Uzasadnienie
Pismem z dnia 21 lutego 2013r. Prezydent Miasta [...], działając jako wierzyciel, wystąpił do Naczelnika Urzędu Skarbowego w Z. z wnioskiem o nadanie klauzuli na tytułach wykonawczych dłużnika A sp. z o.o. z siedzibą w Z. W odpowiedzi na powyższe pismo Naczelnik Urzędu Skarbowego w Z. w piśmie z dnia [...] nr [...] wyjaśnił wnioskodawcy, że nie może wykonać wniosku Prezydenta Miasta Z., podając przyczyny takiego stanowiska.
W dniu 3 kwietnia 2013r. Prezydent Miasta Z. działając na podstawie art. 37 § 1 k.p.a. w związku z art. 164 § 3 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji wniósł zażalenie do Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. postanowieniem z dnia [...] nr [...] uznał powyższe zażalenie za bezprzedmiotowe. W uzasadnieniu wskazał, że przewidziany w art. 37 k.p.a. tryb przewidziany jest w sytuacji, gdy organ w prawnie określonym terminie nie podejmuje żadnej czynności w sprawie lub gdy prowadził wprawdzie postępowanie w sprawie, ale nie zakończył go wydaniem stosownego aktu lub nie podjął czynności w ustawowym terminie. Zdaniem Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. w sprawie taka sytuacja nie zachodzi bowiem w piśmie z dnia 22 marca 2012r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w Z. odniósł się do wniosku Prezydenta Miasta Z. Wobec powyższego zażalenie w trybie art. 37 należało uznać za bezprzedmiotowe.
W dniu 8 lipca 2013 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła skarga Prezydenta Miasta Z. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie uznania zażalenia na niezałatwienie sprawy we właściwym terminie za bezprzedmiotowe. Podnosząc zarzut naruszenia przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego Prezydent Miasta Z. wniósł o uchylenie postanowienia w całości, przekazanie postanowienia do ponownego rozpatrzenia organowi drugiej instancji, zasądzenie na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania. W uzasadnieniu skarżący przedstawił merytoryczne argumenty dotyczące konsekwencji odmowy nadania klauzuli wykonalności tytułom wykonawczym.
Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. wniósł o odrzucenie skargi z uwagi na jej niedopuszczalność.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga jest niedopuszczalna.
W myśl przepisu art. 3 § 2 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 t.j. ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), sąd administracyjny sprawuje kontrolę administracji publicznej poprzez rozpatrywanie skarg między innymi na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie.
W świetle powołanej regulacji prawnej stwierdzić należy, że kontroli sądu administracyjnego poddane zostały tylko niektóre postanowienia organu administracji publicznej wydawane w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym i zabezpieczającym do których nie należy jednak zaskarżone w niniejszej sprawie postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. Zaskarżone postanowienie zostało wydane na podstawie art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267 t.j.), zgodnie zresztą z trybem wskazanym przez Prezydenta Miasta Z. w zażaleniu z dnia 3 kwietnia 2013r. Przepis ten w świetle jego treści nie przewiduje wniesienia zażalenia na postanowienie wydane w tym trybie. Zgodnie zaś z treścią art. 141 § 1 k.p.a., na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi.
Biorąc pod uwagę, że postępowanie wszczęte w trybie art. 37 k.p.a. jest tzw. "postępowaniem wpadkowym" (zmierzającym do rozstrzygnięcia jedynie kwestii procesowej w toku postępowania głównego), postanowienie wydane przez organ wyższego stopnia w następstwie rozpoznania zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie lub na przewlekłość postępowania prowadzonego przez organ I instancji nie kończy postępowania i nie rozstrzyga sprawy co do jej istoty (por. postanowienie NSA z dnia 1 października 2008 r., II OSK 1264/08 oraz postanowienie NSA z dnia 9 lipca 2010 r., II FSK 1126/10, dostępne pod adresem www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
Uznać zatem należy, że skoro postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia 9 maja 2013 r., zostało wydane na podstawie art. 37 k.p.a., i na to postanowienie nie służy zażalenie (takie pouczenie zawiera zaskarżone postanowienia) to zgodnie z cytowanym wyżej art. 3 § 2 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, nie może być przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. W tym miejscu wypada dodać, że zarzuty skargi zupełnie nie dotyczą wydanego postanowienia, które ma charakter procesowy, tymczasem podnoszone w skardze argumenty mają charakter merytoryczny i dotyczą odmowy nadania klauzuli wykonalności tytułom wykonawczym. W skardze wskazano na naruszenie przepisów ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, gdy tymczasem podstawą prawną zaskarżonego postanowienia były wyłącznie przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. Godzi się w tym miejscu podkreślić, że skarżąca sama w zażaleniu z dnia 3 kwietnia 2013r. wskazała art. 37 § 1 k.p.a. (w związku z art. 164 § 3 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji) jako podstawę wystąpienia.
Już tylko na marginesie sprawy należy podnieść, że w świetle art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. doręczono Prezydentowi Miasta Z. w dniu 13 maja 2013 r. (data i podpis na zwrotnym potwierdzeniu odbioru korespondencji). Skarga została złożona w dniu 13 czerwca 2013r. (data stempla pocztowego na kopercie), a więc po terminie wskazanym w art. 53 § 1 p.p.s.a..
Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 oraz § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.
ak