Uzasadnienie
III SA/Łd 798/11
Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] (znak [...]) stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Burmistrza G. z dnia [...] w sprawie umorzenia postępowania w sprawie wymeldowania J. B. z pobytu stałego w lokalu przy ul. A. 9 w G. Z ustalonego przez organy stanu faktycznego sprawy wynikało, że Burmistrz G. prowadził postępowanie w sprawie wymeldowania J. B. z pobytu stałego w lokalu przy ul. A. 9 w G. W dniu [...] Burmistrz G., powołując się na art. 105 § 1 k.p.a. wydał decyzję, na mocy której umorzył postępowanie. Decyzja ta doręczona została J. B. w dniu 21 kwietnia 2011 r., o czym świadczy zwrotne potwierdzenie odbioru.
W dniu 6 maja 2011 r. J. B. wniósł odwołanie od powyższej decyzji. Zgodnie z pouczeniem zawartym w zaskarżonej decyzji odwołanie wniesione zostało za pośrednictwem Burmistrza G. do Wojewody [...].
Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...], działając na podstawie art. 134 k.p.a. stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu wskazał, że decyzja Burmistrza G. została doręczona odwołującej się stronie w dniu 21 kwietnia 2011 r. Termin na wniesienie odwołania upływał zatem w dniu 5 maja 2011 r.
Z akt sprawy wynikało natomiast, że odwołanie zostało wniesione w dniu 6 maja 2011 r. (prezentata organu l instancji na piśmie stanowiącym odwołanie), stąd -zdaniem organu odwoławczego - należało stwierdzić uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Do akt sprawy organ l instancji załączył notatkę służbową pracownika organu przyjmującego odwołanie, z której wynikało, że odwołanie zostało wniesione osobiście do organu w dniu 6 maja 2011 roku. Organ odwoławczy podkreślił również, że strona odwołująca nie zawarła w odwołaniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania.
Na postanowienie Wojewody [...] skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi złożył J. B., wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia i zwrot od Wojewody [...] kosztów postępowania w wysokości 500 złotych.
W uzasadnieniu skargi strona podnosi, że odwołanie zostało wniesione w terminie i zwraca w związku z tym uwagę, że "24 kwietnia 2011 r. i 25 kwietnia 2011 r. oraz 1 i 3 maja 2011 r. jest dniem ustawowo wolnym od pracy (...)". Dalej skarżący powołał się na treść art. 83 § 2 ustawy p.p.s.a. wskazując, iż jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Zatem, zdaniem skarżącego, "skutecznie i prawidłowo w dniu 6 maja 2011 roku wniósł odwołanie do Wojewody [...].
W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wnosił o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej. W myśl zaś § 2 art. 1 powoływanej ustawy kontrola, o której mowa w § 1 sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Zgodnie z treścią art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.
W myśl zaś art. 145 § 1 wymienionej ustawy, sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie:
1/ uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi:
a/ naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b/ naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c/ inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, 2/ stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach, 3/ stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w kodeksie postępowania administracyjnego lub w innych przepisach.
Z wymienionych przepisów wynika, że sąd bada legalność zaskarżonego rozstrzygnięcia, czy jest ono zgodne z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej.
Badając legalność zaskarżonego postanowienia Sąd nie stwierdził naruszenia przez organy administracji przepisów prawa materialnego bądź procesowego w stopniu uzasadniającym jego uchylenie.
Podstawową kwestią w niniejszej sprawie jest ustalenie czy odwołanie skarżącego J. B. od decyzji Burmistrza G. dnia [...] orzekającej o umorzeniu postępowania w sprawie wymeldowania J. B. z pobytu stałego w lokalu przy ul. A. 9 w G. zostało wniesione w przewidzianym terminie.
