Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...], nr [...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w Ł. po rozpoznaniu odwołania T. Z. od decyzji Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w B. z dnia [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia choroby zawodowej utrzymał zaskarżoną decyzję organu I instancji w mocy.
Powyższa decyzja została doręczona pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 24 listopada 2008 roku.
W dniu 31 grudnia 2008 roku pełnomocnik skarżącej – T. Z. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Ł. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia choroby zawodowej, wnosząc jednocześnie o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, który upłynął w dniu 24 grudnia 2008 roku pełnomocnik podniósł, iż był przekonany, co potwierdzały również informacje zawarte na stronach internetowych Poczty Polskiej, że w dniu 24 grudnia, który jest normalnym dniem roboczym placówka pocztowa, będzie czynna całą dobę, a nie jak się okazało do godz.16.00, co w konsekwencji uniemożliwiło złożenie pisma z zachowaniem przewidzianego w ustawie terminu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Kwestię przywrócenia uchybionego terminu regulują przepisy art. 86 i art. 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Zgodnie z treścią art. 87 § 1, 2 i 4 powołanej ustawy, pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.
Warunkami skuteczności wniosku o przywrócenie uchybionego terminu są zatem złożenie wniosku o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, dokonanie równocześnie ze złożeniem wniosku o przywrócenie terminu uchybionej czynności i brak winy w uchybieniu terminu. Brak winy po stronie podmiotu dokonującego lub zamierzającego dokonać określonej czynności procesowej stanowi konieczną, a jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu.
Przywrócenie uchybionego terminu ma zatem charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wówczas, gdy strona (lub jej pełnomocnik) w sposób przekonywujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wskaże, że niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia wniosku o przywrócenie uchybionego terminu.
Uwzględniając przedstawione powyżej okoliczności należy stwierdzić, że w rozpoznawanej sprawie pełnomocnik strony skarżącej nie wykazał braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi, nie uprawdopodobnił bowiem, że uchybienie terminu do złożenia skargi nastąpiło z powodu ważnych i niezależnych od niego okoliczności. Powołane kryterium braku winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu polega natomiast na dopełnieniu obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Oceniając wystąpienie tej przesłanki Sąd przyjmuje obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy obywatela. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić zaś jedynie wtedy, gdy strona (lub jej pełnomocnik) nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku.
Oceniając powołane przez pełnomocnika skarżącej powody, to jest działanie w przekonaniu, że w ostatnim dniu terminu do wniesienia skargi przypadającym na dzień "24 grudnia 2008 roku" czynna całą dobę we wszystkie dni robocze placówka Poczty Polskiej będzie czynna całą dobę również w dniu 24 grudnia, nie stanowią w ocenie Sądu okoliczności usprawiedliwiających i uprawdopodobniających brak winy pełnomocnika w dochowaniu terminu dla dokonania czynności procesowej, tym bardziej, że jak wynika z treści skargi została ona sporządzona dopiero 30 grudnia 2008 roku, gdy tymczasem już dzień 29 grudnia 2008 roku był normalnym dniem roboczym, w którym pełnomocnik mógł wysłać skargę. Z zestawienia dat jednoznacznie wynika, że pełnomocnik nie mógł wysłać w dniu 24 grudnia 2008 roku skargi, która została sporządzona dopiero 30 grudnia 2008 roku. Uzasadnia to fakt jej wysłania dopiero w dniu 31 grudnia 2008 roku.
Przedstawione okoliczności nie stanowią zatem, w ocenie Sądu nadzwyczajnych okoliczności, które uniemożliwiałyby zachowanie terminu do wniesienia skargi i wyłączałyby winę pełnomocnika skarżącej w uchybieniu terminu.
W tym stanie rzeczy z uwagi na fakt, iż pełnomocnik skarżącej nie wskazał żadnych okoliczności, które w sposób obiektywny uzasadniałby przywrócenie terminu do złożenia skargi, Sąd stosownie do treści art. 86 § 1 i art. 87 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uprawniony był orzec jak w postanowieniu.
a.ł.