Uzasadnienie
III SA/Łd 722/13
Uzasadnienie
A.R. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu.
Z oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym wynika, że skarżący nie posiada żadnego majątku, mieszka grzecznościowo u brata, jest zarejestrowany w PUP jako bezrobotny bez prawa do zasiłku, utrzymuje się z prac dorywczych (dochód ok. 350 zł). W uzasadnieniu strona podała, że jej sytuacja materialna jest bardzo trudna. Skarżący oświadczył, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem i radcą prawnym.
W związku z żądaniem przekazania przez skarżącego dodatkowych informacji w toku rozpoznawania wcześniejszych wniosków o przyznanie prawa pomocy, reprezentujący ówcześnie skarżącego pełnomocnik oświadczył, że: skarżący nie prowadzi działalności gospodarczej, nie składa deklaracji podatkowych, co spowodowane jest chorobą alkoholową. Urząd celny, jak i urząd skarbowy prowadzą wobec skarżącego szereg postępowań w związku z nieskładaniem przez niego deklaracji. Skarżący jest dłużnikiem alimentacyjnym z zadłużeniem ok. 29.000 zł.
Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) – dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 p.p.s.a. uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym).
Mając powyższe na względzie, w rozpatrywanym stanie faktycznym, uznać należy, że skarżący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, co stanowi przesłankę niezbędną do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Przede wszystkim należy wziąć pod uwagę fakt, że skarżący w praktyce utrzymuje się z dochodów z prac dorywczych, uzyskując ok. 350 zł dochodu, nieposiadając żadnych zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych.
Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.
AG