W myśl art. 127 § 1 k.p.a. od decyzji wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie tylko do jednej instancji. Odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie - od dnia jej ogłoszenia stronie (art. 129 § 2 powoływanej ustawy). Czternastodniowy termin, o którym mowa w art. 129 § 2 cyt. ustawy należy liczyć z uwzględnieniem regulacji zawartej w art. 57 k.p.a. Paragraf pierwszy tegoż przepisu, który stanowi, że jeżeli początkiem terminu określonego w dniach jest pewne zdarzenie (w niniejszej sprawie doręczenie skarżącemu decyzji), przy obliczaniu tego terminu nie uwzględnia się dnia, w którym zdarzenie nastąpiło. Upływ ostatniego z wyznaczonej liczby dni uważa się za koniec terminu.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy podkreślić należy, iż z akt sprawy wynika, że decyzja Burmistrza G. z dnia [...] została doręczona skarżącemu w dniu 21 kwietnia 2011 roku. Data ta w szczególności nie jest kwestionowana przez samego skarżącego. Zatem od 22 kwietnia 2011 roku rozpoczął bieg 14-dniowy termin do wniesienia odwołania od decyzji. Upłynął on zatem, tak jak wskazał Wojewoda [...], w dniu 5 maja 2011 roku (czwartek). W sprawie jest także niesporne, iż J. B. wniósł odwołanie od decyzji Burmistrza G. z dnia [...] w dniu 6 maja 2011 roku, a zatem po upływie 14 dniowego terminu do jego wniesienia. Fakt wniesienia odwołania w tym terminie przyznaje sam skarżący w treści skargi kierowanej do Sądu.
Zgodnie z art. 134 k.p.a. zd 1 organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania.
Uchybienie terminu jest bowiem okolicznością obiektywną i w razie jej stwierdzenia organ odwoławczy nie ma innej możliwości niż wydanie postanowienia o uchybieniu terminu. Innymi słowy stwierdzenie uchybienia terminu do wniesienia odwołania nie zależy od uznania organu odwoławczego (por. m.in. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 stycznia 1997 roku, SA/Gd 1482/96, niepublikowany). W sytuacji stwierdzenia przez organ II instancji, że środek odwoławczy został wniesiony z uchybieniem terminu, a zatem, że decyzja organu I instancji stała się ostateczna, nie może on przystąpić do jego merytorycznego rozpoznania, ma natomiast obowiązek zastosować się do dyspozycji art. 134 k.p.a. Nawet nieznaczne przekroczenie terminu do wniesienia odwołania zobowiązuje organ do stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 listopada 1996 roku, SA/Łd 2665/95). W tej sytuacji uznać należy, że Wojewoda [...] wydał prawidłowe rozstrzygnięcie.
Odnosząc się do argumentacji skarżącego zawartej w skardze do Sądu, stwierdzić jedynie należy, iż skarżący błędnie rozumie treść art. 57 § 4 k.p.a. (skarżący omyłkowo powołał się na art. 83 § 2 ustawy p.p.s.a, regulujący zasady liczenia terminów przy wnoszenie skarg do sądu administracyjnego, gdy tymczasem sprawa dotyczyła wniesienia odwołania od decyzji organu administracji I instancji, a zatem zastosowanie miały wskazane przepisy k.p.a.) Przepis ten statuuje zasadę, iż jeżeli koniec terminu przypada w dzień ustawowo wolny od pracy, to za ostatni dzień terminu uważa się najbliższy następny dzień powszedni. Z treści cytowanej normy prawnej jednoznacznie wynika zatem, że termin ulega przesunięciu, o ile ostatni dzień terminu przypada w dzień ustawowo wolny od pracy. Ponieważ w rozpoznawanej sprawie ostatnim dniem terminu był czwartek, przepis ten nie miał zastosowania w sprawie. Fakt, że w trakcie biegu 14-dniowego terminu do wniesienia odwołania przypadały cztery dni ustawowo wolne od pracy (24 i 25 kwietnia 2011 r. oraz 1 i 3 maja 2011 r.) nie spowodowało wydłużenia terminu do wniesienia odwołania.
W świetle powyższego uznać należy, że postępowanie zostało przeprowadzone w sposób prawidłowy, a zaskarżone postanowienie nie narusza obowiązujących przepisów prawa.
Należy także zauważyć, że J. B. nie sformułował w odwołaniu wniosku o przywrócenie terminu do jego wniesienia.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, działając na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku.
R.A.