Uzasadnienie
[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego zaskarżonym postanowieniem z [...] nr [...], na podstawie art. 138 § 2 w związku z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2013 r., poz. 267; dalej: k.p.a.), art. 7b ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (tekst jednolity: Dz. U. z 2010 r., Nr 193, poz. 1287 ze zm.; dalej: u.p.g.k.), po rozpatrzeniu zażalenia M. W. na postanowienie Prezydenta Miasta Ł. z [...], Nr [...], zawieszające postępowanie administracyjne w sprawie wydania decyzji zatwierdzającej zmiany klas i użytków gruntowych na wskazanej działce, postanowił uchylić w całości zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji.
W uzasadnieniu organ odwoławczy wyjaśnił, że [...] M. W. wystąpił z wnioskiem do Prezydenta Miasta Ł. o przywrócenie na nieruchomości położonej w Ł. przy ul. [...], obręb [...], oznaczonej w ewidencji gruntów i budynków jako działka numer [...] o powierzchni 0.0163 ha, użytku rolnego (RIVb i RV) w miejsce użytku "dr" (droga).
Prezydent Miasta [...] ustalił, że przed sądem administracyjnym toczy się postępowanie w sprawie nabycia z mocy prawa przez Gminę Miasto [...] własności przedmiotowej nieruchomości. Powołując się na tę okoliczność organ pierwszej instancji postanowieniem z 16 kwietnia 2013 r., zawiesił postępowanie administracyjne w sprawie wszczętej wnioskiem strony.
W zażaleniu na ww. postanowienie M. W. podniósł między innymi, że przedmiotowa działka jest użytkowana rolniczo i w rzeczywistości nie stanowi drogi.
Uchylając postanowienie organu pierwszej instancji Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego (WINGiK) stwierdził, że w przedmiotowej sprawie brak jest podstaw do zastosowania art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., albowiem nie zachodziło bezwzględne uzależnienie rozpatrzenia sprawy i wydania decyzji od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd, uzasadniające zawieszenie postępowania. Toczące się obecnie w Naczelnym Sądzie Administracyjnym postępowanie, dotyczy skargi kasacyjnej wniesionej przez Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej (MTBiGM) od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 9 listopada 2012 r., sygn. akt I SA/Wa 281/12, uchylającego decyzję MTBiGM z 30 grudnia 2011 r., utrzymującej w mocy decyzję Wojewody [...] z 24 lutego 2011 r., odmawiającej stwierdzenia nabycia z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1991 r. przez Gminę Miasto [...] własności nieruchomości, której dotyczy wniosek skarżącego.
Tymczasem skarżący domaga się wprowadzenia zmian do operatu ewidencji gruntów dla ww. działki, a nie rozstrzygania kwestii uprawnień do gruntu, zgodnie z art. 22 ust. 1 u.p.g.k. W tej sytuacji brak było podstaw do zawieszenia postępowania w sprawie.
Postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego zostało zaskarżone do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi przez M. W. W treści skargi strona zrelacjonowała swoje działania podjęte w celu odzyskania "bezprawnie zagarniętych działek". Skarżący zwrócił uwagę na opieszałość działań organów administracji. Nie wskazał natomiast żadnych argumentów merytorycznych przeciwko kwestionowanemu postanowieniu WINGiK.
W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację wyrażoną w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.
Podczas rozprawy przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi pełnomocnik skarżącego cofnęła skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi jest wiążące dla sądu. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Czynności mające na celu obejście prawa zawierają pozór zgodności z prawem. Ich treść nie zawiera elementów wprost sprzecznych z ustawą, ale skutki, które wywołują i które objęte są zamiarem stron, naruszają zakazy lub nakazy ustawowe. Chodzi tu zatem o wywołanie skutku sprzecznego z prawem poprzez dokonanie samej czynności, a nie poprzez osiągnięcie celu leżącego poza treścią czynności (M. Safjan [w:] Kodeks cywilny. Komentarz, K. Pietrzykowski (red.), Warszawa 1997, t. II, s. 153). Sąd uznaje wycofanie skargi na decyzję administracyjną za niedopuszczalne także wtedy, jeżeli w wyniku takiego wycofania i w konsekwencji umorzenia postępowania pozostawałaby w obrocie prawnym decyzja dotknięta jedną z wad uzasadniających stwierdzenie jej nieważności (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 lipca 1987 r., sygn. akt IV SA 337/87, ONSA 1987, nr 2, poz. 57).
W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, w rozpoznawanej sprawie należy uznać, że skarżący skutecznie cofnął skargę, Sąd nie stwierdził bowiem zaistnienia przesłanek, które dają podstawy do stwierdzenia, że cofnięcie skargi jest niedopuszczalne.
Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi umorzył postępowanie w sprawie w oparciu o art. 161 § 1 punkt 1 w związku z art. 60 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. O kosztach orzeczono na podstawie art. 250 tej ustawy.
ak