Uzasadnienie
III SA/Łd 828/11
Pismem z dnia 20 lipca 2011 r. A. M. (dalej skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] (znak [...]) w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za miesiące od lutego do grudnia 2006 roku. W związku z wezwaniem do wpisu od skargi strona sformułowała wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, przedkładając wypełniony formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej na druku "PPF".
W uzasadnieniu wniosku skarżąca wskazała, iż jej jedyny majątek stanowi zabudowana nieruchomość oraz cysterna [...], które są przedmiotem licytacji w postępowaniu egzekucyjnym. Wyjaśniła, że prowadzona przez nią działalność gospodarcza została zlikwidowana w lipcu 2011 r., a od co najmniej kilkunastu miesięcy nie przynosiła ona żadnych dochodów. Obecnie, jak wyjaśniła, utrzymuje się wraz z mężem ze świadczeń emerytalnych swojego i męża. Podniosła ponadto, iż oboje z mężem są chorzy i ponoszą zwiększone wydatki na leki (ok. 400 zł). Mąż choruje na cukrzycę i dnę moczanową. Nadmieniła także, iż została wpisana do Krajowego Rejestru Dłużników Niewypłacalnych.
Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że skarżąca prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z mężem S. M. Na dochody gospodarstwa domowego składają się świadczenia emerytalne skarżącej 442,34 zł (po potrąceniach komorniczych) oraz jej męża (1.539,54 zł). Skarżąca nie posiada żadnych oszczędności, ani przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro. Skarżąca jest właścicielką domu o powierzchni 90 m2 oraz nieruchomości (4.800 m2), które – jak zaznaczyła uprzednio są przedmiotem licytacji w postępowaniu egzekucyjnym.
Referendarz Sądowy zważył, co następuje
Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) należy rozważyć, czy w świetle podanych okoliczności skarżąca spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym.
Stosownie do postanowień art. 243 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy, prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżąca wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Zgodnie z art. 245 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 1 powołanej ustawy, przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym.
W stanie faktycznym istniejącym w rozpatrywanej sprawie należy uznać, że skarżąca nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania bez uszczerbku koniecznego utrzymania dla siebie i rodziny, co stanowi przesłankę niezbędną do całkowitego zwolnienia od kosztów sądowych (art. 246 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Przede wszystkim należy wziąć pod uwagę fakt, że jedyne dochody gospodarstwa domowego stanowią świadczenie emerytalne skarżącej i jej męża w łącznej wysokości 1.981,88 zł. Z tych dochodów skarżąca pokrywa bieżące koszty utrzymania, w tym koszty zakupu leków i zabezpieczenia świadczeń zdrowotnych, które wyliczyła na ok. 400 zł. Skarżąca nie posiada przy tym żadnych zgromadzonych środków pieniężnych ani przedmiotów o wartości przekraczającej 3.000 euro.
W tej sytuacji, w ocenie referendarza sądowego, ewentualna konieczność poniesienia kosztów postępowania sądowego w postaci opłat sądowych, w tym w szczególności wpisu od skargi, wynoszącego 2.232 zł, zwrotu wydatków, czy ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika może wpłynąć na sytuację materialną skarżącej. Mając na uwadze przedstawione argumenty stwierdza się, że skarżąca wykazała, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 245 § 3 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.
R.A.