Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] nr [...] Wojewoda [...] po rozpatrzeniu odwołania J. T. S. od decyzji Kierownika Urzędu Stanu Cywilnego w W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy zmiany imion i nazwiska, działając na podstawie art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 17 października 2008 r. o zmianie imienia i nazwiska (tekst jedn. Dz.U. z 2020 r., poz. 707) oraz art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.
Powyższe rozstrzygnięcie wydano w oparciu o następujące okoliczności faktyczne i prawne.
W dniu 11 maja 2020 r. J. T. S. złożył do Kierownika Urzędu Stanu Cywilnego w W. wniosek o zmianę imion "J. T." na imiona "Z. J. T." i nazwiska S. na nazwisko SI. W uzasadnieniu wniosku podał, że zamierza kandydować na urząd Prezydenta RP w najbliższych wyborach prezydenckich, a zmiana nazwiska o pochodzeniu chłopskim może zwiększyć jego szansę w wyborach. Zmianę imion wnioskodawca uzasadnił tym, że jego rodzice nie używali w stosunku do niego ani imienia J. ani T., są to imiona obce, które chciałby zachować jedynie w akcie urodzenia. W załączeniu do wniosku wnioskodawca przedstawił wizytówkę opatrzoną danymi "Z. S., instruktor [...]", którą jak wskazał posługuje się nieformalnie prowadząc szkolenia od 2002 r.
Decyzją z dnia [...] Kierownik Urzędu Stanu Cywilnego w W. odmówił zmiany imion i nazwiska J. T. S. na imiona "Z. J. T." i nazwisko "SI". W uzasadnieniu organ wskazał, że zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy o zmianie imienia i nazwiska, zmiany imienia lub nazwiska można dokonać wyłącznie z ważnych powodów, w szczególności gdy dotyczą zmiany imienia lub nazwiska ośmieszającego albo nielicującego z godnością człowieka na imię lub nazwisko używane (...)".
W polskim prawie nie ma rozgraniczenia na nazwiska o pochodzeniu chłopskim lub nie. Zdaniem organu nazwisko wnioskodawcy nie jest nazwiskiem ośmieszającym, co również mogłoby mieć wpływ na ewentualną jego zmianę. Zmiana nazwiska motywowana zamiarem wzięcia udziału w wyborach na urząd Prezydenta RP jest niedopuszczalna, ponieważ wprowadziłoby to w błąd potencjalnych wyborców co do osoby kandydata i jego rzeczywistego nazwiska, a to stoi w oczywistej sprzeczności z fundamentalnymi zasadami rządzącymi wyborami na urząd Prezydenta RP.
W przypadku zmiany imion informacje podane we wniosku nie dają jednoznacznej odpowiedzi, jakiego imienia (imion) wobec wnioskodawcy używali jego rodzice. Po zmianie imienia osoba może mieć co najwyżej dwa imiona, co oznacza, że dodanie imienia "Z." do dwóch imion obecnie używanych przez wnioskodawcę nie jest możliwe.
Ponadto, jak podkreślił organ wizytówka, która została załączona do wniosku o zmianę imion i nazwiska nie jest dowodem potwierdzającym, że na co dzień wnioskodawca posługuje się imieniem "Z." i nazwiskiem "SI". W ocenie organu wizytówka budzi wątpliwości co do jej rzetelności i autentyczności, a podjęte próby wyszukania wnioskodawcy w internecie, jako instruktora [...] o podanym imieniu i nazwisku nie przyniosły żadnych rezultatów.
Od powyższej decyzji J. T. S. złożył odwołanie, w którym nie zgadzając się z zaskarżoną decyzją podkreślił, że załączona do wniosku wizytówka, której autentyczność nie została przez organ skutecznie podważona jest jedynym nieformalnym dokumentem wystawionym na imię i nazwisko "Z. SI", ponieważ innych dokumentów używać mu nie wolno. Wskazał, że jako instruktor [...] rozdawał wizytówki, m.in. w [...]. Wizytówka została wydrukowana przed rokiem 2010 r., a może nawet w roku 2002, kiedy rozpoczął pracę szkoleniową, a skreślenia cyfry w podanym numerze telefonu dokonał sam, ponieważ zakład poligraficzny popełnił błąd. Wskazał, że ani w przeszłości, ani obecnie nie używał mediów społecznościowych do celów zawodowych, ponieważ nie jest mu to potrzebne.
