Uzasadnienie
Decyzją nr [...] z dnia [...] Wójt Gminy W. na podstawie art.34 ust.1 i 2 ustawy z dnia 17 maja 1989r. prawo geodezyjne i kartograficzne/Dz.U. nr 100 z 2000r. poz.1086 z późn. zm./ oraz art.105 § 1 kpa postanowił umorzyć postępowanie administracyjne o rozgraniczenie nieruchomości oznaczonych numerem 522, stanowiącej własność Gminy W., a nieruchomością oznaczoną nr 523/4 stanowiącą własność M. i W. K. położonych w miejscowości T. oraz przekazał sprawę do rozpatrzenia Sądowi Rejonowemu w W. W uzasadnieniu stwierdzono, iż strony nie uzgodniły przebiegu granicy pomiędzy nieruchomościami. W związku z czym postępowanie administracyjne stało się bezprzedmiotowe. Mając to na uwadze organ administracji orzekł jak w sentencji decyzji.
Odwołanie od wymienionej decyzji złożyli M. i W. K. podnosząc, iż na ich działce nie było nigdy drogi. Nie uczestniczyli także w postępowaniu dotyczącym komunalizacji działki nr 522.
Decyzją nr [...] z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję organu administracji I instancji.
W uzasadnieniu stwierdzono, iż zgodnie z art. 34 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. prawo geodezyjne i Kartograficzne (Dz. U. Nr 100 z 2000r. poz. 1086), jeżeli w razie sporu co do przebiegu linii granicznych nie dojdzie do zawarcia ugody lub nie ma podstaw do wydania decyzji, o której mowa w art. 33 ust. 1, upoważniony geodeta tymczasowo utrwala punkty graniczne według ostatniego spokojnego stanu posiadania, dokumentów i wskazań stron, oznacza je na szkicu granicznym, sporządza opinię i całość dokumentacji przekazuje wójtowi. Wójt zobowiązany jest wówczas do umorzenia postępowania i przekazania sprawy z urzędu do rozpatrzenia sądowi.
W rozpoznawanej sprawie między stronami istnieje spór co do przebiegu linii granicznych i nie można było uzyskać w trakcie oględzin zgodnego oświadczenia stron co do przebiegu granicy między działkami 522 a 523/2 i 523/4. Decyzja Wojewody [...] z dnia [...] w przedmiocie nabycia przez Gminę W. między innymi działki nr 522 nadal funkcjonuje w obrocie prawnym. Organ administracji prawidłowo umorzył postępowanie administracyjne i przekazał sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w W. Mając to na uwadze organ odwoławczy utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji.
Na wymienioną decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego złożyli M. i W. K. W uzasadnieniu skarżący podnieśli, iż droga będąca działką nr 522 nie istnieje. Wójt Gminy W. chce zawłaszczyć nieruchomość skarżących. Nie ma żadnego dowodu, iż istniała kiedykolwiek działka nr 522. W konkluzji skarżący wnosili o ponowne rozpoznanie ich sprawy.
Organ administracji w odpowiedzi na skargę wnosił o jej oddalenie podtrzymując swoje stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Skarga jest zasadna aczkolwiek z innych przyczyn niż podniesione w skardze.
Zgodnie z treścią art.1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. prawo o ustroju sądów administracyjnych/Dz.U. nr 153 poz.1269/ sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej.
W myśl zaś art.1 § 2 wymienionej ustawy kontrola, o której mowa w § 1 sprawowana jest pod względem zgodności z prawem jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Zgodnie z treścią art.3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi/Dz.U. nr 153 poz.1270/ sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.
W myśl zaś art.145 § 1 wymienionej ustawy sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie:
1./ uchyla decyzje lub postanowienie w całości lub w części jeżeli stwierdzi:
a./ naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy b./ naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego c./ inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy 2./ stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art.156 kodeksu postępowania administracyjnego lub innych przepisach 3./ stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach.
Z przepisu art.145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. wynika, iż zaskarżona decyzja podlega uchyleniu między innymi w razie stwierdzenia naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego. W rozpoznawanej sprawie organy administracji naruszyły prawo, a mianowicie przepis art. 24 § 1 pkt.1 kpa i naruszenie to stanowi podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego.
