Uzasadnienie
III SA/Łd 797/17
Rachmistrz celny A. A., w piśmie oznaczonym datą [...] nr [...] otrzymała propozycję określającą warunki zatrudnienia w ramach korpusu służby cywilnej w Izbie Administracji Skarbowej w Ł. i jako stanowisko służbowe zaproponowano: "starszy radca skarbowy", zaliczane do grupy stanowisk samodzielnych w służbie cywilnej.
A. A. w dniu 12 czerwca 2017 roku złożyła odwołanie od otrzymanej propozycji zawierającej decyzję o zwolnieniu ze służby. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Ł. pismem z dnia 24 czerwca 2017 roku poinformował skarżącą, że przepisy ustawy z dnia 16 listopada 2016 roku wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej nie przewidują trybu odwoławczego od propozycji zatrudnienia przedstawionej funkcjonariuszowi. Wskazał jednocześnie, ze przepisy tej ustawy nie przewidują formy decyzji dla propozycji pracy dla funkcjonariusza.
A.A., w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi zarzuciła przedstawionej propozycji pracy naruszenie:
- 1) art. 165 ust. 3 i 7, 180 ustawy o Krajowej Administracji Skarbowej;.
- 2) art. 32, 45 ust 1, art. 60 oraz 77 ust 1 Konstytucji RP;
- 3) art. 138 § 1 w zw. z art. 80 i 107 § 3 Kpa.
Organ administracyjny wniósł o odrzucenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wskazać należy, że przed przedstawieniem oceny merytorycznej zasadności skargi Sąd z urzędu bada w pierwszej kolejności dopuszczalność skargi.
W tej sprawie skarga została w istocie wniesiona na pismo Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. dotyczące propozycji pracy. Organ wyjaśnił w pismach kierowanych do skarżącej, że propozycja pracy dla funkcjonariusza nie ma charakteru decyzji a jednocześnie znajduje oparcie w przepisach prawa, co oznacza, że brak podstaw do wydania decyzji administracyjnej w postaci propozycji służby.
Oceniając dopuszczalność skargi Sąd uznał, że pisma nie stanowią aktu podlegającego kontroli sądowoadministracyjnej. To zaś oznacza, że skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.
Żadne z zaskarżonych pism nie jest decyzją, ani też żadnym z aktów wymienionych w art. 3 § 2 pkt 3 i 4a – 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o podstępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 poz. 718 ze zm.) dalej p.p.s.a. Nie można im przyznać charakteru aktu administracji publicznej, o jakim mowa w artykule 3 § 2 pkt 4 ustawy p.p.s.a., gdyż nie rozstrzygają w sposób władny o prawach i obowiązkach strony skarżącej. Samo zaskarżone pismo nie kształtowało ani nie wpływało na prawa i obowiązki skarżącej i nie powodowało przekształcenia dotychczasowego stosunku służbowego. Do przekształcenia stosunku służbowego funkcjonariusza w umowny stosunek pracy na podstawie umowy o pracę na czas nieokreślony lub określony (art. 171 ust. 1 ustawy) mogło dojść tylko i wyłącznie na podstawie oświadczenia skarżącej.
Należy dodać, ze do propozycji zatrudnienia o jakich mowa w art. 165 ust. 7 ustawy nie stosuje się przepisów Kpa, gdyż z woli ustawodawcy postępowanie w tym zakresie zostało unormowane odrębnie i w inny sposób od postępowania związanego z przedstawieniem funkcjonariuszowi propozycji pełnienia służby (art. 169 ustawy).
Wskazać należy, że w przypadku propozycji określającej nowe warunki zatrudnienia nie ma podobnych uregulowań określających, że ma ona formę decyzji, a ustawodawca nie przewidział, że stanowi ona czynność, bądź akt innego rodzaju podlegający kontroli w postępowaniu sądowoadministracyjnym.
Z tych też względów na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. odrzucono skargę.
a.l.