Uzasadnienie
I. K. – K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie odmowy prawa do zwolnienia z opłacania należności z tytułu składek za okres od kwietnia do maja 2020 roku.
W piśmie z 30 grudnia 2020 roku strona skarżąca cofnęła skargę, wskazując, że nie wnosiła skargi i nie odwoływała się od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiotowej sprawie. Jedynie prosiła o ponowne rozpoznanie sprawy.
Zarządzeniem z 10 września 2021 r. wezwano skarżącą do wskazania, czy pismo z 30 grudnia 2020 r. stanowi cofnięcie skargi wniesionej do Sądu 30 października 2020 roku na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z [...] roku, znak sprawy [...], czy też stanowi wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy przez organ, w terminie 7 dni pod rygorem uznania, że pismo to stanowi cofnięcie skargi, skutkujące umorzeniem postępowania (art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). Pouczono jednocześnie stronę skarżącą, że decyzja ZUS z [...] roku zapadła w wyniku rozpoznania wniosku strony o ponowne rozpatrzenia sprawy i jest ostateczna i zgodnie z pouczeniem zawartym w przedmiotowej decyzji stronie przysługuje obecnie jedynie skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi.
Powyższe zarządzenie doręczono stronie skarżącej w trybie awizo w dniu 30 września 2021 roku.
Wojewódzki Sad Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), dalej p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Stosownie natomiast do treści art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
W ocenie Sądu, w rozpoznawanej sprawie należy uznać, że skarżąca skutecznie cofnęła skargę. Sąd nie stwierdził bowiem zaistnienia przesłanek, które dają podstawy do stwierdzenia, że cofnięcie skargi jest niedopuszczalne. Cofnięcie niniejszej skargi nie spowoduje bowiem obejścia przepisów prawa, ani nie spowoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Jak wynika również z akt sprawy zarządzeniem z 10 września 2021 roku wezwano stronę skarżącą do wypowiedzenia się czy pismo z 30 grudnia 2020 roku stanowi cofnięcie skargi wniesionej do Sądu 30 października 2020 roku na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z [...] roku, znak sprawy [...], czy też stanowi wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy przez organ, w terminie 7 dni pod rygorem uznania, że pismo to stanowi cofnięcie skargi, skutkujące umorzeniem postępowania (art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). Jednocześnie pouczono stronę skarżącą, że decyzja ZUS z 21 października 2020 roku zapadła w wyniku rozpoznania wniosku strony o ponowne rozpatrzenia sprawy i jest ostateczna i zgodnie z pouczeniem zawartym w przedmiotowej decyzji stronie przysługuje obecnie jedynie skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. Przedmiotowe zarządzenie doręczono stronie skarżącej w trybie awizo 30 września 2021 roku i w zakreślonym terminie strona nie odpowiedziała na wezwanie Sądu.
Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 w zw. z art. 60 p.p.s.a. umorzył postępowanie sądowoadministracyjne.
e.o.