Uzasadnienie
III SA/Łd 759/18
M. B., reprezentowany przez pełnomocnika M. B. (ojciec) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z [...] w przedmiocie wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów i budynków.
M. B. (pełnomocnik M. B.) wniósł jednocześnie o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, załączając następnie – po wezwaniu Sądu - wypełniony formularz wniosku na druku "PPF". Wniosek został wypełniony i podpisany przez pełnomocnika skarżącego, tj. M. B. i zawierał informacje o jego stanie majątkowym i dochodach.
Zarządzeniem z 28 września 2018 r. referendarz sądowy poinformował M. B., że wniosek o przyznanie prawa pomocy może złożyć jedynie strona postępowania, czyli skarżący. M. B. będący pełnomocnikiem skarżącego M. B. nie może złożyć takiego wniosku we własnym imieniu, ani uzasadniać wniosku wskazując swoją sytuację materialną. Wobec tego referendarz sądowy zobowiązał pełnomocnika skarżącego do oświadczenia, czy wniosek o przyznanie prawa pomocy składa w imieniu skarżącego M. B. i wskazał, że wówczas winien on podać sytuację materialną samego skarżącego na załączonym formularzu "PPF" w terminie siedmiodniowym, od dnia otrzymania niniejszego wezwania pod rygorem odmowy przyznania prawa pomocy. Jednocześnie wraz z wezwaniem przesłano pełnomocnikowi skarżącego druk urzędowego formularza "PPF".
Pełnomocnik skarżącego, odpowiadając na powyższe oświadczył, że syn "nie udzielił mu upoważnienia do złożenia wniosku do sądu o pomoc materialną w imieniu M. B. (...)".
Referendarz Sądowy zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 243 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) [dalej ustawa p.p.s.a.] prawo pomocy może być przyznane stronie postępowania sądowoadministracyjnego na jej wniosek. Wobec powyższego Uprawnienie do ubiegania się o przyznanie prawa pomocy przysługuje każdej ze stron postępowania sądowoadministracyjnego, tj. skarżącemu oraz organowi, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi (art. 32 ustawy p.p.s.a.). Ponadto ustawa przyznaje przymiot strony także innym uczestnikom postępowania, tj. osobom, które nie wniosły skargi, ale brały udział w postępowaniu administracyjnym, jeżeli wynik postępowania sądowego dotyczy ich interesu prawnego, a także określonym w przepisach osobom i organizacjom społecznym, dopuszczonym do udziału w postępowaniu przez Sąd (art. 33 ustawy p.p.s.a.).
W orzecznictwie sądów administracyjnych został wyrażony jednoznaczny pogląd, zgodnie z którym nie zasługuje na uwzględnienie wniosek o przyznanie praw pomocy złożony w imieniu własnym przez pełnomocnika skarżącego, jeżeli pełnomocnik nie jest stroną postępowania (por. m.in. postanowienie NSA z 25 września 2008 r., I OZ 709/08 i z 18 listopada 2009 r., I OZ 1060/09).
W niniejszym postępowaniu stroną skarżącą jest M. B., który udzielił pełnomocnictwa swojemu ojcu M. B. do występowania w jej imieniu. M. B., jako pełnomocnik, działa w imieniu skarżącego, dlatego sam nie jest stroną postępowania sądowego. Z wnioskiem o prawo pomocy może zatem w niniejszej sprawie wystąpić jedynie skarżący M. B., składając wniosek na odpowiednim formularzu. Skoro natomiast wniosek o przyznanie prawa pomocy złożył pełnomocnik skarżącego w imieniu własnym, wskazując na swoją sytuację materialną i który sam podpisał, nie będąc stroną niniejszego postępowania, to wniosek o przyznanie prawa pomocy nie mógł zostać uwzględniony.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 243 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.
a.l.