Uzasadnienie
W dniu 2 grudnia 2005 r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skarga Z.M. dotycząca wymeldowania go z pobytu stałego w lokalu nr 14 przy ul. A 70 w S. Zarządzeniem z dnia 5 grudnia 2005 r. skarżący wezwany został do wskazania organu, którego skarga dotyczy oraz podania daty, numeru i przedmiotu zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi.
W piśmie z dnia 21 grudnia 2005 r. skarżący wyjaśnił, iż skarga dotyczy decyzji z dnia [...] Burmistrza Miasta S. o wymeldowaniu go, na wniosek żony D.M., z lokalu, w którym był zameldowany na pobyt stały.
Z załączonego przez skarżącego do powyższego pisma postanowienia Burmistrza Miasta S. z dnia [...] o zawieszeniu postępowania administracyjnego w sprawie o wymeldowanie Z.M. wynika, iż zaskarżona decyzja z dnia [...] Burmistrza Miasta S. została uchylona przez organ II instancji w całości i sprawa przekazana do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji.
Jednocześnie ustalono, iż do dnia 27 grudnia 2005 r. Burmistrz Miasta S. nie wydał decyzji w sprawie wymeldowania Z.M. z pobytu stałego w lokalu nr 14 przy ul. A 70 w S. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Stosownie do treści art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2 art. 52 cyt. ustawy).
Oznacza to, iż prawo wniesienia skargi jest uwarunkowane uprzednim wyczerpaniem przez skarżącego środków zaskarżenia, jeżeli przysługiwały mu one w postępowaniu przed organem administracyjnym. Obowiązek ten wynika z tego, iż sąd administracyjny nie zastępuje organów odwoławczych [por. J.P. Tarno, Postępowanie przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze Lexis Nexis, Warszawa 2004, s. 97].
W niniejszej sprawie skarżący wniósł skargę na decyzję z dnia [...] Nr [...], wydaną w pierwszej instancji przez Burmistrza Miasta S. Od decyzji tej przysługiwało odwołanie do organu drugiej instancji.
A zatem decyzja organu pierwszej instancji nie podlegała zaskarżeniu do wojewódzkiego sądu administracyjnego, co oznacza, iż skarga jest niedopuszczalna.
Ponadto należy zauważyć, iż w chwili wniesienia skargi do Sądu zaskarżona decyzja nie istniała, ponieważ została uchylona przez organ drugiej instancji w całości i sprawa przekazana do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji.
Nieistnienie decyzji, czyli przedmiotu zaskarżenia oznacza, że skarga nie ma prawnego bytu, a więc jest niedopuszczalna.
W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 powołanej wyżej ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.