Uzasadnienie
Z. T. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...], nr [...] wydaną w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie składu podatkowego. W dniu 24 czerwca 2013 r. pełnomocnik skarżącego złożył do akt sprawy wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Uzasadniając wniosek wskazał, iż skarżący prowadzi działalność gospodarczą pod firmą A, która opiera się na technologii stworzonej przez stronę. Przy wsparciu finansowym pochodzącym ze środków Unii Europejskiej powstał w B. zakład produkcyjny, w którym poddane odpowiedniemu procesowi odpady plastikowe przetwarzane są na olej opałowy. Koszt inwestycji wyniósł około 26 mln zł. Powyższa instalacja na dzień składania wniosku jest unieruchomiona z uwagi na cofnięcie skarżącemu zezwolenia na prowadzenie składu podatkowego. Pełnomocnik skarżącego wskazał ponadto, że w/w instalacja uruchomiona została półtora roku wcześniej. Konieczność jej modernizacji, jak również wprowadzanie produktu finalnego generowało znaczne koszty, co miało wpływ na płynność finansową firmy. Obecnie etap wdrażania innowacyjnych rozwiązań został zakończony. Firma osiąga zdolności produkcyjne na poziomie 320 000 l. oleju opałowego miesięcznie oraz 30000 l. frakcji lekkiej. Efektem jest obniżenie kosztu produkcji litra oleju do wysokości 1,81 zł/l. Następstwem wprowadzonych wdrożeń jest stała współpraca z wieloma firmami nabywającymi produkty skarżącego. Cofnięcie zezwolenia na prowadzenie składu celnego wiąże się z całkowitym zatrzymaniem produkcji, a w następstwie upadkiem zakładu. Powyższe z uwagi na niewywiązanie się z zawartej przez skarżącego umowy o dofinansowanie spowoduje konieczność zwrotu uzyskanej dotacji ze środków europejskich. Spowoduje nadto zwolnienie zatrudnionych pracowników (81 osób), jak również zaprzepaści rozwój proekologicznej technologii przetwarzania odpadów plastikowych. Spowoduje także powstanie wymiernych strat finansowych dla budżetu z tytułu nienaliczania podatków.
Postanowieniem z dnia 28 czerwca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny wstrzymał wykonanie zaskarżonej przez Z. T. decyzji.
Natomiast pismem z dnia 13 sierpnia 2013 r. zatytułowanym "Wniosek o rozszerzenie zakresu wstrzymania wykonania decyzji" pełnomocnik Z. T. wniósł o wstrzymanie wykonania także decyzji organu I instancji wydanej w niniejszej sprawie, tj. decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w P. z dnia [...] nr [...], w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie składu podatkowego.
W uzasadnieniu wniosku podniesiono, że wstrzymanie aktu w postanowieniu z dnia 28 czerwca 2013 r. w zakresie w nim określonym uniemożliwia mu osiągnięcie celu, dla którego zostało wydane postanowienie – to jest zniesienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody i trudnych do odwrócenia skutków, bowiem cel taki może być osiągnięty poprzez reaktywowanie produkcji, do której z kolei potrzebne jest reaktywowanie funkcjonowania składu podatkowego.
Skarżący wskazał, iż w dniu 7 sierpnia 2013 r. złożył oświadczenie o gotowości podjęcia produkcji wykonaniu warunków dla funkcjonowania składu podatkowego.
Podniósł, że przesłanki konieczne dla wstrzymania decyzji organu i instancji są wspólne i identyczne jak te, które legły u podstaw wstrzymania aktu określonego postanowieniem z dnia 28 czerwca 2013 r. i od daty tamtego postanowienia nie uległy zmianie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) – dalej p.p.s.a. strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. W myśl art. 166 p.p.s.a. przepisy o wyrokach stosuje się odpowiednio do postanowień, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.
W dniu 13 sierpnia 2013r. Z. T. złożył wniosek o rozszerzenie zakresu postanowienia WSA w Łodzi z 28 czerwca 2013r. o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji przez wstrzymanie wykonania decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w P. z dnia [...]. Analiza tego wniosku wskazuje, że skarżącemu chodzi o uzupełnienie postanowienia z 28 czerwca 2013r. lecz wniosek ten został złożony po upływie terminu, o którym mowa w art.157 § 1 p.p.s.a. Z uwagi na to, że wniosek o wstrzymanie wykonania aktu może zostać złożony w każdym czasie Sąd potraktował wniosek z 13 sierpnia 2013r. jako nowy wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji organu I instancji.
Stosownie natomiast do treści z art. 61 § 1, p.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności.
Po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. (§ 3).
Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a. Sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Ustawa wymienia w tym przepisie dwie przesłanki: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 20 grudnia 2004 r. GZ 138/04 (niepublikowane) stwierdził, że chodzi o taką szkodę, zarówno majątkową jak i niemajątkową, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego.
Nadto jak wynika z analizy orzecznictwa sądów administracyjnych warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005 s. 166 -168).
W ocenie Sądu wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie. Strona wykazała bowiem zarówno okoliczności uzasadniające możliwość wyrządzenia znacznej szkody, jak również okoliczności mogące spowodować trudne do odwrócenia skutki. Jak podkreślono we wniosku, podniesiona przez pełnomocnika skarżącego argumentacja co do następstw cofnięcia zezwolenia na prowadzenie składu podatkowego, jest identyczna jak podnoszona na wcześniejszym etapie postępowania. W szczególności zatem jako przesłanki uzasadniające udzielenie Z. T. ochrony tymczasowej należało wziąć pod uwagę upadek zakładu skarżącego, konieczność zwrotu uzyskanej dotacji z funduszy Unii Europejskiej oraz konieczność zwolnienia ponad osiemdziesięciu zatrudnionych pracowników.
W tym stanie rzeczy Sąd uznał, iż skarżący w stopniu wystarczającym wykazał spełnienie przesłanek wstrzymania wykonania decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w P. nr [...], w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie składu podatkowego określonych w art.61 § 3 p.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.