Uzasadnienie
III SA/Łd 692/13
Postanowieniem z dnia 5 lipca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę R. Ł. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] w przedmiocie wymeldowania. Następnie, postanowieniem z dnia 25 września 2013 r. Sąd odrzucił wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
W związku ze złożonym przez skarżącego wnioskiem o przyznanie prawa pomocy przyznano R. Ł. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego.
Okręgowa Izba Radców Prawnych poinformowała, że pełnomocnikiem skarżącego w niniejszej sprawie wyznaczyła radcę prawnego A. Z. W dniu 2 października 2013 r. pełnomocnik złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wniosek o przywrócenie siedmiodniowego terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Sąd – postanowieniem z dnia 9 października 2013 r. - odmówił przywrócenia terminu.
W dniu 8 października 2013 r. pełnomocnik wniosła zażalenia na postanowienie Sądu z dnia 25 września 2013 r. o odrzuceniu wniosku o przewrócenie terminu do wniesienia skargi.
Naczelny Sąd Administracyjny – postanowieniem z dnia 3 grudnia 2013 r. oddalił zażalenie.
Referendarz Sądowy zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu przez radcę prawnego uregulowane zostały w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.).
Zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) powołanego rozporządzenia, stawka minimalna wynosi w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna bądź decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego - 240 zł. Wedle natomiast § 14 ust. 2 pkt 2 lit. d) rozporządzenia stawka minimalna w postępowaniu zażaleniowym wynosi 120 zł.
W niniejszej sprawie pomoc prawna z urzędu, o przyznanie kosztów której zwrócił się radca prawny A. Z. obejmuje postępowanie przed sądem w pierwszej instancji oraz postępowanie zażaleniowe przed sądem w drugiej instancji.
Z tytułu reprezentowania strony w postępowaniu przed sądem w pierwszej instancji radcy prawnemu należy się wynagrodzenie według stawki określonej w § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) powoływanego rozporządzenia. Z kolei za zastępstwo w drugiej instancji należy się wynagrodzenie według stawiki określonej w § 14 ust. 2 pkt 2 lit. d) rozporządzenia za występowanie w postępowaniu zażaleniowym.
Stosownie do § 2 ust. 3 rozporządzenia, opłaty ulegają podwyższeniu o stawkę podatku od towarów i usług.
Wobec powyższego, uwzględniając wniosek pełnomocnika skarżącej – radcy prawnego A. Z., stosownie do § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) i ust. 2 pkt 2 lit. d) oraz § 2 ust. 3 rozporządzenia w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oraz na podstawie art. 205 § 2 i art. 250 w zw. z art. 258 § 2 pkt 8 ww. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.
R.A.