Uzasadnienie
III SA/Łd 67/15
Wyrokiem z 26 maja 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę K. K. na decyzję Rektora Politechniki [...] z [...] r. w przedmiocie uchylenia decyzji o nadaniu tytułu zawodowego magistra i wydania dyplomu oraz odmowy nadania tytułu zawodowego magistra i wydania dyplomu po wznowieniu postępowania.
Następnie skarżący złożył na urzędowym formularzu "PPF" wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Postanowieniem z 13 sierpnia 2015 r. przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego.
Pismem z 24 sierpnia 2015 r. Okręgowa Izba Radców Prawnych w Ł. poinformowała o delegowaniu do reprezentowania skarżącego w niniejszej sprawie radcy prawnego M. K..
Pełnomocnik skarżącego wniósł skargę kasacyjną od wskazanego wyroku WSA w Łodzi z 26 maja 2015 r.
Postanowieniem z 24 września 2015 r. przyznano pełnomocnikowi wynagrodzenie z tytułu pomocy prawnej udzielonej skarżącemu w związku z wniesieniem skargi kasacyjnej.
Z protokołu rozprawy przed Naczelnym Sądem Administracyjnym z 20 maja 2016 r. wynika, że na rozprawie skarżącego reprezentował radca prawny A. S. z substytucji radcy prawnego M. K.. W toku rozprawy przed NSA pełnomocnik wniósł do protokołu wniosek o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu skarżącemu oświadczając, że koszty te nie zostały opłacone przez mocodawcę w całości, ani w części.
Referendarz Sądowy zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 250 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
W odniesieniu do radców prawnych powyższe zasady od 1 stycznia 2016 r. określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz.U. z 2015 r., poz. 1805).
Należy mieć jednakże na uwadze, że zgodnie z § 22 tego rozporządzenia do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji.
Do kwestii ustalania wynagrodzenia za pomoc prawną w drugiej instancji (rozpoczętej od momentu wydania wyroku) w sprawie wszczętej przed dniem wejścia w życie rozporządzenia z 22 października 2015 r., to jest przed 1 stycznia 2016 r., należy stosować przepisy dotychczasowe, tj. rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (tj.: Dz.U. z 2013 r., poz. 490 ze zm.).
W myśl § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) powołanego powyżej rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w innej sprawie niż wymienione w lit. a i b – 240 zł. Ustęp 2 w pkt 2 lit c) stanowi natomiast, że za udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym stawka ta wynosi 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, nie mniej jednak niż 120 zł.
W niniejszej sprawie, z protokołu rozprawy przed Naczelnym Sądem Administracyjnym z 20 maja 2016 r. wynika, że na rozprawie skarżącego reprezentował radca prawny A. S. z substytucji radcy prawnego M. K.. W toku rozprawy przed NSA pełnomocnik wniósł o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu skarżącemu oświadczając, że koszty te nie zostały opłacone przez mocodawcę w całości, ani w części. Koszty zastępstwa z tytułu wniesienia skargi kasacyjnej orzeczone zostały w postanowieniu z 24 września 2015 r.
Wobec powyższego uwzględniając wniosek pełnomocnika skarżącego - stosownie do § 14 ustęp 2 pkt 1 lit. c) i ust. 2 pkt 2 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu oraz na podstawie art. 205 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 258 § 2 pkt 8 ww. ustawy, orzeczono jak w postanowieniu.
e.o.