Uzasadnienie
S. K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania o ustalenie granicy nieruchomości i przekazania do rozpatrzenia Sądowi Rejonowemu w Z. sprawy granicznej (sygn. III SA/Łd 422/14). Na rozprawie w dniu 31 lipca 2014 r. skarżąca oświadczyła, że druga część jej skargi dotyczy innego rozstrzygnięcia – jej intencją było wniesienie skargi również na ostateczną decyzję o modernizacji operatu ewidencji gruntów.
Zarządzeniem z dnia 1 sierpnia 2014 r. wyłączono ze sprawy III SA/Łd 422/14 skargę S. K. na decyzję Starosty [...] z dnia [...] r. oraz przekazano do organu celem udzielenia odpowiedzi na skargę (III KO/Łd 76/14).
W odpowiedzi na skargę Starosta[...] wyjaśnił, że decyzję z dnia [...] r. zatwierdzającą operat z modernizacji gruntów i budynków skarżąca otrzymała w dniu 30 kwietnia 2003 r. i nie wniosła od niej odwołania. Sprawa obecnie toczy się pod sygn. III SA/Łd 781/14.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 t.j. ze zm.) skargę do sądu administracyjnego wnieść można dopiero po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi Prokurator albo Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).
Z treści powyżej powołanych przepisów wynika, iż kontrola sądowa traktowana jest jako element wieńczący system weryfikacji działań (aktów) administracji, a nie pierwszego czy też dominującego ogniwa tego systemu. Z tego względu prawo wniesienia skargi – co do zasady – jest uwarunkowane uprzednim wyczerpaniem przez skarżącego środków zaskarżenia, jeżeli przysługiwały mu one w postępowaniu przed organem administracyjnym. Obowiązek ten, wynika z założenia, że Sąd nie wyręcza organów administracji wyższego stopnia i nie narusza podstawowej zasady dwuinstancyjności postępowania.
Zgodnie z treścią art. 127 § 1 i 2 oraz art. 129 k.p.a. (Dz. U. z 2013 r. poz. 267 t.j.), od decyzji wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie tylko do jednej instancji. Właściwy do rozpoznania odwołania jest organ administracji publicznej wyższego stopnia. Odwołanie wnosi się do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu, który wydał decyzję, w terminie czternastu dni od dnia jej doręczenia lub ogłoszenia stronie.
Skarżąca nie skorzystała jednak z tego uprawnienia, bowiem nie wniosła odwołania do organu wyższego stopnia, czyli [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego. W tym stanie rzeczy skarga była niedopuszczalna z powodu niewyczerpania toku postępowania przed organami administracyjnymi i jako taka podlegała odrzuceniu.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 punkt 6 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.
k.p.