Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Zakład Ubezpieczeń Społecznych, po rozpatrzeniu wniosku W. K. o ponowne rozpatrzenie sprawy, utrzymał w mocy swoją decyzję z dnia [...] r. nr [...], odmawiającą umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne oraz Fundusz Pracy w łącznej kwocie 24.453,71 zł, w tym:
- - składek na ubezpieczenia społeczne za okres od listopada 2005 r. do września 2007 r. w kwocie 9.568,70 zł;
- - składek na ubezpieczenie zdrowotne za okres od października 2005 r. do września 2007 r. w kwocie 4.131,55 zł;
- - składek na Fundusz Pracy za okres od października 2005 r. do września 2007 r. w kwocie 884,46 zł;
Odsetek za zwłokę naliczonych do dnia 18 czerwca 2012 r. tj. na dzień wpływu wniosku o umorzenie w kwocie 9.869,00 zł.
W. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na powyższą decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] r.
W odpowiedzi na skargę Zakład Ubezpieczeń Społecznych wniósł o oddalenie skargi.
Na rozprawie, która odbyła się przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi w dniu 13 lutego 2013 roku skarżący oświadczył, że złożył wniosek do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych o umorzenie należności z tytułu składek na podstawie ustawy z dnia 9 listopada 2012 r. o umorzeniu należności powstałych z tytułu nieopłaconych składek przez osoby prowadzące pozarolniczą działalność (Dz. U. z 2012 r., poz. 1551). W związku z powyższym wniósł o zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego do czasu rozpoznania wniosku przez ZUS.
Postanowieniem z dnia 13 lutego 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zawiesił postępowanie sądowoadministracyjne.
W dniu 3 czerwca 2013 r. do akt sprawy wpłynęło pismo skarżącego, w którym oświadczył on, iż cofa swoją skargę na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] r. Do pisma załączono decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] r., umarzającą skarżącemu obciążające go należności.
Postanowieniem wydanym w dniu 26 czerwca 2013 r. Wojewódzki Sąd administracyjny podjął zawieszone postępowanie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z brzmieniem art. 60 p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Stosownie zaś do treści art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 161 § 2 p.p.s.a.).
W ocenie Sądu w rozpoznawanej sprawie należy uznać, że strona skarżąca cofnęła skargę skutecznie. Sąd nie stwierdził bowiem zaistnienia przesłanek, które dają podstawy do stwierdzenia, że cofnięcie skargi jest niedopuszczalne. Cofnięcie niniejszej skargi nie spowoduje obejścia przepisów prawa ani nie spowoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Cofnięcie skargi przez W. K. znajduje ponadto uzasadnienie wobec faktu, iż decyzją z dnia [...] r. nr [...] Zakład Ubezpieczeń Społecznych umorzył skarżącemu obciążające go należności z tytułu nieopłaconych składek.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., umorzył postępowanie sąowoadministracyjne.
k.p.