Uzasadnienie
III SA/Łd 737/07
Postanowieniem z dnia 27 listopada 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę B. K. i L. K. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] (znak [...]) w przedmiocie odrzucenia zarzutów do danych opisowych i graficznych ewidencji gruntów i budynków. Postanowieniem z dnia 12 grudnia 2007 r. przyznano skarżącej prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata. Następnie, pismem z dnia 26 grudnia 2007 r., B. K. wystąpiła z kolejnym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, załączając wypełniony formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej na druku "PPF".
W uzasadnieniu wniosku skarżąca podniosła jedynie argumenty merytoryczne, dotyczące zakwestionowanej decyzji. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że skarżąca prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Nie posiada żadnych zasobów pieniężnych, ani przedmiotów o wartości przekraczającej 3.000 euro. Jedyne osiągane dochody stanowi wynagrodzenie z tytułu umowy zlecenia – dochód miesięczny w wysokości 936 zł. Nie posiada własnego mieszkania, jest natomiast właścicielką działki rekreacyjnej o powierzchni ok. 1.600 m2.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje
Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) należy rozważyć, czy w świetle podanych okoliczności wnioskodawczyni spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym.
Stosownie do postanowień art. 243 § 1 powoływanej ustawy, prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej, ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie wnioskodawczyni wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Sąd zwrócił jednak uwagę na fakt, iż postanowieniem z dnia 12 grudnia 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi przyznał skarżącej B. K. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata. Jeżeli więc skarżąca korzysta już z prawa pomocy w zakresie częściowym (ustanowienie adwokata), to przyznając obecnie prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych Sąd wziął pod uwagę przesłanki konieczne do udzielenia prawa pomocy w zakresie całkowitym.
Zgodnie z art. 245 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 1 powołanej ustawy, przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Sądu zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej.
W stanie faktycznym istniejącym w rozpatrywanej sprawie należy uznać, że skarżąca nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, co stanowi przesłankę do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym (art. 246 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Rozpoznając wniosek skarżącej, Sąd miał na względzie przede wszystkim fakt, że prawo pomocy jest instytucją, której zasadniczym celem jest umożliwienie realizacji prawa do sądu osobom ubogim, nie dysponującym wystarczającymi środkami na prowadzenie sporów przed sądem. Przede wszystkim należy wziąć pod uwagę fakt, że jedyne dochody skarżącej stanowi dochód z tytułu umowy zlecenia w wysokości 936 zł. Nie osiąga ona także żadnych dodatkowych dochodów, nie posiada zgromadzonych środków majątkowych, ani przedmiotów wartościowych, ponosi natomiast koszty bieżącego utrzymania.
W ocenie Sądu, ewentualna konieczność poniesienia kosztów postępowania sądowego w postaci opłat sądowych, czy zwrotu wydatków może w istotnym stopniu wpłynąć na sytuację materialną skarżącej.
Mając na uwadze przedstawione we wniosku okoliczności stwierdza się, że skarżąca wykazała, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Wobec powyższego, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 245 § 3 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.
RA