Uzasadnienie
W dniu 9 czerwca 2015 roku J.B. wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi ze skargą na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Ł. z [...] o odmowie stwierdzenia choroby zawodowej. W skardze zawarty był wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego.
W złożonym na urzędowym formularzu PPF oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżąca wskazała, że wspólnie z synem prowadzi gospodarstwo domowe, którego źródłem utrzymania jest jej emerytura oraz renta syna w łącznej kwocie 2.596 zł brutto miesięcznie. Zarówno skarżącą jak i jej syn są osobami niepełnosprawnymi wydającymi ok. 550 zł miesięcznie na leki (większość leków syna skarżącej jest pełnopłatna). Jedyny majątek skarżącej stanowi mieszkanie o powierzchni 60 m2, w którym zamieszkuje. Miesięczne opłaty związane z jego utrzymaniem zamykają się kwotą ok.800 zł (czynsz, woda, gaz i energia eklektyczna). Dodatkowo strona ponosi wydatki na telefony w wysokości ok. 100 zł oraz polisy ubezpieczeniowe 175 zł miesięcznie.
Referendarz sądowy zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) –dalej "p.p.s.a." prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżąca wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego (punkt 4 formularza wniosku), czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Zgodnie z art. 239 pkt 1 lit. c p.p.s.a. obowiązek uiszczenia kosztów sądowych nie ciąży na stronie skarżącej działanie lub bezczynność organu w sprawach dotyczących chorób zawodowych.
W rozpoznawanej sprawie skarga J. B. dotyczy odmowy stwierdzenia choroby zawodowej, a zatem jest sprawą, w której strona wnosząca skargę stosownie do art. 239 pkt 1 lit. c powołanej ustawy korzysta z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Zgodnie z art. 64 § 3 p.p.s.a. do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. W myśl przepisu art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Wobec tego, iż postępowanie w przedmiotowej sprawie wolne jest od kosztów sądowych postępowanie w zakresie zwolnienia od tych kosztów jako bezprzedmiotowe należało umorzyć.
Przechodząc do oceny wniosku skarżącej w zakresie ustanowienia radcy prawnego należy podkreślić, iż zgodnie z art. 262 p.p.s.a. przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego na zasadach prawa pomocy, mają odpowiednie zastosowanie do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Oznacza to, że stronom korzystającym z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych może być ponadto przyznane prawo pomocy w zakresie dotyczącym zastępstwa procesowego, jeżeli spełniają określone w ustawie przesłanki. Stosownie do treści art. 246 § 1pkt 2 powołanej ustawy przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym.
We wniosku o przyznanie prawa pomocy J.B. wskazała, wspólnie z synem prowadzi gospodarstwo domowe, którego źródłem utrzymania jest jej emerytura oraz renta syna w łącznej kwocie 2.596 zł brutto miesięcznie. Zarówno skarżącą jak i jej syn są osobami niepełnosprawnymi wydającymi ok. 550 zł miesięcznie na leki (większość leków syna skarżącej jest pełnopłatna). Jedyny majątek strony stanowi mieszkanie o powierzchni 60 m2, w którym zamieszkuje. Miesięczne opłaty związane z jego utrzymaniem zamykają się kwotą ok.800 zł (czynsz, woda, gaz i energia eklektyczna).
Dodatkowo strona ponosi wydatki na telefony w wysokości ok. 100 zł oraz polisy ubezpieczeniowe 175 zł miesięcznie. Uwzględniając powyższe oraz treść art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. należało uznać, że skarżąca wykazała, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku koniecznego utrzymania dla siebie i syna, dlatego zasadnym jest przyznanie jej prawa pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 oraz art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 64 § 3 p.p.s.a. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.
U.K.