Skarżący podkreślił, że jest nauczycielem z nieposzlakowaną opinią, nigdy nie był karany sądownie za przestępstwo umyślne, bądź nieumyślne, wobec powyższego niedopuszczalne jest sugerowanie przez Kierownika Urzędu Stanu Cywilnego w W., że zmieniając nazwisko, chciałby cokolwiek ukryć, czy też wprowadzić w błąd potencjalnych wyborców. Przyznał, że w świetle obowiązującego prawa nie ma podziału na nazwiska chłopskie i niechłopskie, jednak inne są odczucia potencjalnych wyborców.
Wskazał, że w świetle obowiązującego prawa można posiadać dwa imiona ale jeżeli istnieją wyjątki od powyższej zasady, to chciałby posiadać trzy imiona, które wskazał we wniosku. Wskazał, że jego rodzice nie mogą potwierdzić, że nigdy nie używali imienia J. ani T., ponieważ już nie żyją. Okoliczność powyższą mogłaby potwierdzić jedynie siostra. Skarżący wniósł o pozytywne rozpatrzenie jego prośby.
Wskazaną na wstępie decyzją z dnia [...] Wojewoda [...] utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy wskazując, że materialnoprawną podstawę decyzji stanowią przepisy ustawy o zmianie imienia i nazwiska, która realizuje zasadę względnej stabilizacji imion i nazwisk, a ich zmiana może nastąpić tylko na zasadach w niej określonych.
Zgodnie z art. 4 ust. 1 cyt. ustawy, wniosek o zmianę nazwiska podlega uwzględnieniu wyłącznie z ważnych powodów. Katalog ważnych powodów jest katalogiem otwartym i ogranicza się jedynie do wymienienia kilku przykładowych okoliczności uzasadniających zmianę, w szczególności zaś, gdy zmiana dotyczy nazwiska ośmieszającego albo nielicującego z godnością człowieka, zmiany na nazwisko używane, na nazwisko, które zostało bezprawnie zmienione lub na nazwisko noszone zgodnie z przepisami prawa państwa, którego obywatelstwo również się posiada.
Powyższe oznacza, że sama wola osoby chcącej zmienić imię i nazwisko nie stanowi samodzielnej i wystarczającej przesłanki do dokonania takiej zmiany. Względna stabilizacja imion i nazwisk jest wartością prawnie chronioną. Imię i nazwisko, z uwagi na spełniane funkcje w życiu jednostki, rodziny i grup społecznych oraz ich trwałości dla prawidłowej realizacji tych funkcji powoduje, że nie mogą być one postrzegane jedynie jako dobra osobiste, podlegające ochronie na gruncie prawa cywilnego. Podmiotowe prawo do imienia i nazwiska nie funkcjonuje w próżni, gdyż towarzyszy mu nie tylko obowiązek posługiwania się imieniem (imionami) i nazwiskiem prawnie przypisanymi, ale również prawna ochrona względnej ich trwałości, jako swoistego dobra publicznego.
Ustawodawca w art. 4 ust. 1 ustawy, wskazał jedynie przykładowy katalog okoliczności umożliwiających zmianę nazwiska. Powyższe oznacza, że dopuścił możliwość zaistnienia innych sytuacji, które mogą uzasadniać zmianę imienia i nazwiska, jeżeli zostaną ocenione przez organ jako "ważne powody". Ich ocena powinna zatem uwzględniać indywidualne warunki każdego przypadku (każdej sprawy). Ważne powody nie mogą jednak wynikać z subiektywnego przekonania osoby żądającej zmiany, ale muszą sprostać zobiektywizowanym i zracjonalizowanym kryteriom.
Przyjęty w orzecznictwie sądów administracyjnych powszechny pogląd, iż obowiązuje zasada względnej stabilizacji imion i nazwisk oznacza, że imię i nazwisko są trwałymi atrybutami człowieka, prawnie mu przypisywanymi poprzez zarejestrowanie w aktach stanu cywilnego. Są to dwa elementy identyfikujące osobę oraz składające się na jej stan cywilny.
