Uzasadnienie
A Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę do na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie oddalenia skargi na czynność egzekucyjną. Spółka wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Postanowieniem z dnia [...] referendarz sądowy odmówił stronie skarżącej przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
W wyniku rozpoznania sprzeciwu spółki postanowieniem z dnia 21 września 2018r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi utrzymał postanowienie referendarza sądowego w mocy. Odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem doręczono spółce w dniu 10 października 2018 r.
Następnie zarządzeniem z dnia 21 września 2018 r. wezwano spółkę do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III z dnia 5 czerwca 2018 r. wzywającego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł. Odpis zarządzenia doręczono stronie skarżącej w dniu 25 października 2018 r.
W dniu 17 października 2018 r. spółka wniosła o przyznanie prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych z uwagi na pogorszenie się jej kondycji finansowej.
Postanowieniem z dnia 31 października 2018 r. Sąd, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a odrzucił skargę, uznając, że odpis zarządzenia o wpisie doręczono spółce w dniu 10 października 2018 r., a strona w terminie do uiszczenia wpisu od skargi złożyła kolejny wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych.
W dniu 15 listopada 2018 r. spółka wniosła zażalenie na powyższe postanowienie, wskazując, że nie jest trafne. W ocenie strony brak jest jakichkolwiek podstaw prawnych do jego wydania.
Postanowieniem z dnia 30 listopada 2018 r. Sąd na podstawie art. 195 § 2 p.p.s.a. uchylił postanowienie z dnia 31 października 2018 r. odrzucające skargę, uznając, że jego wydanie nastąpiło w okresie, kiedy biegł jeszcze termin do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem doręczono stronie skarżącej w dniu 18 grudnia 2018 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302), dalej p.p.s.a., od skargi, jako pisma wszczynającego postępowanie przed sądem administracyjnym, pobiera się wpis sądowy. Stosownie zaś do art. 220 § 1 cytowanej ustawy sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. W przypadku skargi, przewodniczący wzywa wnoszącego, aby pod rygorem jej odrzucenia, uiścił wpis w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. W myśl art. 220 § 3 ustawy p.p.s.a, podlega odrzuceniu przez sąd skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis.
W rozpoznawanej sprawie strona skarżąca zobowiązana została do uiszczenia wpisu stałego w kwocie 100 zł.
Mimo prawidłowo doręczonego wezwania do uiszczenia wpisu oraz zawartego w nim pouczenia o skutkach zaniedbania nałożonego obowiązku, skarżąca nie uiściła wpisu sądowego i mimo negatywnego zakończenia postepowania w przedmiocie przyznania prawa pomocy, złożyła kolejny wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Okoliczność ta uzasadnia odrzucenie skargi na podstawie art. 220 § 3 ustawy p.p.s.a.
Wyjaśnić należy, że w utrwalonym orzecznictwie sądów administracyjnych prezentowany jest pogląd, że po bezskutecznym upływie siedmiodniowego terminu do uiszczenia wpisu od skargi, określonego w zarządzeniu przewodniczącego, wydanym po uprawomocnieniu się postanowień o odmowie przyznania prawa pomocy, sąd winien odrzucić skargę na mocy art. 220 § 3 ustawy p.p.s.a. (zob. m.in. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 15 października 2009 r., sygn. akt II OZ 869/09, z 16 grudnia 2011 r., sygn. akt I OZ 1047/11, z 7 lutego 2011 r., sygn. akt II FSK 2274/10 i powołane tam dalsze orzecznictwo).
W wyroku z 7 lutego 2011 r., sygn. akt II FSK 2274/10, Naczelny Sąd Administracyjny wprost stwierdził, że konsekwencji nieuiszczenia wpisu od skargi nie niweczą dalsze czynności skarżącego w postaci kolejnych wniosków o prawo pomocy. Zarządzenie przewodniczącego wzywające do uiszczenia wpisu i postanowienie odrzucające skargę są konsekwencją wyczerpania toku postępowania w przedmiocie prawa pomocy z wniosku, który został prawomocnie, negatywnie załatwiony dla wnioskodawcy (postanowienie NSA z 16 września 2008 r., sygn. akt I FSK 1395/08).
Sąd w pełni podziela ten pogląd, zgodnie z którym złożenie kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy, w sytuacji gdy kwestia ta została już merytorycznie, prawomocnie rozstrzygnięta wskutek uprzedniego wniosku w tym przedmiocie, nie przerywa biegu terminu do uiszczenia wpisu sądowego. Ponowne złożenie wniosku, nawet w terminie przewidzianym dla uiszczenia wpisu, nie może bowiem uchylić skutków prawomocności pierwotnego rozstrzygnięcia w kwestii prawa pomocy (por. m.in. postanowienia NSA: z 8 maja 2007 r., sygn. akt II FSK 649/06, z 3 lutego 2009 r., sygn. akt I OZ 53/09; z 28 lipca 2009 r., sygn. akt I FZ 252/09 i z 7 lutego 2011 r., sygn. akt II FSK 2274/10. Podobnie wypowiadał się Sąd Najwyższy, m.in. w postanowieniach z 21 kwietnia 1999 r., sygn. I CKN 1461/98, publ. OSNC 1999, nr 11, poz. 196; z 23 lutego 1999 r., sygn. I CKN 1064/97, publ. OSNC 1999, nr 9, poz. 153. W rozpoznawanej sprawie odpis zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu doręczono stronie skarżącej w dniu 25 października 2018 r. (k. 60), zatem termin do uzupełnienia braków fiskalnych skargi biegł od 26 października 2018 r. do dnia 2 listopada 2018 r. (1 listopada - dzień ustawowo wolny od pracy).
Strona skarżąca nie uiściła wymaganego wpisu od skargi, natomiast złożenie w dniu 31 października 2018 r. kolejnego wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych z powyżej wskazanych przyczyn nie mogło odnieść zamierzonego rezultatu.
Z tych wszystkich względów skargę należało odrzucić, na podstawie art. 220 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
d.j.