Uzasadnienie
J.S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] w przedmiocie utraty statusu osoby bezrobotnej. W skardze skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym.
W złożonym następnie na urzędowym formularzu (PPF) wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata skarżący wskazał, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z żoną A. i 19-letnią córką M. Łączny dochód rodziny, na który składają się świadczenie przedemerytalne jego żony oraz zasiłek rodzinny, wynosi 965,25 zł. Jedyny majątek rodziny stanowi mieszkanie spółdzielcze ("pełna własność") o pow. 72,2 m2. Opłaty miesięczne oraz składki z tytułu ubezpieczenia małżonków zamykają się łączną kwotą 827,79 zł.
W uzasadnieniu wniosku skarżący dodatkowo wyjaśnił, że jest bezrobotny od grudnia 2008 roku, bez prawa do zasiłku. W okresie od maja do sierpnia 2011 r. pobiera doraźnie kwotę w wysokości 962 zł netto tytułem odbywania stażu zawodowego. Wskazał przy tym, że przyznany na córkę zasiłek rodzinny w wysokości 98 zł dotyczy okresu od 1 października 2010 r. do 31 października 2011 r. Córka aktualnie kontynuuje naukę. Jego żona w lutym 2009 roku przeszła operację usunięcia lewej piersi i węzłów chłonnych. Do stycznia 2011 roku była zatrudniona na podstawie umowy o pracę w wymiarze ½ etatu. Ponadto we wniosku skarżący zawarł oświadczenie, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym i rzecznikiem patentowym.
Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym zważył, co następuje
Problematyka zwolnienia od kosztów sądowych została uregulowana w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), dalej "p.p.s.a.".
W art. 239 tego aktu określony został krąg podmiotów podlegających zwolnieniu od kosztów sądowych z mocy ustawy. Zgodnie z pkt 1 lit. b powołanego przepisu, strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących statusu bezrobotnego, zasiłków oraz innych należności i uprawnień przysługujących osobie bezrobotnej, nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.
Z kolei jak wynika z art. 246 § 1 pkt 2, art. 262 i art. 252 p.p.s.a., stronie korzystającej z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych może być ponadto przyznane prawo pomocy w zakresie dotyczącym zastępstwa procesowego, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie.
Ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy, oświadczenia o stanie rodzinnym, majątkowym i dochodach wynika, że skarżący pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z żoną A. i 19-letnią córką M.. Jedyny przy tym majątek rodziny stanowi mieszkanie o pow. 72,2 m2. Łączny dochód rodziny zamyka się zaś kwotą 965,25 zł. Przy czym w okresie do sierpnia 2011 r. dochód ten wzrasta o kwotę 962 zł netto, która przysługuje skarżącemu w związku odbywaniem stażu zawodowego. Obciążenie tak kształtującego się budżetu rodziny stanowią wydatki (opłaty miesięczne i składki z tytułu ubezpieczenia małżonków) w łącznej kwocie 827,79 zł. Ponadto skarżący nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym i rzecznikiem patentowym.
Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, Referendarz sądowy uznał, iż wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy zasługuje na uwzględnienie jedynie w części dotyczącej ustanowienia adwokata. Wykazana we wniosku sytuacja majątkowa dowodzi bowiem, że skarżący nie mógłby ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
W pozostałym zakresie, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych, należało odmówić uwzględnienia wniosku skarżącego. Z mocy bowiem art. 239 pkt 1 lit. b p.p.s.a., skarżący korzysta z ustawowego zwolnienia od tychże kosztów sądowych. Oznacza to zatem, że skarżący nie ma obowiązku ponoszenia kosztów sądowych w niniejszej sprawie, co tym samym uzasadnia oddalenie jego wniosku w tym zakresie.
Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 262 oraz w zw. z art. 239 pkt 1 lit. b i art. 258 § 1 oraz § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.
(MSi)