Rozstrzygnięcie, czy zachodzą ważne powody uzasadniające uwzględnienie wniosku wymaga zatem wyważenia z jednej strony interesu społecznego i celów, jakie ma realizować zawarta ww. art. 4 ust. 1 ustawy zasada względnej stabilizacji imion i nazwisk, a z drugiej strony indywidualnego interesu strony wnioskującej o zmianę imienia i nazwiska. Dokonując takiej oceny należy mieć przy tym na uwadze, że nabycie oraz posługiwanie się własnym imieniem i nazwiskiem ma znaczenie indywidualizujące i identyfikujące daną osobę w stosunkach urzędowych i prywatnych. Powinna je zatem cechować stabilność i pewność.
W polskim porządku prawnym nazwisko identyfikuje daną osobę i służy ustalaniu jej tożsamości i w tym zakresie stanowi również element porządku prawnego Rzeczypospolitej Polskiej. Rezultaty dokonywanej przez organ wykładni pojęcia "ważne powody" nie mogą prowadzić do wniosków sprzecznych z uregulowaniami istniejącymi w polskim porządku prawnym.
Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, a w szczególności przedstawione przez wnioskodawcę argumenty przemawiające za wnioskowaną zmianą imion i nazwiska z J. T. S. na Z. J. T. S., w ocenie Wojewody [...], nie dają podstaw do stwierdzenia, że w przedmiotowej sprawie zachodzą ważne powody uzasadniające wnioskowaną zmianę.
Trudno bowiem przyjąć, że chęć zmiany nazwiska S, które zdaniem strony jest nazwiskiem chłopskim na nazwisko niechłopskie SI by poprzez to zwiększyć swoją szansę w wyborach na urząd Prezydenta RP, stanowi okoliczność szczególną, nadzwyczajną, która uzasadniałaby wydanie decyzji zgodnej w wnioskiem strony. Zdaniem Wojewody [...], jest to wyłącznie subiektywne przekonanie wnioskodawcy o konieczności dokonania zmiany, które nie może być uznane za okoliczność szczególną. Strona nie wskazała żadnego czynnika, który byłby przejawem obiektywnej, zewnętrznej zasadności używania przez nią innego nazwiska, niż to, które zostało wpisane w akcie urodzenia.
Okoliczność natomiast posługiwanie się dołączoną do wniosku o zmianę imion i nazwiska wizytówką, z której wynikają dane: Z. SI, instruktor [...], również nie daje podstaw do uznania, że w niniejszej sprawie zachodzi ważny powód zmiany danych osobowych. Postępowanie administracyjne prowadzone przez Kierownika Urzędu Stanu Cywilnego w W. w niniejszej sprawie nie toczyło się pod kątem posługiwania się przez J. T. S. innymi danymi osobowymi, niż te które wymienione zostały w akcie urodzenia.
Odnosząc się do kwestii zmiany imion J. T. na imiona Z. J. T. organ odwoławczy wskazał, zgodnie z art. 6 ust. 2 ustawy o zmianie imienia i nazwiska po zmianie imienia, można mieć najwyżej dwa imiona. Przepis ten nie przewiduje żadnych wyjątków, co oznacza, że powołanie świadków i przeprowadzenie dowodu z ich przesłuchania na okoliczność używanych przez skarżącego imion pozostawałoby bez wpływu na niniejsze rozstrzygnięcie i w tej sytuacji prowadziłoby tylko do nieuzasadnionego przedłużenia postępowania.
Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności Wojewoda [...] podzielił stanowisko Kierownika Urzędu Stanu Cywilnego w W., że zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nie daje podstaw do stwierdzenia, że w przedmiotowej sprawie zachodzą ważne powody uzasadniające żądaną zmianę danych osobowych.
W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skarżący wskazał, że nie zgadza się decyzjami Wojewody [...] i Kierownika Urzędu Stanu Cywilnego w W., ponieważ powodują jego indywidualną szkodę.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie, wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje
Skarga jest niezasadna.
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz.U. z 2021 r., poz. 137 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 § 1 p.p.s.a., który stanowi, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Zgodnie natomiast z art. 145 § 1 p.p.s.a., uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie decyzji następuje, gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania, inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy.
Oceniając skargę przy zastosowaniu powyższych kryteriów oceny Sąd stwierdził, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzja Wojewody [...] z dnia [...] jak i poprzedzająca ją decyzja Kierownika Urzędu Stanu Cywilnego w W. z dnia [...] nie zostały wydane zostały z naruszeniem prawa w stopniu obligującym do ich wyeliminowania z obrotu prawnego.
