Uzasadnienie
W dniu 16 czerwca 2013 r. J. R. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na rozstrzygnięcie Komendanta Wojewódzkiego Policji w Ł. z dnia [...] r., wydane w przedmiocie kalkulacji opłaty za przechowywanie w depozycie broni myśliwskiej. W skardze zawarł wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Uzasadniając złożony wniosek wskazał, iż zaskarżone rozstrzygnięcie nie zawierało żadnych pouczeń co do możliwości skorzystania ze środków odwoławczych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do treści art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. 2012 r. poz. 270 ze zm.) –dalej p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym.
W myśl art. 87 § 5 p.p.s.a. po upływie roku od uchybionego terminu jego przywrócenie jest dopuszczalne tylko w przypadkach wyjątkowych.
Powyżej powołany przepis zaostrza przesłanki przywrócenia terminu, uzależniając możliwość merytorycznego rozpoznania wniosku od przypadku wyjątkowego. Ustawa nie określa pojęcia "przypadków wyjątkowych", pozostawiając ocenę w tym zakresie Sądowi. Zgodnie z orzecznictwem sądów administracyjnych przez "przypadek wyjątkowy" uznać należy okoliczności nadzwyczajne, które uniemożliwiły skarżącemu złożenie wniosku o przywrócenie terminu w normalnym terminie. Przy czym należy mieć na uwadze, że pojęcie to, z uwagi na jego niedookreślony charakter, należy wykładać ścieśniająco. Rozpoznając taki wniosek koniecznym jest zatem wyważenie argumentacji wspierającej wniosek i argumentacji przemawiającej za stabilizacją sytuacji ugruntowanej przez upływ czasu, a powstałej w następstwie niedokonania czynności w terminie oraz ustalić, czy przedstawione we wniosku argumenty uzasadniają, że w sprawie wystąpił przypadek, który można uznać za wyjątkowy (por. post. NSA z dnia 5 marca 2013 r., II OZ 109/13, LEX nr 1305570; post. NSA z dnia 7 grudnia 2011 r., I OZ 991/11, LEX nr. 1120780).
W niniejszej sprawie zaskarżone rozstrzygnięcie zostało doręczone skarżącemu w dniu 4 kwietnia 2012 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru – k. 109 akt administracyjnych). Natomiast przedmiotowa skarga, jak i zawarty w niej wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, został złożony w dniu 13 czerwca 2013 r. (koperta k. 6 akt sądowych), a więc po ponad roku, od daty otrzymania rozstrzygnięcia z dnia 26 marca 2012 r. Uzasadniając złożony wniosek, skarżący powołał jedynie okoliczność, iż zaskarżone rozstrzygnięcie nie zawierało żadnego pouczenia, co do możliwości składania środków odwoławczych.
W ocenie Sądu, powołana okoliczność nie może zostać uznana za okoliczność nadzwyczajną, które uniemożliwiła skarżącemu złożenie wniosku o przywrócenie terminu w normalnym terminie.
Wobec powyższego, Sąd na podstawie art. 86 § 1 w zw. z art. 87 § 5 p.p.s.a odmówił przywrócenia terminu.
e.o.