Uzasadnienie
D. T. złożył w dniu 8 grudnia 2003 r. skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
Postanowieniem z dnia 2 marca 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził swą niewłaściwość miejscową i w dniu 13 lipca 2004 r. przekazał sprawę do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Łodzi.
Skarżący wniósł skargę na działanie dyrekcji Aresztu Śledczego w Ł. dotyczące zwolnienia go ze służby w Służbie Więziennej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 3 § 2 pkt. 1-8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawie skarg na decyzje administracyjne (pkt 1), postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie w sprawie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty (pkt 2) i postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie (pkt 3).
Ponadto sąd administracyjny orzeka w sprawach skarg na inne niż wyżej wymienione akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (pkt 4), akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej (pkt 5), akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej (pkt 6), akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego (pkt 7) i bezczynność organów w przypadkach określonych w punktach 1-4 (pkt 8).
Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i wówczas stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).
D. T. wniósł skargę na działania dyrekcji Aresztu Śledczego w Ł. dotyczące zwolnienia go ze służby w Służbie Więziennej. Sprawa taka nie mieści się w katalogu spraw należących do kognicji sądu administracyjnego. W związku z tym skarga D. T. jest niedopuszczalna.
Z powyższych względów Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270) orzekł jak w sentencji postanowienia.