Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 1 października 2014 r., wydanym w niniejszej sprawie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę S J na postanowienie Wojewody [...] z dnia[...]4 r. w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania.
Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczono skarżącemu w dniu 18 listopada 2014 r.
Nie zgadzając się z powyższym wyrokiem, w dniu 24 listopada 2014 r. skarżący wniósł do sądu sporządzoną przez siebie skargę kasacyjną.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a., zasadą w postępowaniu sądowoadministracyjnym jest, że skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Przepis ten wprowadza w stosunku do skargi kasacyjnej, która jest sformalizowanym środkiem zaskarżenia przysługującym od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, tzw. przymus adwokacko – radcowski. Wyjątki od tej zasady zostały wskazane w art. 175 § 2 i 3 p.p.s.a. Z treści tych przepisów wynika, że wymogu sporządzenia skargi kasacyjnej przez adwokata lub radcę prawnego nie stosuje się, jeżeli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka.
Skarga kasacyjna może być też sporządzona przez doradcę podatkowego i rzecznika patentowego, ale tylko w określonych kategoriach spraw, tj. przez doradcę podatkowego – w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami, natomiast przez rzecznika patentowego – w sprawach własności przemysłowej. W orzecznictwie nie budzi wątpliwości, że nie sporządzenie skargi kasacyjnej przez jedną z osób wskazanych w art. 175 p.p.s.a. stanowi brak, który nie podlega uzupełnieniu w trybie określonym w art. 49 p.p.s.a. Skarga taka jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na podstawie art. 178 p.p.s.a. (por. np. postanowienia NSA: z 18 października 2004 r., FZ 308/04; z 18 grudnia 2012 r., II FZ 1016/12; z 20 grudnia 2012 r., II OZ 1130/12; z 20 grudnia 2012 r., I OZ 937/12; z 6 lutego 2013 r., II OZ 48/13). Sporządzenie skargi kasacyjnej przez osoby wymienione w treści art. 175 p.p.s.a. z zachowaniem określonych w tym przepisie wymogów jest zatem warunkiem koniecznym dopuszczalności tego środka zaskarżenia.
W niniejszej sprawie po ogłoszeniu w dniu 1 października 2014 r. wydanego w niniejszej sprawie wyroku przewodniczący pouczył skarżącego o tym, że skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym. Niezachowanie tego wymogu spowoduje odrzucenie skargi kasacyjnej (protokół rozprawy k. 16 verte). Stosowne pouczenie o obowiązującym przymusie adwokacko – radcowskim przy sporządzaniu skargi kasacyjnej doręczono skarżącemu również wraz z odpisem wyroku i uzasadnieniem w dniu 18 listopada 2014 r.
Jednakże mimo wyraźnego pouczenia skarżący złożył skargę kasacyjną sporządzoną przez siebie osobiście. Nie wykazał przy tym, że należy do kręgu osób wskazanych w treści art. 175 § 1 – 3 p.p.s.a. Z akt sprawy również fakt ten w żaden sposób nie wynika. W tej sytuacji skargę tę należy uznać za niedopuszczalną.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 178 p.p.s.a. sąd orzekł, jak w postanowieniu.
k.p.