Uzasadnienie
Pismem z dnia 16 sierpnia 2017 r. Z.K. i W. K., reprezentowani przez pełnomocnika w osobie – L. L., wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na informację Centrum Obsługi Przedsiębiorcy w Ł. z dnia [...], nr [...] informującą o nieuwzględnieniu protestu wniesionego od negatywnej oceny merytorycznej projektu o nazwie "Wdrożenie innowacyjnych elementów systemów meblowych i stolarki budowlanej o właściwościach hydrofobowych i bakteriostatycznych", oznaczonego numerem wniosku o dofinansowanie [...]
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III z dnia 21 sierpnia 2017 r. strona skarżąca została wezwana do wykazania, w terminie 7 dni pod rygorem odmowy dopuszczenia L. L. do udziału w postępowaniu w charakterze pełnomocnika skarżących, iż należy on do kręgu osób wymienionych w art. 35 p.p.s.a.
Postanowieniem z dnia 7 września 2017 r., sygn. akt III SA/Łd 763/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odmówił dopuszczenia do udziału w sprawie L. L. w charakterze pełnomocnika skarżących.
Następnie zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału III z dnia 28 września 2017 r. skarżący zostali wezwani do: uiszczenia solidarnie wpisu od wniesionej skargi w kwocie 200 zł, w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia skargi bez rozpatrzenia; do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez podpisanie skargi, bądź nadesłanie podpisanego egzemplarza skargi oraz złożenie odpisu skargi dla strony przeciwnej, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi; złożenie oryginału kompletnej dokumentacji bądź jej uwierzytelnionej kopii zgodnie z treścią art. 48 §3 p.p.s.a, w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia skargi bez rozpatrzenia. Odpis powyższych zarządzeń został doręczony skarżącym na adres wskazany w skardze, w dniu 16 października 2017 r., w trybie art. 73 p.p.s.a. (k. 129 i 130 akt sądowych). Pomimo upływu zakreślonego terminu skarżący nie uzupełnili braków skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje
Na wstępie niniejszych rozważań wskazać należy, iż stosownie do treści art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2016 r. poz. 1066) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod kątem jego zgodności z obowiązującym prawem.
W myśl art. art. 3 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2017 r. poz. 1369) – dalej: p.p.s.a, sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach.
Do takich przepisów zalicza się ustawę z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (tekst jedn.: Dz.U. z 2016 r. poz. 217 ze zm.)- dalej: ustawa wdrożeniowa, która określa m.in. sposób wyboru projektów do dofinansowania oraz procedurę odwoławczą w sprawach dotyczących oceny projektów finansowanych ze środków regionalnego programu operacyjnego. Ustawa ta reguluje postępowanie sądowoadministracyjne pod wieloma względami odmiennie od trybu określonego w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, która znajduje odpowiednie zastosowanie jedynie w zakresie nieuregulowanym przez ustawę wdrożeniową, z wyłączeniem art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, art. 146, art. 150 i art. 152 p.p.s.a. (art. 64 ustawy wdrożeniowej). Wprowadza także pewne modyfikacje w stosunku do rozwiązań przewidzianych w p.p.s.a. poprzez skrócenie terminu do wniesienia skargi, wprowadzenie terminu do jej rozpoznania, czy też wprowadzenie trybu bezpośredniego wniesienia skargi do sądu administracyjnego.
Zgodnie z art. 61 ust. 1 ustawy wdrożeniowej w przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia, w tym w przypadku o którym mowa w art. 66 ust. 2 pkt 1 ustawy wdrożeniowej, wnioskodawca może wnieść skargę do sądu administracyjnego zgodnie z art. 3 § 3 ustawy p.p.s.a.
Skarga, o której mowa w ust. 1, jest wnoszona przez wnioskodawcę w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji, o której mowa w art. 58 ust. 1 albo ust. 4 pkt 2, art. 59 albo art. 66 ust. 2 pkt 1, a w przypadku, o którym mowa w art. 54 ust. 3 - w terminie 14 dni od dnia upływu terminu na uzupełnienie protestu lub poprawienie w nim oczywistych omyłek, wraz z kompletną dokumentacją w sprawie bezpośrednio do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Skarga podlega wpisowi stałemu (art. 61 ust. 2 ustawy wdrożeniowej).
