Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] Dyrektor Izby Celnej w [...] utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w [...] z dnia [...] odmawiającą "A" (obecnie "B") Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. zwrotu akcyzy w kwocie 208.850,00 zł z tytułu dostawy wewnątrzwspólnotowej 19 sztuk samochodów osobowych marki Kia Sorento 2.2 CRDI i Soul 1.6D, rok produkcji 2011.
W uzasadnieniu organ wskazał na następujące ustalenia faktyczne i prawne:
Skarżąca zakupiła od Spółki z o.o. "C" z siedzibą w W. 19 sztuk samochodów osobowych marki Kia model Sorento 2.2 CRDI i Soul 1,6D, rok produkcji 2011, z zapłaconą akcyzą z tytułu importu i niezarejestrowanych w kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym, które następnie sprzedała przed rejestracją odbiorcom zagranicznym. Zakup następował w dniach od 31 sierpnia 2011r. do 5 grudnia 2011r., i sukcesywnie zakupione samochody były sprzedawane i ładowane do wywozu za granicę.
W dniu 28 listopada 2012r. Spółka wystąpiła do Naczelnika Urzędu Celnego w [...] z wnioskiem o zwrot akcyzy od ww. samochodów. Do wniosku Spółka dołączyła kserokopie zgłoszeń celnych importowych wraz z potwierdzeniami zapłat akcyzy przez importera "C" Spółka z o.o., faktury nabycia samochodów od "C" i faktury sprzedaży tych samochodów wystawione na zagranicznych odbiorców, dokumenty przewozowe CMR potwierdzające dokonanie dostawy wewnątrzwspólnotowej ww. samochodów, oświadczenie, że przedmiotowe samochody nie były rejestrowane w kraju.
W trakcie prowadzonego postępowania Spółka pomimo pisemnych wezwań (z dnia [...],[...], i [...]) nie złożyła jednoznacznych wyjaśnień i nie przedłożyła dokumentów dotyczących zlecenia transportu przedmiotowych pojazdów. Do pisma z dnia 21 grudnia 2012r. Spółka załączyła kserokopię oświadczenia Spółki "D" z dnia [...], z którego wynika, że Spółka "D" opłaciła transport pojazdów z Polski do Niemiec, odebrała pojazdy na terenie Niemiec po ich dostarczeniu do miejsca przeznaczenia wskazanego w CMR i z tym momentem uzyskała prawo własności oraz prawo do rozporządzania pojazdami jak właściciel.
Na podstawie zebranych dowodów Naczelnik Urzędu Celnego w [...] wydał decyzję z dnia [...] o odmowie zwrotu akcyzy w kwocie 208.850,00 zł z tytułu dostawy wewnątrzwspólnotowej 19 sztuk samochodów osobowych marki Kia model Sorento 2.2 CRDI i Soul 1.6D, rok produkcji 2011, uznając, że nie zostały spełnione warunki wynikające z art. 107 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym, ponieważ Spółka wydając ze swojego magazynu w Nadarzynie przedmiotowe samochody przewoźnikowi działającemu na zlecenie nabywcy wyzbyła się prawa rozporządzania samochodami jak właściciel i to nie skarżąca Spółka, a nabywca dokonał dostawy wewnątrzwspólnotowej, czyli przemieszczenia samochodu osobowego z kraju na terytorium innego państwa członkowskiego.
Zaskarżoną decyzją z dnia [...]. Dyrektor Izby Celnej w [...] utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.
W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego pełnomocnik skarżącej Spółki wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz zasądzenie kosztów postępowania. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie:
- 1) art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej poprzez błędne ustalenie stanu faktycznego sprawy mające istotny wpływ na treść wydanej decyzji,
- 2) art. 107 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym poprzez uznanie, że Spółka nie nabyła prawa do rozporządzania samochodami osobowymi jak właściciel na terenie Polski i tym samym nie wypełniła jednej z przesłanek warunkujących uzyskanie zwrotu akcyzy,
- 3) art. 210 § 4 w zw. z art. 124 Ordynacji podatkowej poprzez brak uzasadnienia decyzji w zakresie nieuwzględnienia w toku postępowania przedstawionego przez Spółkę oświadczenia kontrahentów niemieckich o przeniesieniu na Spółkę prawa do rozporządzania pojazdami jak właściciel.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w [...] wniósł o oddalenie skargi podtrzymując swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.
W dniu 4 października 2013r. do akt sprawy wpłynął wniosek pełnomocnika strony skarżącej o zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego do czasu rozpoznania przez Naczelny Sąd Administracyjny skargi kasacyjnej wniesionej przez Spółkę od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 14 lutego 2013r., sygn. akt III SA/Łd 1060/12, który zapadł w sprawie o analogicznym stanie faktycznym i prawnym.
Na rozprawie, w dniu 5 listopada 2013r. pełnomocnik strony skarżącej podtrzymał wniosek o zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego zawarty w piśmie procesowym z dnia 30 września 2013r. Pełnomocnik Dyrektora Izby Celnej w [...] przyłączył się do wniosku o zawieszenie postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje
Zgodnie z art. 126 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.)- dalej p.p.s.a., Sąd może zawiesić postępowanie na zgodny wniosek stron.
Z powyższego wynika, że podstawową przesłanką do zawieszenia postępowania jest zgodny wniosek wszystkich stron zmierzający do uzyskania orzeczenia sądu o zawieszeniu postępowania. Ponadto określenie "sąd może zawiesić postępowanie" oznacza, że postanowienie o zawieszeniu postępowania sąd wydaje w przypadkach, gdy uzna to za celowe i stwierdzi, że czynność stron polegająca na złożeniu wniosku nie zmierza do obejścia prawa.
W niniejszym stanie faktycznym Sąd uznał, iż zawieszenie postępowania na zgodny wniosek wszystkich stron jest dopuszczalne i nie prowadzi do obejścia prawa. Istota problemu, jaki wystąpił w niniejszej sprawie jest tożsama z problemem będącym przedmiotem rozpoznania we wskazanej powyżej sprawie o sygn. akt III SA/Łd 1060/12 oraz w sprawie o sygn. akt III SA/Łd 679/12. Prejudycjalny charakter wskazanych spraw względem przedmiotowego postępowania oraz wzgląd na jednolitość orzecznictwa sądowego i ekonomię procesową przemawia za tym, by do czasu rozstrzygnięcia skarg kasacyjnych przez Naczelny Sąd Administracyjny, postępowanie w niniejszej sprawie zostało zawieszone.
Z tych względów, Sąd na podstawie art. 126 p.p.s.a. orzekł, jak w postanowieniu.
b.a.