Uzasadnienie
W dniu [...] r. (data wpływu skargi do organu) I.F. działając w oparciu o treść art. 52 § 3 i art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2017r., poz. 1369 ze zm.), dalej p.p.s.a., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na propozycję zatrudnienia z dnia 15 maja 2017 r., stanowiącą akt lub czynność, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Zaskarżonej czynności zarzuciła naruszenie:
- - art. 165 ust. 3 i 7, art. 170 ust. 1 ustawy- Przepisy wprowadzające ustawę o KAS oraz art. 179 i art. 180 ustawy o KAS poprzez faktyczne zwolnienie ze służby pomimo braku podstaw prawnych;
- - art. 2, art. 7, art. 32 ust. 1 i art. 60 Konstytucji RP z uwagi niekonstytucyjność zaskarżonej czynności wniosła o uchylenie zaskarżonego aktu lub czynności. Ponadto skarżąca, z daleko idącej "ostrożności procesowej", na wypadek uznania przez sąd, iż możliwe było składanie funkcjonariuszom propozycji pracy, wskazała, że właściwe zastosowane przesłanki z art. 165 ust. 7 ustawy -Przepisy wprowadzające ustawę o KAS winny prowadzić do przedłożenia jej propozycji służby. Wniosła także, na wypadek gdyby sąd administracyjny uznał, że złożona propozycja pracy jest decyzją administracyjną o zwolnieniu ze służby, o wyraźne podkreślenie tego elementu w wydanym wyroku i uzasadnieniu, gdyż może to mieć istotny wpływ na jej prawa i obowiązki.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Ł. wniósł o odrzucenie skargi, ewentualnie o jej oddalenie.
Postanowieniem z dnia 15 grudnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, na podstawie art. 126 p.p.s.a., zawiesił postępowanie sądowoadministracyjne do czasu rozpoznania skarg kasacyjnych w sprawach o sygn. I OSK 2772/17 i OSK 2791/17.
W dniu 16 kwietnia 2019 r. do Sądu wpłynęło pismo skarżącej, w której oświadczyła, że cofa skargi w sprawach o sygn. III SA/Ld 812/17, III SAB/Łd 34/17 i III SAB/Łd 35/17. Skarżąca wyjaśniła, że Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Ł. przedstawił jej propozycję przeniesienia do Służby Celno-Skarbowej i przekształcił z dniem 15 kwietnia 2019 r. stosunek pracy w stosunek służbowy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 129 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), dalej p.p.s.a., w razie zawieszenia postępowania na zgodny wniosek stron sąd postanowi podjąć postępowanie na wniosek którejkolwiek z nich, nie wcześniej niż po upływie trzech miesięcy od zawieszenia postępowania. W myśl natomiast art. 60 skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Przepis art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. stanowi, że sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
Sąd uznał, że skarżąca składając oświadczenie o cofnięciu skargi złożyła również dorozumiany wniosek o podjęcie postępowania sądowoadministracyjnego. W ocenie Sądu skarżąca skutecznie cofnęła skargę. Sąd nie stwierdził bowiem zaistnienia przesłanek, które dają podstawy do stwierdzenia, że cofnięcie skargi jest niedopuszczalne. Cofnięcie niniejszej skargi nie spowoduje bowiem obejścia przepisów prawa ani nie spowoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi na podstawie art. 129 § 1 i art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 60 p.p.s.a., podjął i umorzył postępowanie sądowoadministracyjne.
D.Cz.