Podstawę materialnoprawną zaskarżonej decyzji stanowiły przepisy ustawy z dnia 17 października 2008 r. o zmianie imienia i nazwiska (tekst jedn. Dz.U. z 2020 r., poz. 707). Zgodnie z treścią art. 4 ust. 1 cyt. ustawy, zmiany imienia lub nazwiska można dokonać wyłącznie z ważnych powodów, w szczególności gdy dotyczą zmiany:
- 1) imienia lub nazwiska ośmieszającego albo nielicującego z godnością człowieka;
- 2) na imię lub nazwisko używane;
- 3) na imię lub nazwisko, które zostało bezprawnie zmienione;
- 4) na imię lub nazwisko noszone zgodnie z przepisami prawa państwa, którego obywatelstwo również się posiada.
Powyższe przesłanki nie stanowią katalogu zamkniętego, co oznacza, że zmiany imienia lub nazwiska można dokonać także z innego ważnego powodu, który nie mieści się w katalogu przesłanek ex lege uznanych za ważne. Użyte w art. 4 ust. 1 ustawy określenie "ważny powód" należy do tzw. pojęć niedookreślonych, a wyrażenie zgody właściwego organu na zmianę imienia i nazwiska następuje w ramach uznania administracyjnego. Ważny powód zmiany nazwiska powinien być odrębnie oceniony w każdej indywidualnej sprawie, nadto wnioskodawca powinien przekonać organ administracyjny, że wskazany subiektywnie przez niego powód zmiany jest na tyle istotny, by władza dokonała tej zmiany, uznając go za obiektywnie istotny (por. W. M. Hrynicki, Ważne powody administracyjnej zmiany imienia lub nazwiska, "Administracja. T.D.P." 2010, nr 2(19), s. 66). Ważne powody przemawiające za zmianą imienia i nazwiska, nie mogą wynikać jedynie z subiektywnego przekonania osoby żądającej zmiany, ale muszą również sprostać zobiektywizowanym i zracjonalizowanym kryteriom ich oceny (por. wyrok NSA OZ we Wrocławiu z dnia 9 lipca 1993 r. sygn. akt SA 974/81, ONSA 1981, Nr 1, poz. 49, wyroki NSA z dnia 11 grudnia 2014 r., II OSK 1375/13, LEX nr 1772368, z dnia 22 września 2017 r., sygn. akt 69/16, Lex nr 2380970).
Granicą rozważań organów administracji państwowej powinno być ustalenie istnienia (lub braku) elementów oczywistej bezzasadności w motywach strony, na przykład cech kaprysu lub przekory (por. wyrok NSA z dnia 21 czerwca 1982 r., sygn. akt II SA 699/82, ONSA 1982, Nr 1, poz. 57).
Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy należy zgodzić się ze stanowiskiem organów administracji publicznej, że wniosek skarżącego – J. T. S. o zmianę imion i nazwiska na imiona i nazwisko Z. J. T. SI jest niezasadny w kontekście powołanych powyżej przepisów ustawy o zmianie imienia i nazwiska. Nie występuje w sprawie żadna z przesłanek wymienionych w art. 4 ust. 1 pkt 1-4 ustawy uzasadniająca uwzględnienie zgłoszonego wniosku.
Odnosząc się do okoliczności wskazanych przez skarżącego we wniosku o zmianę imion i nazwiska należy wyjaśnić, że nie jest wystarczające powołanie się na wynikającą z art. 4 ust. 1 pkt 2 ustawy przesłankę używania imion i nazwiska i subiektywne w związku z tym przekonanie o potrzebie dokonania takiej zmiany danych, by uzasadnione było uwzględnienie wniosku. Zmiana imion i nazwiska, jest możliwa tylko z ważnych powodów, co oznacza, że potrzeba dokonania takiej zmiany powinna wynikać nie tylko ze względów subiektywnych, ale też z obiektywnej potrzeby, a niekiedy nawet konieczności. Zdaniem Sądu w rozpoznawanej sprawie organy prawidłowo stwierdziły, że nie jest obiektywnym powodem przemawiającym za dopuszczalnością wnioskowanej zmiany danych, okoliczność zmiany nazwiska o pochodzeniu chłopskim, tj. "S" na nazwisko "SI" by zwiększyć swoją szansę w wyborach na urząd Prezydenta RP oraz nieużywanie przez rodziców wobec wnioskodawcy imion odnotowanych w akcie urodzenia.
