Uzasadnienie
III SA/Łd 77/06
Decyzją z dnia [..] Nr [...] Wojewoda [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz art. 2 ust.1 pkt 2, art. 33 ust. 4 pkt 1, art.10 ust. 4 pkt 2, art. 76 ust.1, ust.2 pkt 1 i pkt 2 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz.U. z 2004 r., Nr 99, poz.1001 ze zm.) w związku z art. 12 ust.1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o zmianie ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2005 r., Nr 164, poz.1366), po rozpatrzeniu odwołania A. O. od decyzji Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] Nr [...] orzekającej o zwrocie nienależnie pobranego świadczenia za okres od 1 listopada 2004 r. do 31 marca 2005 r. w kwocie brutto 3025,20 zł, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...]
W uzasadnieniu decyzji z dnia [...] Wojewoda [...] wskazał, iż A. O. złożył odwołanie od decyzji organu I instancji z dnia [...] przed wejściem w życie ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o zmianie ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2005 r., Nr 164, poz. 1366), a zatem zgodnie z art. 12 ust.1 ww. ustawy nowelizującej podlega ona rozpatrzeniu na podstawie przepisów ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 października 2005 r.
W myśl art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy pojęcie bezrobotnego oznacza osobę niezatrudnioną i nie wykonującą innej pracy zarobkowej. Pod pojęciem innej pracy zarobkowej zgodnie z art. 2 ust.1 pkt 11 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy należy rozumieć również pracę wykonywaną na podstawie umowy zlecenia.
Stosownie do treści art. 33 ust. 4 pkt 1 ww ustawy w przypadku gdy osoba bezrobotna przestanie spełniać warunki określone w art. 2 ust. 1 pkt 2 powołanej ustawy starosta pozbawia taką osobę statusu osoby bezrobotnej. Utrata statusu bezrobotnego powoduje utratę świadczeń przewidzianych dla bezrobotnych, w tym także prawa do zasiłku przysługującego wyłącznie osobom bezrobotnym, zgodnie z art. 71 ust. 1 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy.
Z zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika, że A. O. podjął pracę zarobkową od dnia 1 listopada 2004 r. na podstawie umowy zlecenia. W zawartej umowie strony ustaliły wynagrodzenie w kwocie 1350,00 zł brutto. Skarżący w dniu 31 grudnia 2004 r. otrzymał za wykonaną pracę umówione wynagrodzenie, co potwierdził własnoręcznym podpisem. A. O. potwierdził fakt wykonywania pracy zarobkowej również w złożonym przez siebie w dniu 27 maja 2005 r. w Powiatowym Urzędzie Pracy Nr 1 w Ł. oświadczeniu. Ponadto A. O. nie zawiadomił urzędu pracy o zawarciu umowy pracy zleconej i podjęciu wykonywania pracy zarobkowej. Okoliczność ta została ujawniona dopiero po przekazaniu informacji przez Oddział Kontroli Legalności Zatrudnienia [..] Urzędu Wojewódzkiego w Ł. Brak powiadomienia przez skarżącego o podjęciu pracy zarobkowej od dnia 1 listopada 2004 r. spowodował, że Urząd działając w dobrej wierze niezasadnie naliczył i wypłacił skarżącemu zasiłek od dnia 1 listopada 2004 r. do 31 marca 2005 r. Dodatkowo Wojewoda [..] wskazał, iż w dniu 18 października 2004 r. A. O. został pouczony o obowiązku poinformowania w ciągu 7 dni Urzędu Pracy o podjęciu zatrudnienia lub wykonywania innej pracy zarobkowej.
Stosownie do treści art. 76 ust. 1 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, osoba, która pobrała nienależne świadczenie pieniężne, jest obowiązana do zwrotu, w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji, kwoty otrzymanego świadczenia wraz z przekazaną od tego świadczenia zaliczką na podatek dochodowy od osób fizycznych oraz składką na ubezpieczenie zdrowotne.
W myśl art. 76 ust. 2 pkt 1 ww ustawy, za świadczenie pieniężne nienależnie pobrane uważa się świadczenie pieniężne wypłacone mimo zaistnienia okoliczności powodujących ustanie prawa do jego pobierania, jeżeli pobierający to świadczenie był pouczony o tych okolicznościach.
W przedmiotowej sprawie żądanie zwrotu świadczenia jest uzasadnione.
Decyzję Wojewody [...] z dnia [...] zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi A. O. wnosząc o jej weryfikację lub umorzenie wskazanej w tej decyzji kwoty. W uzasadnieniu skargi skarżący powołał argumenty tożsame z zawartymi w odwołaniu od decyzji Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] Ponownie podkreślił, iż nie jest w stanie, przy obecnych zarobkach, oddać żądanej kwoty, tym bardziej, że w jego ocenie powinien zwrócić zasiłek za okres zatrudnienia wynoszący jeden miesiąc (listopad 2004 r.), a nie za cały okres pobierania zasiłku.
Zaskarżona decyzja doręczona została stronie skarżącej w dniu 12 grudnia 2005 r. (odbiór decyzji w tym dniu pokwitowała na zwrotnym potwierdzeniu odbioru korespondencji żona skarżącego H. O.).
Przedmiotowa skarga została wniesiona do Sądu, za pośrednictwem Wojewody [...], przez stronę skarżącą w dniu 12 stycznia 2006 r. (data stempla pocztowego na kopercie).
W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując argumenty tożsame z zawartymi w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
W piśmie z dnia 28 marca 2006 r. skarżący A. O. zawarł oświadczenie o cofnięciu skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył co następuje:
Stosownie do treści art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Skarżący może cofnąć jedynie skargę skutecznie wniesioną do Sądu.
Art. 53 § 1 p.p.s.a. stanowi, iż skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
Zgodnie z art. 54 § 1 cytowanej ustawy skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi.
W niniejszej sprawie decyzja Wojewody [..] z dnia [...] Nr [...] doręczona została stronie skarżącej w dniu 12 grudnia 2005 r. (odbiór decyzji pokwitowała żona skarżącego H. O.). Termin do wniesienia skargi biegł od 13 grudnia 2005 r. i upłynął w dniu 11 stycznia 2006 r. Natomiast jak wynika z akt sprawy skarga do sądu administracyjnego została nadana przez skarżącego w urzędzie pocztowym [..] w dniu 12 stycznia 2006 r., a zatem ustawowy termin do wniesienia skargi został przez stronę skarżącą przekroczony.
Z powyższych względów, z mocy art. 58 § 1 pkt 2 i 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w postanowieniu.