Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w [...] po rozpoznaniu zażalenia T. H. od postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego w [...] z dnia [...] w przedmiocie uznania za nieuzasadnione zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego, uchylił zaskarżone postanowienie w części i uznał za nieuzasadnione zarzuty na prowadzone postępowanie egzekucyjne.
Powyższe postanowienie zostało doręczone skarżącej w trybie zastępczym, tj. dorosłemu domownikowi – M. H. w dniu 17 maja 2019 r.
W dniu 21 czerwca 2019 r. (data nadania przesyłki w polskiej placówce pocztowej) skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] z dnia 13 maja 2019 r.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w [...] wniósł o oddalenie skargi lub jej odrzucenie skargi z powodu uchybienia terminu do jej wniesienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z treścią art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), dalej p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. Skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 p.p.s.a.).
Analiza powyższych przepisów prowadzi zatem do wniosku, że datą wszczęcia postępowania sądowoadministracyjnego jest dzień doręczenia skargi organowi administracji publicznej, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy.
W rozpoznawanej sprawie, jak wynika z akt administracyjnych zaskarżone postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] z dnia [...] zostało doręczone skarżącej w trybie zastępczym, tj. dorosłemu domownikowi w dniu 17 maja 2019 r. Oznacza to, że trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi rozpoczął swój bieg od dnia 18 maja 2019 r.
W myśl art. 83 § 1 p.p.s.a., terminy oblicza się według przepisów prawa cywilnego z zastrzeżeniem § 2. Jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy (art. 83 § 2 p.p.s.a.). Wobec powyższego, że w niniejszej sprawie ostatnim dniem terminu do wniesienia skargi był dzień 16 czerwca 2019 r. (tj. niedziela), to należy uznać, że termin do wniesienia skargi upływał w poniedziałek, czyli w dniu 17 czerwca 2019 r. W zakreślonym terminie skarżąca nie złożyła skargi, uczyniła to dopiero w dniu 21 czerwca 2019 r., a więc po upływie terminu do jej wniesienia.
Z powyższych względów, z uwagi na niezachowanie terminu do wniesienia skargi Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., odrzucił skargę.
ab/