Wskazać należy, że nawet wieloletnie używanie innego imienia (imion) i nazwiska dokonane z wyboru, a nie konieczności, nie musi uzasadniać dopuszczalności ich zmiany, jeśli nie znajduje odzwierciedlenia w rzeczywistej, istotnej, a więc obiektywnej potrzebie dalszego używania przybranych, używanych imion lub nazwiska. Okoliczność używania imion i nazwiska według subiektywnego wyboru, na potrzeby kontaktów służbowych lub towarzyskich nie jest powodem obiektywnie uzasadniającym potrzebę dokonania takiej zmiany. Zmiana imion i nazwiska na imiona i nazwisko używane mogłaby być obiektywnie uzasadniona tylko wówczas, gdyby okres używania innych danych i identyfikowalność wnioskodawcy w społeczeństwie przy wykorzystaniu tych danych wskazywała, że w istocie funkcjonuje on w społeczeństwie pod takim właśnie imieniem lub nazwiskiem. Istotne jest więc to, czy wnioskodawca w rzeczywistości używa innego imienia (imion) i nazwiska, pod którym jest rozpoznawalny w normalnym życiu, z którym związane są np. jego osiągnięcia zawodowe, społeczne.
Zgodzić się należy z organem, że przedstawiony przez skarżącego dowód w postaci wizytówki opatrzonej danymi "Z. SI, instruktor [...]", nie był wystarczający do potwierdzenia potrzeby zmiany imion i nazwiska. Tego rodzaju dowód nie stanowi podstawy do uznania, że skarżący rzeczywiście używa przybranego imienia i nazwiska, ponieważ sposób identyfikowania podmiotu na wizytówce, którą posługuje się, jak wskazał w celach zawodowych nie przesądza, że dokument ten i zawarte w nim dane są autentyczne i wiarygodne.
Ustawa z dnia 17 października 2008 r. o zmianie imion i nazwisk wprowadza zasadę względnej stabilizacji imion i nazwisk. Oznacza to, że co do zasady imię i nazwisko są trwałymi atrybutami człowieka, prawnie mu przypisanymi poprzez zarejestrowanie w aktach stanu cywilnego, a ich zmiana może nastąpić tylko z ważnych względów, przykładowo wskazanych w art. 4 ust. 1 ustawy, w trybie i na zasadach określonych w ustawie. Oznacza to także, że wola wnioskodawcy nie stanowi przesłanki samodzielnej i wystarczającej do zmiany imienia i nazwiska. Względna stabilizacja imion i nazwisk jest wartością prawnie chronioną. Imię i nazwisko, z uwagi na spełniane funkcje w życiu jednostki, rodziny i grup społecznych oraz na znaczenie ich trwałości dla prawidłowej realizacji tych funkcji, nie mogą być postrzegane jedynie jako dobra osobiste, podlegające ochronie na gruncie prawa cywilnego. Podmiotowemu prawu do imienia i nazwiska towarzyszy nie tylko obowiązek posługiwania się imieniem (imionami) i nazwiskiem prawnie przypisanymi, ale również prawna ochrona względnej ich trwałości jako swoistego dobra publicznego (por. wyrok NSA z dnia 15 marca 2007 r., sygn. II OSK 452/06).
Ważne powody, o których mowa w powołanym przepisie nie mogą "wynikać jedynie z subiektywnego przekonania osoby żądającej zmiany", ale muszą sprostać zobiektywizowanym i zracjonalizowanym kryteriom oceny.
Podkreślić również należy, że nazwisko jest elementem tożsamości osoby w rozumieniu prawa cywilnego, spełnia funkcję indywidualizującą i identyfikującą na wszelkich płaszczyznach życia społecznego i posiada również znaczenie publicznoprawne. Służy bowiem do dokonywania identyfikacji osób przez władze państwowe, m.in. dla celów ewidencyjnych i celów związanych z bezpieczeństwem publicznym. Ocena przesłanki "ważnych powodów" w rozumieniu art. 4 ust. 1 ustawy powinna być zatem dokonywana w sposób rygorystyczny, ponieważ zamiana nazwiska, w szczególności na całkowicie odmienne od poprzedniego, jest wyjątkiem od zasady stabilizacji imion i nazwisk, która jest wartością prawnie chronioną.