Zgodnie z treścią art.24 § 1 pkt.1 i 4 kpa pracownik organu administracji publicznej podlega wyłączeniu od udziału w postępowaniu w sprawie:
1.) w której jest stroną albo pozostaje z jedną ze stron w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy może mieć wpływ na jego prawa lub obowiązki 4.) w której był świadkiem lub biegłym albo był lub jest przedstawicielem jednej ze stron albo w której przedstawicielem jest jedna z osób wymienionych w pkt.2 i 3.
W myśl art.11a ust.1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym/Dz.U. nr 142 z 2001r. poz.1591 z późn. zm./ organami gminy są: 1.) rada gminy 2.) wójt(burmistrz, prezydent miasta).
Zgodnie zaś z treścią art.26 ust.1 i art.31 ustawy z dnia 8 marca 1990r. ustawy z dnia 8 marca 1990r. organem wykonawczym gminy jest wójt. Wójt kieruje bieżącymi sprawami gminy oraz reprezentuje ją na zewnątrz.
Należy zaznaczyć, iż wójt jest pracownikiem gminy co wynika z treści art.2 pkt.1c.) ustawy z dnia 22 marca o pracownikach samorządowych(Dz.U. nr 142 z 2001r. poz.1593 z późn. zm.). Jest on jednocześnie organem wykonawczym gminy i reprezentuje ją na zewnątrz. Konsekwencją uznania, iż wójt jest pracownikiem gminy jest to, iż w sprawie w której jedną ze stron jest gmina, zachodzi podstawa wyłączenia wójta od udziału w postępowaniu, o której mowa w art.24 § 1 pkt.1 kpa. Na wójcie jako pracowniku gminy ciążą bowiem obowiązki wynikające z art.100 § 2 pkt.4 kpa, który ma zastosowanie na podstawie art.31 ust.1 ustawy z dnia 22 marca 1990r. Jest on zobowiązany dbać o dobro zakładu pracy i chronić jego mienie a więc winien troszczyć się o dobro gminy i jej urzędu oraz chronić mienie komunalne. Nie ulega zatem wątpliwości, iż wójt pozostaje w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy może mieć wpływ na jego prawa lub obowiązki. Oznacza to, iż w sprawie w której jedną ze stron jest gmina, wójt podlega wyłączeniu na podstawie art.24 § 1 pkt.1 kpa.
Wójt jest jednocześnie ustawowym przedstawicielem gminy gdyż kieruje jej bieżącymi sprawami oraz reprezentuje ją na zewnątrz. Podlega więc wyłączeniu od udziału w postępowaniu, w którym jedną ze stron jest gmina, na podstawie art.24 § 1 pkt.4 kpa.
Pogląd, iż w sprawie o zwrot wywłaszczonej nieruchomości, która jest własnością miasta na prawach powiatu, prezydent tego miasta jako organ wykonawczy i reprezentujący je na zewnątrz oraz także jako pracownik urzędu miasta podlega wyłączeniu na podstawie art. 24 § 1 pkt.1 i 4 kpa wyraził Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale 7 sędziów NSA z dnia 19 maja 2003r. w sprawie OPS 1/03 (ONSA nr 4 z 2003r. poz.115). Sąd w obecnym składzie podzielił pogląd wyrażony w tej uchwale.
W rozpoznawanej sprawie przedmiotem postępowania było rozgraniczenie nieruchomości oznaczonej numerem 522 stanowiącej własność Gminy W. oraz nieruchomości oznaczonej numerem 523/4 będącej własnością M. i W. K. Stronami postępowania byli zatem: Gmina W. oraz M. i W. K. Decyzję w tej sprawie w I-ej instancji wydal Wójt Gminy W., który podlegał wyłączeniu na podstawie art.24 § 1 pkt.1 i 4 kpa. Doszło zatem do naruszenia prawa stanowiącego podstawę do wznowienia postępowania określoną w art.145 § 1 pkt.3 kpa. Naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, zgodnie z treścią art.145 § 1 pkt.1b.) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r., skutkuje natomiast uchyleniem zaskarżonej decyzji. Mając to na uwadze sąd uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Wójta Gminy W. z dnia [...].
Wobec tego, iż skarga została uwzględniona, na podstawie art.152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r., sąd wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji.
Z uwagi na to, iż skarga została uwzględniona, na podstawie art.200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r., sąd zasądził od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. na rzecz M. i W. K. solidarnie kwotę 200 zł tytułem zwrotu kosztów sądowych.
Sprawa rozgraniczenia nieruchomości winna zostać ponownie rozpatrzona, przy czym organem właściwym do jej załatwienia winien być organ wyznaczony w trybie określonym w art.26 § 2 kpa.