Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] nr [...] w sprawie odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego. Odpis powyższej decyzji wraz z uzasadnieniem i pouczeniem strona otrzymała w dniu 28 czerwca 2010 r.
W dniu 18 listopada Samorządowe Kolegium Odwoławcze przekazało do Sądu skargę C. W. z dnia 16 listopada 2010 r.
Wraz ze skargą Kolegium przekazało do Sądu wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi z dnia 16 grudnia 2010 r.
Postanowieniem z dnia 29 grudnia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Niniejsze postanowienie jest prawomocne.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi - art. 54 § 1 ustawy.
Termin do wniesienia skargi jest terminem ustawowym. Niedotrzymanie tego terminu powoduje ujemne skutki procesowe – utratę prawa do skutecznego wniesienia skargi.
W niniejszej sprawie trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi biegł dla C. W. od dnia 28 czerwca 2010 r. i upłynął w dniu 29 lipca 2010 r. Skarga została nadana w dniu 16 listopada 2010 r., a więc została wniesiona z uchybieniem ustawowego terminu.
Zaskarżona decyzja zawierała pouczenie o przysługującym stronie prawie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi oraz terminie i sposobie jej wniesienia.
Stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd odrzuci skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Postanowienie może zostać wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 tej ustawy).
Z powyższych względów, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 powołanej ustawy orzekł jak w postanowieniu.
A. B.