Uzasadnienie
M.S., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...], nr [...] wydaną w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, który nie został uzasadniony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.:Dz. U. z 2017 r. poz. 1369) - dalej: p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W myśl natomiast § 3 tego przepisu, po przekazaniu skargi sąd może, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Wydając orzeczenie w omawianym przedmiocie sąd powinien swoje rozstrzygnięcie oprzeć o ocenę zarówno wniosku skarżącego, jak i materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy, w aspekcie wystąpienia bądź też niewystąpienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu wskazanych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Jednakże wykazanie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na stronie skarżącej (por. np. post. NSA z dnia 6 listopada 2009 r., sygn. akt II OZ 975/09; z dnia 25 sierpnia 2011r., sygn. akt II OZ 692/11; z dnia 8 kwietnia 2012 r., sygn. akt II GZ 132/12; z dnia 31 lipca 2013 r. sygn. akt II OSK 1651/13, dostępne: orzeczenia.nsa.gov.pl.
W rozpoznawanej sprawie strona skarżąca wnosząc o udzielenie ochrony tymczasowej nie przedstawiła jakichkolwiek okoliczności, które mogłyby stanowić podstawy do uwzględnienia jej żądania. Skarżąca nie uzasadniła bowiem przedmiotowego wniosku, a co za tym idzie nie wykazała w żaden sposób, że wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby jej wyrządzić znaczną szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia skutki.
Na marginesie powyższych rozważań wskazać również należy, że w procedurze sądowoadministracyjnej instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności uregulowana została w powołanym wcześniej art. 61 p.p.s.a. Orzekając w powyższym zakresie sąd administracyjny nie stosuje, wskazanego przez pełnomocnika skarżącej przepisu art. 135 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst. jedn.: Dz.U. z 2017 r. poz. 1257) jako podstawy przedmiotowego wniosku. Przepis ten zawiera bowiem kompetencję organu odwoławczego administracji publicznej do wstrzymania, w uzasadnionych przypadkach, wykonania zaskarżonej odwołaniem decyzji, z uwagi na ochronę interesu strony, który może zostać naruszony wskutek wykonania decyzji organu pierwszej instancji.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.
D.Cz.