Uzasadnienie
Postanowieniem z [...] r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Ł. utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego [...] z [...] r. o odmowie uznania sprzeciwu w sprawie zagrożenia ujawnieniem w Rejestrze Należności-Publicznoprawnych.
W skardze na powyższe postanowienie G. R. poprzestał tylko na wskazaniu jego daty, numeru oraz stwierdzeniu, że zaskarża "postępowanie jako bezprzedmiotowe oraz przedawnione".
Zarządzeniem z 17 września 2018 r. skarżący został wezwany w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi do usunięcia jej braku formalnego przez określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego, czyli podania przyczyny uzasadniającej wniesienie skargi do sądu.
Postanowieniem z 20 września 2018 r. starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego.
Wezwanie do usunięcia braku formalnego skargi doręczono skarżącemu 25 września 2018 r.
W odpowiedzi na to wezwanie skarżący w piśmie z 2 października 2018 r. stwierdził, że "odpowiedź" jest "przedwczesna, odpowie przyznany prawnik".
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 57 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2018 r., poz. 1302), zwanej dalej p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. W orzecznictwie wskazuje się, że przez określenie "naruszenia prawa" oraz "naruszenia interesu prawnego", o których mowa w art. 57 § 1 pkt 3 p.p.s.a., należy rozumieć podanie przyczyny uzasadniającej wniesienie skargi do sądu administracyjnego. Przepis ten nie wymaga przedstawienia w skardze wyczerpującego wywodu prawnego lub wskazania konkretnego przepisu prawa, który został naruszony. Rozważany wymóg skargi będzie spełniony, jeżeli skarżący wskaże, na czym polega, jego zdaniem, naruszenie prawa lub interesu prawnego w zaskarżonym akcie lub czynności (por. wyrok NSA z 11 maja 2011 r., II OSK 805/10). Wymóg określenia naruszenia prawa lub interesu prawnego ma charakter uniwersalny w tym sensie, że dotyczy wszystkich skarg bez względu na to, kto jest ich autorem. Wymóg ten zachowuje zatem aktualność zarówno w stosunku do skarg, które zostały sporządzone przez profesjonalistę o wykształceniu prawniczym, jak też w stosunku do skarg, których autorzy wiedzy prawniczej nie posiadają (por. postanowienie NSA z 30 września 2011 r., II FSK 1944/11).
Skarżący wymagania tego nie wypełnił, pomimo że został do tego wezwany. Na podstawie skargi oraz przekazanych akt administracyjnych można jedynie stwierdzić, że przedmiotem skargi jest postanowienie Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Ł. z [...] r. utrzymujące w mocy postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego [...] z [...] r. o odmowie uznania sprzeciwu w sprawie zagrożenia ujawnieniem w Rejestrze Należności-Publicznoprawnych, zaś "postępowanie", zdaniem skarżącego, jest "bezprzedmiotowe oraz przedawnione". W ocenie sądu, ani treść skargi, ani pisma z 2 sierpnia 2018 r. nie pozwala jednak na odtworzenie zarzutów odnoszących się do zaskarżonego postanowienia. Skarżący nie wyjaśnił, dlaczego zaskarżył wskazane wyżej postanowienie i w czym upatruje naruszenia prawa lub interesu prawnego.
Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod odpowiednim rygorem. W przypadku skargi rodzaj rygoru ustawodawca określił w art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. stanowiąc, że sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych.
W tej sytuacji skoro skarżący pomimo wezwania nie usunął braku formalnego skargi w wyznaczonym terminie, to stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. okoliczność ta zobowiązuje sąd do odrzucenia skargi.
Złożenie przez skarżącego wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego, które postanowieniem z 20 września 2018 r. zostało mu przyznane, nie ma w obowiązującym stanie prawnym wpływu na bieg terminu do usunięcia braku formalnego skargi. Brak jest bowiem odpowiedniego przepisu, który by tę kwestię regulował.
Mając powyższe na uwadze, sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz § 3 p.p.s.a., odrzucił skargę.
e.o.