stron podtrzymali dotychczas prezentowane stanowiska. Pełnomocnik skarżącej spółki wyjaśnił, że w dniu [...] otrzymał pismo Dyrektora Izby Skarbowej w [...] o przewidywanym terminie rozpoznania odwołania od decyzji wymiarowej do dnia [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.
Natomiast w myśl art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej: p.p.s.a), sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie:
- 1) uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, jeżeli stwierdzi:
- a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,
- b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego,
- c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy;
- 2) stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach;
- 3) stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub w innych przepisach.
Z wymienionych przepisów wynika, iż sąd bada legalność zaskarżonej decyzji lub postanowienia pod kątem ich zgodności z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej.
Ponadto, co należy podkreślić, sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną - art.134 § 1 p.p.s.a.
Badając legalność zaskarżonego postanowienia sąd nie stwierdził naruszenia przez organy administracji przepisów prawa w stopniu uzasadniającym jego uchylenie.
Strona skarżąca podnosi, iż organ egzekucyjny prowadzi postępowanie, które powinien umorzyć, gdyż tytuł wykonawczy wystawiono mimo przedawnienia z dniem [...] zobowiązania podatkowego. Ponadto zarzuca wystawienie tytułu wykonawczego w oparciu o decyzję niedoręczoną nigdy spółce.
Dyrektor Izby Skarbowej w [...] trafnie przyjął, że zobowiązanie podatkowe skarżącej spółki nie uległo przedawnieniu. Bieg terminu przedawnienia został zawieszony w dniu [...] zgodnie z art. 70 § 6 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz.U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 z późn. zm.). W tym dniu zostało bowiem wydane postanowienie o wszczęciu dochodzenia w sprawie o przestępstwo skarbowe. Akta administracyjne zawierają wydane [...] przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w Ł. postanowienie o wszczęciu dochodzenia w sprawie o przestępstwo skarbowe polegające na tym, że skarżąca spółka podała nieprawdę w deklaracji dla podatku od towarów i usług VAT – 7 za miesiąc [...]. Decyzja stanowiąca podstawę wydania tytułu wykonawczego dotyczyła obowiązku zapłaty podatku VAT także za miesiąc listopad 2004 r. W myśl art. 70 § 6 pkt 1 Ordynacji podatkowej bieg terminu przedawnienia zostaje zawieszony z dniem wszczęcia postępowania o przestępstwo skarbowe.
Zawieszenie biegu terminu przedawnienia nie jest uzależnione od dowiedzenia się przez zobowiązanego o wszczęciu postępowania w sprawie o przestępstwo skarbowe. Postanowienie o wszczęciu dochodzenia w sprawie o przestępstwo skarbowe zostało wydane na podstawie art. 303 k.p.k. i art. 305 § 1 k.p.k. w zw. z art. 325 a k.p.k. oraz art. 325 b k.p.k. i art. 325 e k.p.k. w zw. z art. 113 § 1 k.k.s. Przepis art. 305 § 4 k.p.k. w zw. z art. 325 a k.p.k. przewidują doręczenie podejrzanemu jedynie postanowienia o umorzeniu postępowania. Organ wydający postanowienie o wszczęciu dochodzenia nie jest zobowiązany doręczyć go podejrzanemu.
Odnosząc się do zawartego w skardze zarzutu niedoręczenia spółce w prawidłowy sposób decyzji będącej podstawą wystawienia tytułu wykonawczego należy wskazać na treść art. 29 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jednolity Dz.U. Nr 229, poz. 1954 ze zm.) – dalej u.p.e.a. Zgodnie z tym przepisem organ egzekucyjny bada z urzędu dopuszczalność egzekucji administracyjnej; organ ten nie jest natomiast uprawniony do badania zasadności i wymagalności obowiązku objętego tytułem wykonawczym. Przesłanka wymagalności wiąże się z kwestią prawidłowego doręczenia decyzji. Dopiero z datą doręczenia decyzji zaczyna ona wywierać skutki prawne względem strony postępowania (v. wyrok NSA z dnia 28 kwietnia 2006 r., sygn. akt II FSK 701/05 publ. w internetowej bazie orzeczeń; http:// orzeczenia. nsa. gov. p/). Zobowiązanie podatkowe określone w decyzji, o której mowa w art. 21 § 3 Ordynacji podatkowej, a taka jest decyzja stanowiąca podstawę wydania tytułu wykonawczego, staje się wymagalne, dopiero gdy decyzja taka staje się ostateczna.
Z kolei termin do uprawomocnienia się decyzji organu pierwszej instancji zaczyna biec od dnia następującego po jej doręczeniu (art. 12 § 1 w zw. z art. 223 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej). Analizowanie prawidłowości doręczenia decyzji podatkowej, stanowiącej podstawę tytułu wykonawczego oznacza badanie tego czy weszła ona skutecznie do obrotu prawnego, a tym samym czy zobowiązanie w kwocie nią określonej stało się wymagalne. Badanie tej okoliczności na etapie postępowania egzekucyjnego stanowiłoby w istocie kontrolę wymagalności obowiązku objętego tytułem wykonawczym, a zabrania tego powołany wyżej art. 29 § 1 u.p.e.a.
Zarzut w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego wskazujący na nieistnienie obowiązku objętego tytułem wykonawczym dotyczyć może jedynie sytuacji, kiedy " nieistnienie obowiązku" jest następstwem okoliczności, które nastąpiły po wydaniu tego tytułu. W przeciwnym razie organ egzekucyjny nie mógłby rozpoznać zarzutu bez naruszenia art. 29 § 1 u.p.e.a. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 14 stycznia 2010 r., sygn. akt II FSK 1378/08 (publ. System informacji prawnej Legalis) uznał, iż twierdzenie o niedoręczeniu stronie decyzji ostatecznej może być weryfikowany przez właściwy organ podatkowy w ramach przesłanki wznowienia postępowania określonej w art. 240 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa, a nie w postępowaniu egzekucyjnym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, w obecnym składzie, w pełni popiera stanowisko NSA.
Strona skarżąca, która podważa prawidłowość doręczenia jej decyzji podatkowej była uprawniona do wystąpienia z wnioskiem o wznowienie postępowania w trybie art. 241 Ordynacji podatkowej.
Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę.
B.A.