Uzasadnienie
III SA/Łd 683/12
Pismem z dnia 7 lipca 2012 r. M. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] r. (znak [...]) w przedmiocie odmowy wprowadzenia do ewidencji gruntów i budynków zmian zgodnie z wnioskiem. W treści skargi strona sformułowała wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, załączając następnie na żądanie Sądu, formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej na urzędowym druku "PPF".
W uzasadnieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący szeroko wskazał na argumenty dotyczące zaskarżonego rozstrzygnięcia organu administracji i prowadzonego postępowania administracyjnego. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że skarżący prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Jedyne osiągane dochody stanowi renta w wysokości 590,89 zł. Zgodnie ze złożonym oświadczeniem, skarżący nie jest właścicielem domu ani mieszkania. Zaznaczył także, że nie posiada żadnych zasobów pieniężnych, ani przedmiotów o wartości przekraczającej 3.000 euro.
Skarżący nie uzyskuje także żadnych dodatkowych dochodów. W formularzu wyjaśnił dodatkowo, że opłaty za mieszkanie ponosi jego matka, a składają się na nie: czynsz – 279,96 zł, energia elektryczna – 150,44 zł. Wskazał także na fakt zajęcia wierzytelności przez komornika na łączną kwotę ponad 10.000 zł jako grzywna za znieważanie sądu oraz koszty egzekucji.
Referendarz Sądowy zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) [dalej: ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi], prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 powoływanej ustawy uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym).
Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należy rozważyć, czy w świetle podanych okoliczności strona skarżąca spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym.
Oceniając zasadność złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy przede wszystkim należy wziąć pod uwagę, że skarżący osiąga dochody jedynie z tytułu świadczenia rentowego w wysokości 590,89 zł. Prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe, nie osiąga przy tym żadnych dodatkowych dochodów i nie posiada żadnych oszczędności. Z powyższego wynika, że sytuacja majątkowa skarżącego jest trudna i ewentualna konieczność poniesienia kosztów postępowania sądowego może w wpłynąć na jego sytuację materialną. Stąd też biorąc pod uwagę informacje zawarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy należy uznać, że skarżący nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie.
W związku z powyższym, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 245 § 3 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.
e.o.