Uzasadnienie
III SA/Łd 666/12
Pismem z dnia 11 lipca 2012 r. C. N. (dalej skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Zarządu Województwa [...] z dnia [...] (znak [...]) w przedmiocie określenia kwoty przypadającej do zwrotu w związku z realizacją projektu złożonego w konkursie w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Łódzkiego na lata 2007-2013. W związku z wezwaniem do uiszczenia wpisu do skargi strona sformułowała wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, załączając formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej na druku "PPF".
W uzasadnieniu wniosku skarżący podniósł, że utrzymuje się z minimalnego wynagrodzenia za pracę, nie posiada oszczędności, papierów wartościowych, ani przedmiotów wartościowych. Nadmienił, że jego zobowiązania wynoszą ponad 20.000.000 zł. Ze złożonego oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że skarżący prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z niepełnoletnimi dziećmi: córką (7 lat) i synem (3 lata). Jedyne dochody skarżącego stanowi wynagrodzenie z tytułu mowy o pracę w kwocie 1.500 zł brutto. Jest właścicielem domu o powierzchni 263,69 m2 – obciążonego hipoteką oraz szeregu nieruchomości rolnych (działek budowlanych) – również obciążonych hipoteką. Nadmienił także, że jest zobowiązany do regulowania alimentów na dzieci w kwocie 250 euro miesięcznie.
W związku z wezwaniem do przekazania dodatkowych informacji o stanie majątkowym skarżącego przekazał m.in. zeznania podatkowe za lata 2010 – 2011. Z zeznania PIT-36L za 2011 r. wynika, że uzyskał dochód w kwocie 73,01 zł, z PIT-37 za ten sam rok wynika natomiast, że dochód z tytułu umowy o pracę wyniósł 15.085,73 zł. W roku 2010 skarżący odnotował stratę w wysokości 652.061,01 (PIT-36L), a z tytułu umowy o pracę uzyskał dochód w kwocie 14.428,00 zł (PIT-37). Skarżący przedłożył również zaświadczenie o wysokości uzyskiwanych zarobków od swojego pracodawcy, z którego wynikało, że otrzymuje wynagrodzenie w kwocie 1.500 zł brutto. Przedstawił również dokumenty potwierdzające fakt wypowiedzenia prowadzonych rachunków bankowych oraz pisma z banku (ostateczne wezwania do zapłaty) potwierdzające fakt zadłużenia skarżącego na kwotę 6.428.382,33 zł oraz 2.432.392,41 zł z tytułu zawartych, a następnie wypowiedzianych prze bank umów kredytowych.
Referendarz Sądowy zważył, co następuje:
Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) [dalej: ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi], prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 powoływanej ustawy uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym).
Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należy rozważyć, czy w świetle podanych okoliczności strona skarżąca spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym.
W stanie faktycznym istniejącym w rozpatrywanej sprawie należy uznać, że skarżący nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego, co stanowi przesłankę niezbędną do częściowego zwolnienia od kosztów sądowych (art. 246 § 1 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Przede wszystkim należy wziąć pod uwagę fakt, że skarżący w praktyce utrzymuje się z dochodu z tytułu umowy o pracę w kwocie 1.500 zł brutto. Jak wynika z oświadczenia skarżącego, nie posiada on żadnych oszczędności, przedmiotów wartościowych, jest zadłużony na kwotę ok. 20.000.000 zł. Informacje o zadłużeniu znalazły przy tym potwierdzenie w przedłożonych dokumentach.
W tej sytuacji, w ocenie referendarza, skarżący nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego w postaci opłat sądowych, czy zwrotu wydatków, w szczególności wpisu w kwocie 1.050 zł. Mając na uwadze przedstawione we wniosku okoliczności stwierdza się, że skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego.
Wobec powyższego, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 245 § 3 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.
R.A.