Uzasadnienie
A. M. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na postanowienie [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z [...] Nr [...] w przedmiocie stanowiska wierzyciela w sprawie zgłoszonych zarzutów. W skardze postawiono zarówno zarzuty naruszenia prawa materialnego, jak i prawa procesowego, a także zawarto wniosek o zwrócenie się z pytaniem do Trybunału Konstytucyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje
Skarga jest niedopuszczalna.
Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.; dalej: "ustawa p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.
Przedmiotem skargi złożonej w niniejszej sprawie jest postanowienie [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z [...] utrzymujące w mocy stanowisko wierzyciela – Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] – zawarte w postanowieniu z [...], wydane na podstawie art. 34 § 1 i § 2 ustawy z 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tj. Dz. U. z 2018 r., poz. 1314 ze zm., dalej: "u.p.e.a.").
Przypomnieć zatem należy, iż 15 sierpnia 2015 r. weszła w życie ustawa z 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r., poz. 658; dalej: "ustawa nowelizująca"), mocą której znowelizowano dotychczasowe brzmienie ustawy p.p.s.a.
W myśl art. 1 pkt 1 lit. a ustawy nowelizującej, art. 3 § 2 pkt 3 ustawy p.p.s.a. otrzymał następujące brzmienie: "Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu".
Jak wynika z uzasadnienia do ustawy nowelizującej, wymienione w art. 3 § 2 pkt 3 ustawy p.p.s.a. postanowienia wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu (art. 34 § 1a u.p.e.a.) oraz postanowienia w sprawie stanowiska wierzyciela (art. 34 § 2 u.p.e.a.) mają charakter incydentalny, zaś w pełni skuteczna ochrona praw jednostki jest zapewniona poprzez możliwość zaskarżenia do sądu administracyjnego rozstrzygnięć wydanych w sprawie głównej (postanowień organu egzekucyjnego w sprawie zgłoszonych zarzutów).
Wobec powyższego stwierdzić należało, iż złożona w niniejszej sprawie skarga na postanowienie w sprawie stanowiska wierzyciela w postępowaniu egzekucyjnym jest niedopuszczalna z mocy samego prawa i jako taka musi zostać przez sąd administracyjny odrzucona.
Dodatkowo wskazać należy, iż w zaskarżonym postanowieniu z dnia [...] pouczono stronę, iż na rozstrzygnięcie nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego.
Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zobowiązany był skargę odrzucić, o czym orzekł w sentencji postanowienia, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy p.p.s.a.
Z uwagi na ustawową niedopuszczalność skargi, Sąd nie zajmował się zawartym w niej wnioskiem o zwrócenie się do Trybunału Konstytucyjnego z pytaniem prawnym o konstytucyjność przepisów ustawy o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi.
R.T.