Uzasadnienie
Wojewoda [..] postanowieniem Nr [..] z dnia [..] wydanym na podstawie art.134 kpa stwierdził, że odwołanie Pana M. F. od decyzji Prezydenta Miasta Ł. z dnia [..] Nr [..] orzekającej o wymeldowaniu z pobytu stałego w lokalu nr [..] przy ulicy A w Ł. zostało wniesione z uchybieniem terminu przewidzianego w art.129 § 2 kpa.
W uzasadnieniu postanowienia wyjaśniono, że zgodnie z treścią art.129 § 1 i 2 kpa odwołanie wnosi się do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu, który wydał decyzję, w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie od dnia jej ogłoszenia.
Jest to termin ustawowy, którego niedotrzymanie powoduje ujemne skutki procesowe, przede wszystkim utratę prawa do wniesienia odwołania, wskutek czego decyzja organu który ją wydał staje się ostateczna.
Ze znajdującego się w aktach sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru pisma a także z pisma Urzędu Pocztowego w Z. wynika, że decyzja Prezydenta Miasta Ł. z dnia [..] została odebrana przez M. F. osobiście w dniu 25 lipca 2003 r.
Decyzja zawierała pouczenie o przysługującym stronom prawie wniesienia odwołania do Wojewody [...] w terminie 14 dni od daty jej doręczenia.
Termin do wniesienia odwołania biegł od dnia 26 lipca 2003 r. i upłynął w dniu 8 sierpnia 2003 r.
Pan M. F. wniósł odwołanie w dniu 19 maja 2004 r., a więc po upływie terminu.
Wojewoda stwierdził, iż do odwołania został załączony wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania przewidziany w art.58 kpa. Nie został on jednak przez organ II instancji uwzględniony z uwagi na niespełnienie przesłanek wynikających z powołanego wyżej przepisu.
W tej sytuacji odwołanie pozostawiono bez rozpoznania, wobec czego decyzja organu I instancji stała się ostateczna.
Pan M. F. w dniu [..] zaskarżył postanowienie Wojewody [..] do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, wnosząc o jego zmianę. Stwierdził, że orzeczenie jest dla niego krzywdzące i niezrozumiałe, bowiem jego podstawą jest niedotrzymanie terminu.
Skarżący podniósł, iż w Polsce wiele osób łamie prawo i nie ponosi kary. Dotyczy to osób bogatych. Natomiast osoby biedne, do których on należy, traktowane są inaczej. Dlatego też pozbawiony został prawa do meldunku.
Wojewoda w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie.
Stwierdził, że argumenty przytoczone przez skarżącego nie mogą stanowić okoliczności podważających zasadność wydanego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył:
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art.1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz.U Nr 153, poz.1269/ sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej.
W myśl zaś art.1 § 2 wymienionej ustawy kontrola, o której mowa w § 1 sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Zgodnie z art.145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U Nr 153, poz.1270/ sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie:
1/ uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub części jeżeli stwierdzi:
a/ naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b/ naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c/ inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, 2/stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub części, jeżeli zachodzą przyczyny określone art.156 kpa lub w innych przepisach, 3/ stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w kpa lub w innych przepisach.
Wojewoda wydając zaskarżone postanowienie nie naruszył przepisów prawa.
Decyzja Prezydenta Miasta Ł. z dnia [..]. Nr [..] o wymeldowaniu Pana M. F. została doręczona skarżącemu w dniu 25 lipca 2003 r. wraz z pouczeniem o terminie wniesienia odwołania.
Powyższa data i okoliczności doręczenia decyzji skarżącemu zostały potwierdzone w trakcie postępowania przeprowadzonego przez organ /k.57 akt administracyjnych - oświadczenie Urzędu Pocztowego w Z./.
Termin 14-dniowy, określony w art.129 § 2 kpa, przewidziany na wniesienie odwołania upłynął 8 sierpnia 2003 r.
Pan M. F. odwołanie od decyzji wniósł w dniu 19 maja 2004 r., to jest po upływie powyższego terminu.
Organ zasadnie zatem stwierdził - na podstawie art.134 kpa - uchybienie terminu przewidzianego w art.129 § 2 kpa.
Zawarte w uzasadnieniu skargi rozważania na temat łamania prawa w Polsce nie mogą mieć wpływu na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy. Traktowane mogą być jedynie jako krytyczna ocena aktualnej sytuacji politycznej.
Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę na podstawie art.151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej orzeczono na podstawie art.250 powołanej ustawy w zw. z § 18 ust.1c/ rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu /Dz.U Nr 163, poz.1348 ze zm./.