W myśl art. 61 ust. 3 ustawy wdrożeniowej kompletna dokumentacja, o której mowa w ust. 2, obejmuje: 1) wniosek o dofinansowanie projektu;
- 2) informację o wynikach oceny projektu, o której mowa w art. 45 ust. 4;
- 3) wniesiony protest;
- 4) informację, o której mowa w art. 58 ust. 1 albo ust. 4 pkt 2, art. 59 albo art. 66 ust. 2 pkt 1
- - wraz z ewentualnymi załącznikami.
Kompletna dokumentacja jest wnoszona przez wnioskodawcę w oryginale lub w postaci uwierzytelnionej kopii (art. 61 ust. 4 ustawy wdrożeniowej).
Natomiast zgodnie z art. 61 ust. 6 ustawy wdrożeniowej wniesienie skargi: 1) po terminie, o którym mowa w ust. 2;
- 2) bez kompletnej dokumentacji;
- 3) bez uiszczenia wpisu stałego w terminie, o którym mowa w ust. 2
- - powoduje pozostawienie jej bez rozpatrzenia, z zastrzeżeniem ust. 7.
W przypadku wniesienia skargi bez kompletnej dokumentacji lub bez uiszczenia wpisu stałego sąd wzywa wnioskodawcę do uzupełnienia dokumentacji lub uiszczenia wpisu w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem pozostawienia skargi bez rozpatrzenia. Wezwanie wstrzymuje bieg terminu, o którym mowa w ust. 5 (art. 61 ust. 7 ustawy wdrożeniowej).
Natomiast w myśl art. 48 § 3 p.p.s.a. zamiast oryginału dokumentu strona może złożyć odpis dokumentu, jeżeli jego zgodność z oryginałem została poświadczona przez notariusza albo przez występującego w sprawie pełnomocnika strony będącego adwokatem, radcą prawnym, rzecznikiem patentowym lub doradcą podatkowym.
Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba, że ustawa stanowi inaczej.
Stosownie do treści art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać: 1) wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności;
- 2) oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy;
- 3) określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego.
W myśl art. 58 §1 pkt 3 sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
W niniejszej sprawie jak już wcześniej wskazano, zarządzeniami z dnia 28 września 2017 r. skarżący Z. K. i W. K. zostali wezwani do: uiszczenia solidarnie wpisu od wniesionej skargi w kwocie 200 zł, w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia skargi bez rozpatrzenia; do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez podpisanie skargi, bądź nadesłanie podpisanego egzemplarza skargi oraz złożenie odpisu skargi dla strony przeciwnej, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi; złożenie oryginału kompletnej dokumentacji bądź jej uwierzytelnionej kopii zgodnie z treścią art. 48 §3 p.p.s.a, w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia skargi bez rozpatrzenia. Odpis powyższych zarządzeń został doręczony skarżącym na adres wskazany w skardze, w dniu 16 października 2017 r., w trybie art. 73 p.p.s.a. (k. 129 i 130 akt sądowych).
Tym samym zakreślony 7 dniowy termin do uzupełnienia braków formalnych skargi rozpoczął swój bieg w dniu 17 października 2017 r. i upłynął w dniu 23 października 2017 r. Pomimo upływu zakreślonego terminu skarżący nie uzupełnili braków skargi.
Podkreślenia w tym miejscu wymaga, iż w niniejszej sprawie doszło do zbiegu przesłanek do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. oraz pozostawienia skargi bez rozpatrzenia na podstawie art. 61 ust. 6 pkt 2, pkt 3 i ust. 7 ustawy wdrożeniowej. Sąd rozpoznający przedmiotową skargę uważa, iż podstawowym wymogiem formalnym każdego pisma jest jego podpisanie. Podpis pod pismem w postępowaniu potwierdza, że pismo to pochodzi od osoby podpisującej je i sankcjonuje jej wolę dokonania czynności w postępowaniu. Tym samym nieuzupełnienie przez skarżących w zakreślonym terminie braku formalnego przedmiotowej skargi, poprzez jej podpisanie bądź złożenie podpisanego egzemplarza skargi wraz z odpisem dla strony przeciwnej, stanowi brak formalny, o którym mowa w art. 49 §1 w zw. z art. 57 § 1 p.p.s.a. uniemożliwiający nadanie skardze prawidłowego biegu.
W ocenie Sądu tylko podpisana skarga może być uznana za pismo procesowe i wywoływać dalsze skutki, w tym konieczność jego weryfikacji w świetle przepisów szczególnych, do których zalicza się powołaną wcześniej ustawę wdrożeniową.
Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. skargę odrzucił.
a.l.