Uzasadnienie
Skargą z dnia [...] W. S. zaskarżył decyzje Wojewody [...] z dnia [...] Nr [...] o utrzymaniu w mocy decyzji Burmistrza Miasta W. z dnia [...] w sprawie umorzenia postępowania administracyjnego o wymeldowanie T. S. z lokalu przy ul. A w W. oraz decyzję z dnia [...] Nr [...] o utrzymaniu w mocy decyzji Burmistrza Miasta W. z dnia [...] w sprawie odmowy wymeldowania z pobytu stałego A., P. i D. A. z lokalu przy ul. A w W..
W. S. zmarł w toku postępowania sądowoadministracyjnego w dniu 30 sierpnia 2004 roku.
Postanowieniem z dnia 16 czerwca 2005 roku Sąd zawiesił postępowanie przed wojewódzkim sądem administracyjnym na podstawie art. 124 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. z 2002 roku Nr 153, poz. 1270 ze zm./.
Zarządzeniem z dnia 15 września 2005 roku Sąd zwrócił się do Sądu Rejonowego w W. o nadesłanie akt sprawy o sygnaturze [...]. Z nadesłanych akt sprawy [...] wynika, iż Sąd Rejonowy w W. Wydział Cywilny postanowieniem z dnia [...] przyznał prawo wieczystego użytkowania gruntu położonego w W. o powierzchni 0,0393 ha, oznaczonego numerem działki [...] wraz z prawem własności budynków na tym gruncie się znajdujących na wyłączną własność A. A..
Postanowieniem z dnia 15 listopada 2005 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi na podstawie art. 128 § 1 p.p.s.a. podjął zawieszone postępowanie z udziałem A. A. – następcy prawnego zmarłego W. S. oraz na podstawie § 61 ust 3 zarządzenia Nr 11 Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 listopada 2003 roku w sprawie ustalenia zasad biurowości w sądach administracyjnych, wydanego na podstawie art. 11 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku – Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz.U. Nr 153, poz. 1269/, wpisał sprawę 3 II SA/Łd 485 – 486/03 do repertorium SA pod nowym numer III SA/Łd 686 – 687/03.
Pismem z dnia 18 listopada 2005 roku następca prawny skarżącego W. S., A. A. cofnęła skargę wniesioną przez W. S..
Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje
Stosownie do treści art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. z 2002 roku Nr 153, poz. 1270 ze zm./, skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W przedmiotowej sprawie pismem z dnia 18 listopada 2005 roku następca prawny skarżącego W. S., A. A. oświadczyła, iż cofa skargę.
W ocenie sądu cofnięcie skargi przez następcę skarżącego nie zmierza do obejścia prawa lub utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności.
W tym stanie rzeczy, Sąd uznając cofnięcie skargi za skuteczne, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w postanowieniu.