W rozpoznawanej sprawie granice swobody interpretacji pojęcia "ważnych powodów" na gruncie tej konkretnej sprawy nie zostały zdaniem Sądu przez organy administracji publicznej przekroczone. Trafnie organ odwoławczy powołując się na utrwalone już w tym względzie orzecznictwo sądów administracyjnych wskazał, że "ważne powody" przemawiające za zmianą imion i nazwiska nie mogą wynikać jedynie z subiektywnego przekonania skarżącego. Skarżący, jak słusznie zwrócił uwagę organ odwoławczy nie wskazał żadnego czynnika, który byłby przejawem obiektywnej, zewnętrznej zasadności używania innego nazwiska, niż to, które zostało wpisane w akcie urodzenia. Okoliczność natomiast posługiwania się załączoną do wniosku o zmianę imion i nazwiska wizytówką, z której wynikają dane: Z. SI, instruktor [...]", również nie daje podstaw do uznania, że w niniejszej sprawie kryterium "ważnych powodów" zostało spełnione.
Odnosząc się do kwestii zmiany imion J. T. na imiona Z. J. T., Sąd podzielił stanowisko organów, że art. 6 ust. 2 ustawy o zmianie imienia i nazwiska wyraża generalną zasadę, że po zmianie imienia, można mieć najwyżej dwa imiona. Słusznie zatem stwierdził organ, że powoływanie świadków i przeprowadzenie dowodów na okoliczność używanych przez skarżącego imion nie miało wpływu na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy i prowadziłoby tylko do nieuzasadnionego przedłużenia postępowania.
Reasumując wskazać należy, że skoro skarżący nie wykazał spełnienia ustawowej przesłanki "ważnych powodów" w rozumieniu art. 4 ust. 1, to brak jest podstaw do uznania, że zachodzi podstawa do żądanej zmiany imion i nazwiska. Zdaniem Sądu postępowanie poprzedzające wydanie zaskarżonej decyzji zostało przeprowadzone w sposób odpowiadający wymogom określonym w przepisach k.p.a. Organy administracji poddały analizie przedłożony przez skarżącego dowód i dokonały trafnej jego oceny. Poza tym, jak już wyżej wskazano, decyzja o wyrażeniu zgody na zmianę imienia lub nazwiska, bądź o odmowie wyrażenia zgody na zmianę imienia lub nazwiska jest oparta na konstrukcji uznania administracyjnego. Oznacza to, że nawet w przypadku zaistnienia ustawowo określonych przesłanek, w tym wypadku "ważnych powodów" w szczególności wymienionych w art. 4 ust. 1 pkt 1 – 4 ustawy, organ administracji ma możliwość wyboru treści rozstrzygnięcia.
Nie jest zobowiązany do wyrażenia zgody na zmianę imienia lub nazwiska nawet wówczas, gdy są spełnione powołane wyżej przesłanki uzasadniające taką zmianę. Przed zastosowaniem instytucji uznania administracyjnego organ administracji zobowiązany jest przeprowadzić w sposób odpowiadający wymogom określonym w K.p.a. postępowanie wyjaśniające i ustalić, czy w przypadku wnioskodawcy nie zachodzą "ważne powody", a następnie uzasadnić zajęte w sprawie stanowisko. Wprawdzie to na organie ciąży obowiązek postępowania wyjaśniającego, ale - jak wskazano wyżej - to strona ma przekonać organ o istnieniu ważnych powodów, a w niniejszej sprawie, zdaniem w Sądu strona takich powodów nie wykazała.
Z przedstawionych powyżej względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi na podstawie art. 151 p.p.s.a., skargę oddalił.
Niniejszą sprawę rozpoznano na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. z 2020 r., poz. 374 ze zm.). Zgodne z tym przepisem przewodniczący może zarządzić przeprowadzenie posiedzenia niejawnego, jeżeli uzna rozpoznanie sprawy za konieczne, a przeprowadzenie wymaganej przez ustawę rozprawy mogłoby wywołać nadmierne zagrożenie dla zdrowia osób w niej uczestniczących i nie można przeprowadzić jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku. Na posiedzeniu niejawnym sąd orzeka w składzie trzech sędziów.
Przeprowadzenie rozprawy w niniejszej sprawie z uwagi na istniejącą pandemię mogłoby wywołać nadmierne zagrożenie dla stron. WSA w Łodzi nie ma możliwości przeprowadzenia rozprawy na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku. W związku z powyższym sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym.
d.j.